Nýr Founders á klakanum, Dark Penance Imperial Black IPA

IMG_2655Þessi er glænýr á klakanum og fæst á betri börum borgarinnar og auðvitað via sérpöntun Vínbúðarinnar. Segja má að Dark Penance (8.9%) sé vetrarbjór þeirra Founders manna þar sem hann fæst aðeins frá október til desember og hann er hjartavermandi og hlýr eins og vetrarbjór/jólabjór á að vera. Brugghúsið er vissulega í miklu uppáhaldi hjá undirrituðum sem þarf ekki að hljóma svo undarlega þar sem Founders er eitt flottasta, vinsælasta og eftirsóttasta brugghús veraldar. Ég er því ekki alveg hlutlaus. Ég hef smakkað um 12 bjóra frá þeim fram að þessu og enn ekki lent á vondum bjór sem er alveg magnað, ég eiginlega skora ég hér á lesendur að finna fyrir mig vondan Founders bjór og ég lofa verðlaunum.

Dark Penance er bleksvartur imperial black IPA. Í nefi eru ristaðir tónar, ögn píputóbak frá afa og smá sætur keimur. Í munni má finna alls konar skemmtilegheit í mjúkum sopanum sem hlaðinn er eins konar bragðregnboga. Humlarnir koma vel fram, Centennial sem eru svo vinsælir hjá Founders og kristallast kannski best í Centennial IPA frá þeim og svo er þarna Chinook. Þetta skapar þurran beiskan en jafnframt ögn blómlegan keim ásamt sitrus og furu. Það er svo haugur af malti í þessum karli, kristal malt sem gefur sætt karamellu-toffee bakbein ásamt dökku hveitimalti sem gefur litinn, ristuðu tónana og fyllinguna. Þannig má lika finna ögn súkkulaði og svo er kannski ögn vanillubragur yfir þessu öllu saman. Herlegheitin enda svo í þurrum beiskum humal. Þetta er eiginlega salgæti. Mér datt fyrst í hug að lýsa bjórnum bara með þessum fáum orðum:

„bjórinn er álíka góður og miðinn er fallegur. Fullkomnar umbúðir vægast sagt.“

.
Já menn vilja oft samanburð og mér dettur þá helst í hug Surtinn okkar frá Borg nr 23, ekki sami bjórinn, alls ekki en menn geta amk áttað sig í hvaða átt Penance er.  Enn eitt undrið frá Founders.

Auglýsingar

Jólabjórinn 2014 – sleggjudómar :)

IMG_2621Jólabjórinn er farinn að flæða og landinn strax farinn á stjá að hamstra áður en allt klárast. Að vanda mun ég fara létt yfir það helsta sem vert er að vita þetta árið varðandi jólabjórinn. Til að byrja með held ég að aldrei hafi verið eins mikið úrval, einar 30 tegundir eða svo. Ég ætla samt ekki að hafa þetta langt, er eginlega hættur að kaupa þessa léttu karla til að dæma, þeir eru bara svo óspennandi og alltaf eins milli ára. Ég var þó einu sinni sem oftar með í jólabjórsmakki Vínotek þetta árið og komst því í flest það sem er í boði núna í vínbúðinni. Það var ýmislegt sem kom á óvart skal ég segja ykkur.
Dómar þessir verða dálítið litaðir af eigin smekk, það er í lagi svona í kringum jólin.
Þegar það er sagt vil ég benda á að persónulega vil ég hafa jólabjór aðeins spes, bjórinn verður helst að hafa eitthvað sem minnir á jólin eða eitthvað sem ekki fæst allt árið um kring. Ég veit að margir eru mér ósammála hvað þetta varðar. Ég þoli svo ekki bjór sem er bara kallaður jólabjór en er alveg eins og allt annað sem viðkomandi brugghús framleiðir. Verð bara reiður.

Bráðatilfellin:
En ok, hvað er það sem maður bara má ekki missa af? Jú það sem mun klárast fyrst og þetta segi ég bara af reynslu, eru Mikkeller Hoppy Luving Christmas, Snowball frá To Öl, og Brewdog Hoppy Christmas. Reyndar fer þetta allt mjög fljótt frá Mikkeller og Brewdog. Þvörusleikir er svo annað sem verður að drífa sig í að prófa, Borg bjórinn fer alltaf hratt. Svo veit ég að það á eftir að koma eitthvað alveg spes og flott á krana á t.d Micro og Kex. Eitthvað sem klárast mun mjööög fljótt. Fylgist með því hér.

.

Það óvænta þetta árið:
Egils Jólagullið kom töluvert á óvart, hingað til hef ég ekki getað drukkið þennan bjór með góðu móti en í ár er allt annað uppá tengingnum, í ár eru Egils Gullið ekki lager heldur öl. Já öl með bara nokkuð þægilegum karakter, ágætis beiskja, sæmileg fylling og bara allt í lagi bjór. Í nefi er nokkur sæta með perum og banönum og minnir þannig á hveitibjór. Þetta er svona jólabjór fyrir þá sem vilja fara úr látlausa lagernum í aðeins skemmtilegri bjór og fær Ölgerðin hér með hrós fyrir að breyta aðeins út af vananum og kannski koma til móts við ört vaxandi bjórkröfur þjóðarinnar.

Jólatuborginn kom líka á óvart, hingað til hefur hann alltaf verið í dálitlu uppáhaldi, líklega nostalgía frá námsárum mínum í DK. Nú hins vegar var hann ekki alveg að standast væntingar, mikill málmur í nefi og bragði. Ég veit ekki, er eitthvað nýtt að gerast í Tubbanum? Ger? Ég mun þó ekki gefast upp, ég mun halda tryggðinni við gamlan félaga. Þetta var svo sem bara first impression.

Svo er það Kaldi, já blessaður Jólakaldinn kom verulega á óvart. Hann vann í raun flokk léttu lager jólabjóranna hjá mér þetta árið. Ólíkt fyrri árum þá er hann í fínu jafnvægi, ekkert auka eða off bragð. Hann er bara þægilegur, nettur og flottur og það sem undarlegast er, það er öööörlítill lakkrískeimur af honum svei mér þá? Eitthvað sem ég held að fólk eigi eftir að falla fyrir svona almennt. Sjálfur mun ég ekki kaupa flösku af honum frekar en hitt létta stöffið samt, aurinn minn fer í flóknari bjór. Ég hélt að aldrei ætti ég eftir að segja þetta um Kalda, gaman að þessu.

Loks eru það Ölvisholts bjórarnir, þeir eru tveir þetta árið, Jóli og Jólabjór Ölvisholts. Hingað til hef ég verið sérlegur aðdáandi Ölvisholts og jólabjórinn þeirra hefur alltaf skorað hátt hjá mér en í ár hefur eitthvað gerst. Ég er fylgjandi því að jólabjór sé eitthvað spes og minni á jól og það gera þeir sannarlega báðir en hins vegar er bara allt allt of mikill negull og krydd. Jólabjórinn byrjar vel, flottur í nefi, jólakrydd og fínerí en svo er bara of mikill negull í munni. Jóli er svo sama themað nema á sterum, gríðarlegt krydd. Já þessir komu verulega á óvart, bjóst við miklu betri bjór.

Hvað ber að forðast:
Mér finnst leiðinlegt að skrifa það en stundum má það alveg. Mér finnst að fólk eigi bara að vanda sig við jólabjórgerðina, ekki bara merkja hvað sem er sem jólabjór. Víking Jólabjór er algjörlega eins óspennandi eins og þeir gerast, reyndar ekki vondur en hann er bara eins og hver annar lager, ekkert jólalegt við hann. Harboe jóla er líkast til einn sá versti sem ég hef smakkað og voru Vínotekssmakkarar eiginlega sammála því. Klár óvirðing við fólk sem hefur eitthvað örlítið bragðskyn. Egils Malt jólabjórinn kom einnig ekki vel út, allt allt of sætur.

Bestu Íslensku:
Það er án efa Þvörusleikir frá Borg sem hefur vinninginn í ár. Hann hefur það sem þarf, humlana, sætuna, kókos og fínerí. Hann er í senn einfaldur og þægilegur en þó með hæfilegt flækjustig sem gengur vel í lengra komna. Svo er hann bara afar fallegur á borðum.

Kaldi er sem fyrr segir, afar nettur og vandaður þetta árið eða kannski er það bara smekkur minn um þessar mundir. Ég held að þessi muni slá í gegn hjá flestum sem aðhyllast létta flokkinn. Þetta er bjórinn sem ég læt flesta vini mína kaupa í ár en ég er alltaf spurður ár hvert hvað á að kaupa. Flestir vinir mínir hafa nefnilega einfaldan bjórsmekk. Fast á eftir þessum kemur Jóla Thule, þetta er bjór sem krefst einskis af neytandanum en hefur þó þessa karamellu og rist sem menn vilja tengja við jólabjórinn.

Svo má hafa hér með Almáttugan Steðja, annar af tveim jólabjórum frá þeim í ár. Miðarnir á báðum eru að vanda hræðilegir en það verður að teljast aukaatriði. Í nefi má finna ristaðar hnetur og ögn lakkrís. Í munni er hann mjúkur, eiginlega furðu mjúkur miðaða við prósentu. Lakkrísinn leynir sér ekki en er ekkert of mikill. Það er nokkur hiti í honum sem kemur vel út en bjórinn endar þó ekki alveg nægilega vel. Fyrsta ölið frá Steðja, skemmtilegt framtak og án efa besti bjórinn frá þessu brugghúsi til þessa.

Bestu jólabjórar ársins:
Bestu bjórar ársins koma ekki á óvart, eiginlega þeir sömu og síðasta ár.
Efstur á lista er Mikkeller Hoppy Luvin Christmas. Hér erum við komin í sterkari flokkinn, hér erum við með bjóra með bragð, hita og hamingju. Huppy Luvin er mikill í nefi, mikil mandarína og sætir ávextir. Í munni er hann afar ferskur, flott fylling og mikil beiskja og hann er þægilega þurr. Mandarínur koma einnig við sögu. Þessi er frábær með t.d Öndinni í appelsínusósunni og flottur eftir þunga jólasteik.

To Öl Snowball kemur hér fast á eftir, þetta er bjór sem er svo þægilegur að það er engu líkt. Saison í grunninn með humlum og villigeri. Bjórinn er örlítið funky í nefi og kryddaður. Í munni er hann þurr, smá mandarínur, létt krydd og ger og svo fullt af skemmtilegum humlum.

Brewdog Hoppy Christmas kemur hér í 3. sæti ásamt Mikkeller Red White Christmas. Báðir vel humlaðir, þurrir og beiskir. Brewdog er þurr i nefi með grenikeim. Í munni er mikil fylling, og humlarnir gefa sætuna. Red White er svo blanda af hveitibjór og red ale. Gríðarlega mikil froða, þétt og flott. Mikil krydd og humlar í nefi. Flott fylling, fura og ögn sykur á tungu. Þessi passar líka sérlega vel með Öndinni að ofan.

Það verður svo að nefna Brewdog Santa Paws sem er aðeins 4.5% karl of lendir því í létta geiranum. Þetta er dökkur og fallegur bjór með mikilli rist í nefi og saltlakkrís. Fylling er í meðallagi, dálítið þurr á tungu og kryddaður. Minnir töluvert á porter en fyrir minn smekk aðeins og þunnur. Hefði viljað sjá þennan svona 7% Engu að síður gott val fyrir þá sem hafa gaman að porter.

Samantektin:
Úrvalið er mikið þetta árið, margir þeir sömu og síðast. Þvörusleikir vinnur íslensku bjórana í ár en Kaldi og Jóla Thule koma vel út og eru held ég þeir bjórar sem flestir geta drukkið.
Egils Jólagull kom á óvart, nú er hann orðinn öl og stendur sig bara nokkuð vel, menn verða að prófa. Steðji kemur svo með sinn besta bjór til þessa, porterlegan, ristaðan og skemmtilegan bjór með ögn lakkrískeim, bjórinn kalla þeir Almáttugur Steðji sem er annar af tveim jólabjórum frá þeim í ár. Bestu bjórarnir þetta árið yfir allt eru líkt og í fyrra Mikkeller Hoppy Luvin Christmas og Snowball frá To Öl. Báðir virkilega ferskir og flottir með mikið bragð, humlabeiskju og notalegheit. Þetta er bjór fyrir fólk sem vill eitthvað meira potent og vandað.
Svekkelsi ársins eru svo Ölvisholtsbjórarnir sem eru bara allt of kryddaðir.

Þvörusleikir, þurrhumlað eikarþroskað rauðöl frá Borg.

IMG_2607

Þá er komið að því, árið er liðið og næsti jólasveinn í röðinni frá Borg á leið til byggða. Nú er það Þvörusleikir sem fær að þann heiður að fá nefndan bjór í höfuð sér. Tengingin er flott að þessu sinni, Þvörusleikir er jú jólasveinn og við erum að tala um jólabjór, svo er karlinn án efa mikill matgæðingur og því von að hann láti ekki nafn sitt við eitthvað slor. Loks er það þvaran sem hann elskar meira en allt en hún er gerð úr viði, eða það var hún amk í denn, en í þennan bjór kemur eik nefnilega við sögu.

Já Þvörusleikir jólabjór er af gerðinni þurrhumlað eikarþroskað red ale sem næstum því nær þeim hæðum að mega kallast double red ale með sín 7% alkohól.

.
Ég ætla að reyna vera hér dálítið hlutlaus í lýsingum samanber síðustu færslu, en ég get þó ekki alveg látið vera með að koma með mitt eigið álit í lokin. Bjórinn er rauður og tær í glasinu með þétta hvíta froðu „on top“ sem endist vel og lengi, þetta eru jólalitirnir ekki satt? Í nefi koma citra humlarnir vel fram enda þurrhumlaður með þessum nývinsælu humlum en þeir gefa mjög frúttað sexy yfirbragð, mango, ástaraldinn og mandarínur eru dæmi um lykt sem citra humlarnir gefa frá sér. Með þessu uppátæki fá þeir Borgarar fram bjór sem lyktar líklega töluvert betur en sjálfur jólasveinninn sem hann heitir eftir. Í munni er kitlandi gos, meðal til mikil fylling, nokkur sæta af korninu og svo beiskja og blómlegheit frá humlunum. Humlarnir ná ekki að gefa alveg IPA beiskju enda er það alls ekki ætlunin en þessir kynæsandi tónar koma samt fram en þó alls ekki eins vel og í nefi. Áfengið er alveg falið í bragði og svo kemur þvaran dálítið í gegn. Hér er ég vissulega að tala um eikina sem maður finnur vel fyrir ef maður leitar dálítið. Bjórinn þarf kannski aðeins að volgna. Þetta er þó aðeins rétt mátulega mikið til að lyfta bjórnum ögn upp en verður alls alls ekki eitthvað sem er ríkjandi. Eikarþroskaður bjór fær oft á sig dálítinn kókoskeim og stundum vanillu jafnvel í bland við þennan sérkennilega og skemmtilega viðarkeim.

„Mitt eigið mat, algjörlega frábær bjór sem í raun hentar bæði hardcore bjórnördum sem og hinum almenna fiktara því hann er mildur en þó með humla og eikarflækju og svo er beiskjan til staðar en þó stillt í hóf. Fallega vel viðeigandi rauður liturinn sómir sér líka afar vel á matarborðinu yfir jólin. Mín spá er að þessi fái háar einkunnir í komandi jólabjórdómaflóði fréttablaðanna.“

.
Svo er það alltaf spurningin um geymslu. Fyrir mína parta þá held ég að þessi komi best út ferskur svo eikin, þurrhumlunin og beiskjan njóti sín sem best. Það er þó aldrei að vita hvað gerist eftir ár, það er jú líf í karlinum og einhver þróttur en ég held þó að hann verði orðinn frekar mildur og mjúkur eftir árið. Um að gera að prófa samt enda hefst engin framþróun án tilrauna.

Bjórdómar alveg gagnslausir?

image

Ég hef verið að velta öllu þessu bjórdómamáli fyrir mér í nokkurn tíma, þessu bjórbloggi ef svo má segja. Ég hætti fyrir nokkru að gefa bjórnum einkunn frá 1 upp í 5 og fór meira bara að dæma í orðum en ég hef verið að spá í að taka þetta alla leið, taka næsta skref. Ég hef áður velt því fyrir mér hér á síðunni afhverju ég er eiginlega að þessum skrifum.

Hefur þetta eitthvað uppá sig, er eitthvað að marka svona dóma, er einhver yfir höfuð sem hefur gagn eða gaman að þessu?“

.
Ég veit ekki svei mér þá, eitt veit ég þó að ég byrjaði upphaflega á þessu fyrir sjálfan mig til að halda til haga hvaða bjór ég hef smakkað og hvernig ég upplifði bjórinn. Það var svo fyrir áskorun vina að ég færði skráningu þessa úr gömlu glósubókinni út á veraldarvefinn. Ég viðurkenni það, mér finnst gaman að skrifa pistla og velta þessu fyrir mér og auðvitað enn skemmtilegra ef einhver nennir að lesa. Hins vegar er ég farinn að setja spurningarmerki við gagnsemi svona dóma fyrir aðra en mig sjálfan. Já og reyndar hef ég komist að því að jafnvel ég sjálfur græði kannski ekki svo mikið á þessum dómum. Það er jú þannig að öll erum við misjöfn og því ekkert sem segir að það sem mér finnst gott eða vont gildi fyrir aðra sem þetta lesa. Það að Steini eða Gunnar Óli (báðir miklir og nokkuð sýnilegir bjórspekúlantar) dásami einhvern bjór þýðir alls ekki að ég eigi eftir að kunna að meta hann. Gott dæmi eru t.d. stout bjórar en ofannefndir karlar eru mikið fyrir þennan stíl og því erum við oftast ósammála þegar slíkir bjórar eru dæmdir. Haukur Heiðar (annar ansi virkur bjórspekúlant) er annað dæmi, hann er óhræddur við að drulla yfir bjór sem hann er ekki að fíla og ég viðurkenni að það fælir mig stundum frá en oft hef ég þó farið gegn hans ráði og smakkað bjór sem ég svo kunni mjög vel við. Þannig er þetta bara. Maður smám saman lærir á þessa karla og finnur með tímanum út hvar smekkur þeirra fellur að mans eigin smekk og þá er hægt að nýta sér bjórdóma þeirra. T.d. er ég farinn að læra að ef Gunnari Óla finnst imperial stout of sætur að þá er það kjörinn bjór fyrir mig. Þetta er vissulega ekki raunhæfur möguleiki fyrir flesta lesendur.

Svo er það eiginlega það versta að það sem manni finnst þessa stundina er alls ekki endilega það sem manni finnst á morgun. Ég hef oft notað dálítið dramatíska samlíkingu máli mínu til stuðnings, þetta er í raun tilraun sem maður getur auðveldlega framkvæmt til að sannreyna þetta. Prófaðu að fara í bústaðinn með góðum vinum eða maka. Skellið ykkur svo í pottinn og njótið bjórs undir norðurljósahimni. Það er næstum því (ég sagði næstum) sama hvaða bjór er með í för, hann verður ljúfur, jafnvel besti bjór sem þið hafið smakkað. Það er af því að umhverfið, stemningin hefur áhrif á líðan og líðan hefur áhrif á hvernig við upplifum hlutina í kringum okkur hvort sem um ræðir, bragð, tilfinningar eða jafnvel það sem er sagt við okkur. Vel þekkt í heilsufræðum eru t.d. verkir sem verða mun verri ef andleg líðan er slæm. Oft er hægt að létta eða laga alveg verki meða því að létta lund. Já prófið svo að taka þennan frábæra bjór aftur á mánudagsmorgni skömmu síðar á meðan þið berjist við að koma börnum framúr og í skólann og þið sjálf jafnvel orðin of sein í vinnu. Það verður aldrei sama upplifunin og ég fullyrði að bjórinn mun ekki bragðast vel, amk ekki eins vel. Fyrir „bjórspekúlantinn“ sem á svo að dæma og skrifa um bjórinn. Hvort á hann að skrifa um hann í pottinum eða þarna á mánudagsmorgni?

Svona ýkt þarf þetta jú ekki að vera til þess að maður upplifi þennan mun. Ég er alltaf að reka mig á þetta, bjór sem ég hafði dæmt fyrir stuttu síðan og hafði þá fengið fullt hús stiga er allt í einu bara orðinn allt í lagi bjór, jafnvel þótt stemningin væri mjög fín. Hér er ég að tala um bara nokkra daga á milli smakka. Ég þori ekki einu sinni að hugsa út í bjór sem ég hef smakkað fyrir einhverjum árum síðan. Ég er því hræddur um að það sé akkúrat ekkert að marka þessa bjórdóma, víndóma eða yfir höfuð hvaða dóm sem er. Nú fer að t.d. að styttast í jólabjórdómana sem finna má í Fréttablaðinu, Fréttatímanum og Mogganum og jafnvel víðar. Sjaldan ber öllum þessum dómum saman og almenningur stendur eftir jafn ringlaður og í upphafi.

Já þannig er það, súrt en líklega rétt. Ég hef ákveðið að breyta þessu hérna hjá mér, ég er samt ekki alveg tilbúin í að hætta að blogga/skrifa um bjórinn því það er vissulega svo margt hægt að fjalla um annað en dóma. Ég ætla hins vegar að reyna að hætta að leggja persónulegt mat á bjórinn, hætta að dæma og fara meira í það að lýsa hvernig ég upplifi bjórinn. Ekki þá með orðum eins og góður eða vondur, meira í átt að hvaða bragð, hvernig fylling og svo frameftir götum. Reyna að vera hlutlaus ef það er hægt. Það er þó líka snúið því t.d. það sem ég upplifi sem bananabragð er fyrir öðrum pera. Upplýsingar um hráefni, bruggaðferð og brugghús er hins vegar eitthvað sem ekki er hlutlægt og ætti að vera óhætt að taka mark á. Svo er líklega rétta að miða alltaf bara við fyrsta mat, „first impression“ og vita þá að það mun líklega breytast fljótt. Ég var líklega kominn á rétta leið þegar ég byrjaði alveg í blábyrjun að skrá í glósubókina mína. Þá skrifaði ég alltaf hvort um væri að ræða fyrsta smakk, hve marga bjóra ég hafði smakkað þennan dag, hvar ég var staddur og hvernig stemningin var á þeim tíma. Þegar ég fletti upp í glósubókinni góðu má t.d. sjá hvaða bjór ég var að smakka þegar ég fékk að vita að ég ætti von á mínu fyrsta barni. Þetta var árið 2000 og bjórinn Hoegaarden (sjá mynd að ofan). Hehe, hann fékk þó ekki nema 3 krúsir þrátt fyrir mikla geðshræringu. Kannski var maður bara í sjokki?

Svo er hægt að gera eins og Haukur Heiðar og Steini t.d. skrifa upp lista yfir 10 eftirminnilegustu bjóra þeirra og afhverju þessir bjórar fá þann stall. Þar má glöggt sjá hve aðstæður geta haft mikil áhrif á dóma.  Skemmtileg pæling.

Jæja ég veit ekki hvað ég geri, þetta er amk pæling.  Sjáum hvað gerist.  Það verður svo gaman að fylgjast með öllum jólabjórdómunum sem eru alveg að fara detta inn í öll fréttablöðin og víðar.  Þar er enginn sammála.

Oktoberbjórinn, er eitthvað varið í hann?

oktoberNú fer senn að líða að Oktoberfest, hinni árlegu risabjórhátíð í Munchen þar sem íturvaxnar barmmiklar bjórþernur færa í þyrstann líðinn bjór í lítravís og blindfullir karlar í leðursmekkbuxum syngja og tralla eins og enginn væri morgundagurinn.  Bjórhátíð þessi hefur smitað út frá sér í gegnum tíðina og má nú finna litlar útgáfur af oktoberfest víða um veröld.  Hér á landi tíðkast að halda svona bjórveislur í fyrirtækjum, á krám og nú það nýjasta, í tjaldi á Háskólalóðinni í kringum mánaðarmótin september/oktober.  Stóru brugghúsin í Þýskalandi, í kringum Munchen brugga ár hvert sérstakan oktoberfestbjór sem drekka á á þessari gríðarlegu bjórhátíð. Hér á landi eru menn einnig farnir að fikta dálítið við að brugga bjór að þessu tilefni.  Sumir halda í hefðina og brugga bjórinn eftir þýskum hefðum, svo kallaðan Märzen bjór sem bruggaður var í mars og svo látinn gerjast í rólegheitunum yfir sumarmánuðina þannig að hann væri tilbúinn til drykkju í lok september þegar Oktoberfest geisar sem hæst.  Upphaflegi Märzen bjórinn var dökkur lagerbjór en í kringum 1870 náði önnur tegund vinsældum og tók við af gamla dökka bjórnum.  Sá bjór var sterkari bjór af gerðinniVienna lager eða amber-rauður lager sem bruggaður var í mars líkt og hinn upphaflegi Märzen.  Í dag er dálítið mismunandi hvernig menn brugga þennan bjór, Kanarnir halda sig enn við hina rauðu eða amber bjóra á meðan Evrópa er meira í gylltu tæru bjórunum.
Það eru þó alls ekki einhver fastskrifuð lög um hvernig oktoberfestbjór á að vera, menn hafa jú alveg frjálsar hendur í þeim efnum en oftast má finna einhverja tengingu við hátíðina.

Í ár eru 3 nýjir oktoberbjórar á markaðinum, þeir koma  frá íslensku brugghúsunum Borg, Ölvisholti og Steðja.   Kaldi er svo með sinn venjulega oktober Kalda og svo er Lövenbrau og Sam Adams með sína útgáfu.  Ég hef fjallað um þessa karla einhvers staðar áður og mun ekki gera það hér aftur.  Það er jú nýja stöffið sem er spennandi.

Gréta 7.3% baltic porter frá Borg Brugghús

.

Ég hef þegar fjallað um Grétu frá borg og geta menn lesið um hann hér.

.

Hrekkjalómur, 6% amerískur porter frá Ölvisholti

.
Hrekkjalómur
(6%) heitir oktoberbjór þeirra Ölvisholtsmanna þetta árið og er jafnframt sá fyrsti frá þeim eftir að nýr bruggmeistari Elvar kom í hús.  Elvar er reyndur heimabruggari sem hefur lært fræðin sín í Bretlandi.  Við hérna meginn segjum bara velkominn til starfa Elvar, hlökkum til að sjá hvað þú gerir í framtíðinni. Bjórinn sem er af gerðinni amerískur porter er kannski meira tileinkaður hinni amerísku hrekkjavöku sem nálgast nú eins og óð fluga.  Hrekkjalómur er dökk brúnn í glasi með fína froðu.  Maður finnur það um leið og maður hellir í glas að það er veisla í vændum.  Heilmikið krydd, dálítið jólayfirbragð svei mér þá, negull, kanill og svo þetta lúmsa grasker. Það er bara allt í lagi að komast í smá jólafíling enda stutt í hátíð ljóss og friðar….og jólabjórs. Í munni er hann mjög lifandi, kitlar allan skoltinn með gosi og humlum og svo er haugur af kryddi.  Virkilega skemmtileg blanda beiskju og kryddaðra tóna með örlítilli sætu í bakgrunni.  Þegar sopinn fjarar út kemur fram létt ristaður blær sem slær botninn í þetta allt saman.  Fylling er í meðallagi og eftirbragð langt og ljúft.  Ofsalega skemmtilegur bjór frá Ölvisholti.

Græni Karlinn: Dökkur bjór en samt ekki svona „dökkur“ ef þið skiljið mig.  Mjög skemmtilegur bjór, léttur með alls konar bragðflækjum þar sem krydd á borð við kanill og engifer kemur vel fram. Gæti ekki drukkið marga svona í einu en einn stakur er mjög fínn t.d. með steikinni.

.

Steðji Októberbjór, 6% bock frá Steðja

.
Steðji hefur ekki verið að gera góða hluti til þessa að mínu mati.  Þeir fá þó plús í kladdann fyrir að vera frumlegir í bjórgerð sinni og þá má nefna þar Hval og Þara sem dæmi.  Nú eru þeir komnir með oktoberbjór í bock stíl bruggaður með graskersfræjum.  Miðinn er flottur sem hefur hingað til verið eitt af því versta við bjórinn þeirra.  Þessi merkimiði er snotur og kemur vel út og eiga þeir hrós skilið fyrir það, þetta er kannski að koma?  Bjórinn er rauður og fallegur í glasi en froðan sápukennd og hverfur á auga bragði.  Eftir stendur allsber bjórinn sem minnir á vínberjasafa frekar en bjór og engar gosbólur eða neitt.  Ekki aðlaðandi að mínu mati.  Í nefi er mikið malt og sæta.  Klassískur bock, finn þó ekki krydd eða grasker.  Í munni er bjórinn mjög mildur og léttur.  Hann er vel matlaður og bock stílnum er gerð ágætis skil.  Ég finn lítið fyrir graskerinu í þessum karli.  Þannig að þetta er ágætis bjór, sæmilegur bock sem er svo sem viðeigandi fyrir Oktoberbjór.  Graskerið kemur ekki nægilega fram að mínu mati hins vegar.

Græni Karlinn: Fallega rauður blær en vantar alveg froðuna.  Mildur en ekki sérlega góður.  Hellti honum eftir nokkra sopa :

Sem sagt, af þessum þremur myndi ég líklega fara í Grétu en þó er Hrekkjalómur skemmtilegur og væri gaman að sjá hvað hann gerir eftir nokkra mánuði.  Hinir oktoberbjórarnir, Kaldi, Sam Adams og Lövenbrau eru bara eins og hefur verið hingað til.  Ekkert sérlega spennandi.  Ef maður vill hins vegar komast í oktoberfest skap í anda hátíðarinnar í Munchen þá er það Lövenbrau sem er málið.

New York, saga af bjór!

img_2339

Tørst í Brooklyn, algjört möst að skoða

Ég hef einu sinni áður komið til New York og eftir það hef ég eiginlega verið í hálfgerðu fráhvarfi.  Ég einfaldlega elska þessa borg, það er bara eitthvað við hana, mannlífið, hamagangurinn, þarna er allt til sem manni vantar og svo er bjórsviðið ofsalega flott.  Það þekkja svo sem allir þessa borg enda hefur aldrei farið lítið fyrir henni á öldum ljósvakans. Hvað ætli maður hafi séð margar kvikmyndir þar sem sögusviðið er New York? Alveg síðan ég var þarna fyrir einhverjum árum síðan hef ég verið á leiðinni þangað aftur og nú hef ég loksins látið verða af því.
     New York er einfaldlega fyrir alla, tískufíklana, kaupóðu húsmæðurnar, matgæðingana, partyljónin og bjórspekúlantana.  Maður þarf bara að velja sitt „dóp“ og henda sér útí þetta.  New York er hins vegar gríðarlega stór borg og tíminn alltaf knappur, það er bara þannig maður er nefnilega alltaf með minni tíma en maður ætlaði sér.  Þegar ég skrifa þetta t.d. þá sit ég í flugvélinni á leiðinni heim pínu svekktur en jafnframt sáttur við það sem ég náði að krossa út af to-do listanum mínum. Auðvitað náðist ekki nema brot af því sem ég ætlaði að gera, ég náði t.d. ekki að skoða Frelsisstyttuna, Ground Zero, Empire State og fleira og fleira, hins vegar er ég talsvert sáttur við það sem ég náði að skoða í bjórumhverfinu.  Maður þarf að skipuleggja sig vel áður en maður fer í svona ferð og hér að neðan hef ég skrifað dulítið yfirlit yfir hvernig mín ferð spilaðist út þar sem fókusinn er vissulega hafður á bjórnum.  Með þessu móti er kannski hægt að auðvelda ykkur sem hyggið á ferðalag til borgarinnar að plana ferðina og komast yfir heimsins besta bjór.   Þetta er dálítið langt ég veit en menn geta bara hoppað í þá kafla sem vekja athygli þeirra.  Bláa letrið er svo kjarni málsins nokkurn veginn og sérlega bjórrelevant ef menn vilja bara hoppa beint í góða stöffið!  Reyni svo að hafa samantekt í lokinn með því helsta og svo er hér smá efnisyfirlit til að auðvelda róðurinn.
 .
.
  1. The Ginger Man…….elegant staður, 70 kranar með ýmsum klassíkerum en einnig gott amerískt öl.  Dálítið svona uppastaður finnst mér samt.
  2. Tørst………………………Einfaldlega magnaður staður, frábær bjór og enn betri matur.  Michelin waiting to happen.  Algjört möst visit.
  3. Rattl ‘N Hum…………..Líklega minn uppáhalds, afslappaður staður, frábær bjór, sjaldgæft stöff oft á tíðum, gott barsnarl, frábær burger og staðsetningin fullkomin.
  4. Whole Foods…………..skemmtileg verslun og oft mjög flottur bjór.  Risa stór bjórbúð við Bowery Culinary Center.
  5. The Jeffrey……………..Nýji gaurinn, virkilega skemmtilegur bar.  Frábær þjónusta, flott kaffi, dásamlegur bjór og fríkaðir kokteilar.  Hér fær maður að smakkprufur ef maður er óviss.

.

.

The Ginger Man á 36th rétt við 5th avenue

IMG_2383

Við lentum um kl 12:30 á JFK og ég var kominn á hótelið mitt líklega um kl 14:00, Pod 39 á 39th street milli Lexington og 3rd avenue.  Fyrir þá sem eru fljótir að reikna má sjá að 39 er alls ekki langt frá 36. stræti þar sem The Ginger Man liggur, en það var sko engin tilviljun.  Pod39 er snyrtilegt hótel en með ofsalega litlum herbergjum sem ég vissi svo sem fyrirfram.  Ef maður ætlar að eyða meira í ölið og minna í svefnaðstöðuna þá er þetta staðurinn en ég myndi líklega ekki bjóða frúnni uppá þessar aðstæður ef hún væri með í för. Hins vegar má benda á eitt en það er nefnilega dálítið flottur bar uppá þaki hótelsins á 17. hæð rooftop bar sem er ansi vinsæll um helgar.  Þarna er útsýni yfir borgina og mjög skemmtileg stemning.  Bjórinn þar er hins vegar arfa slakur enda er fókusinn meira á hanastélin þarna.
.     Ég var fljótur að henda af mér ferðadraslinu, skipta um föt og koma mér svo á næsta bar, The Ginger Man á 36th str og 5th ave enda löngu tímabært að væta kverkar í  almennilegum bjór.

     The Ginger Man var eins og mig minnti, hátt til lofts, vítt til veggja, opinn og stílhreinn og auðvitað með sína 70 krana á veggnum.  Bjórlistinn var flottur, mikið af klassíkerum en ekki mikið um sjaldgæfa „hard to find“ bjóra þó svo að þeir detti þarna inn oft og reglulega.  Ég vil hér nota tækifærið og benda á ómissandi vefsíðu ef maður vill létta sér lífið við að plana bjórferðina sína.  Það er nefnilega þannig að þessir vinsælustu bjórstaðir skipta mjög ört um bjór á krönunum, góður bjór klárast einfaldlega hratt, ekkert undarlegt við það.  Það er því algjörlega ómögulegt að vita hvað er í boði hverju sinni nema með síðum sem þessum. Á www.beermenus.com fær maður upplýsingar um úrvalið á helstu börum og veitingahúsum borgarinnar daglega og jafnvel oftar.  Það er því sniðugt að renna yfir úrvalið áður en maður fer á staðinn.  
     IMG_2297Planið hjá mér þennan dag var að hitta kollega mína Hauk Heiðar, Eyjó og frú þarna á Ginge Man og fara svo að eyða smá aur í B&H, það er bara svo miklu skemmtilegra að eyða peningum í góðum félagsskap.  Við vorum öll á mismunandi hótelum og því tilvalið að hittast á hlutlausum stað þar sem ekki er svo slæmt að bíða eftir hinum.  Ég var fyrstur á staðinn sem var í góðu lagi, bara meiri tími fyrir ölið.  Ég byrjaði á léttum karli Green Flash Citra Session 4.5% sem var frekar mildur og léttur.  Vantaði dálítið skrokk og beiskju en hugmyndin er svo sem session bjór sem hentaði vel í miklum hitanum í borginni.  Það bólaði ekkert á félögunum og því var ekkert annað en að panta sér nýjan bjór þegar þessi var kominn í kerfið, ekki sit ég þarna og prjóna meðan ég bíð.  Ég ákvað að láta vaða í húsbjórinn, eiginlega bara formsatriði því ég var ekki mjög spenntur þar sem um er að ræða belgískan pale ale í grunninn.  Ég er bara ekki á belgíska tímabilinu lengur. Bjórinn heitir The Ginger Man Ale bruggaður af Captain Lawrence sem er New York brugghús og því var ég í raun að fylgja mottoí mínu í leiðinni….alltaf að prófa amk einn localbjór.  Bjórinn er belgískur hveitibjór kryddaður með engifer (ginger nema hvað). Jújú, bjórinn er fínn en ekki eins og ég bjóst við, hann er pínu þurr og svo kemur þessi undarlegi mikli engiferkeimur inn sem truflaði mig dálítið.  Mæli ekki sérstaklega með þessu öli.
     Þegar þessi ósköp voru svo hálfnuð dúkkuðu félagarnir upp og auðvitað fær maður sér öl með þeim, bjór er jú „social“ drykkur ekki satt og maður vill vera kurteis enda allir vel þyrstir þarna í hitanum.  Ég ákvað að fara í Tröegs Simcoe Dry Hopped Hop Knife India Pale ale kegconditioned, pfúff, langt nafn!  Ég þekki ekkert þetta brugghús og hef ekki haft fyrir því enn að fletta því upp. Bjórinn var ágætur, humlaður í nefi og simcoe í aðalhlutverki.  Í munni er hann frekar mildur, bjóst við meiru, hann er vel humlaður en það vantar eitthvað, líklega boddy?  Svo er mikil karamella.  Jújú, allt í lagi IPA en mér finnst þetta meira í svona enska geiranum, heldur flatur fyrir minn smekk.
Er þó sáttur enda ekki annað hægt í þessu umhverfi…fucking New York baby!  Haukur félagi minn var mjög svangur og pantaði hann sér einhverja sinneps grillsamloku sem var víst „awesome“ svo ég noti hans orð.  En eftir þrjá bjóra og eina awesome grillsamloku var mál til komið að eyða krónum í B&H, það er nefnilega mun einfaldara og skemmtilegra þegar maður er aðeins tipsí.
.

„The Ginger Man er opinn, stílhreinn og elegant bjórpöbb. Flott staðsetning, örstutt frá 5th og 5 mín frá Empire State.  70 kranar með fullt af klassíkerum og svo stundum perlur inn á milli.  Maturinn einfaldur en virkilega ljúfur og þjónustan ágæt en þó dálítið uppáþrengjandi á köflum.  Vefsíðan Beer Menus er algjört möst að skoða. Forðast The Ginger Man Ale húsbjórinn!“
.

Tørst í Brooklyn, hápunktur ferðarinnar?

.
Alveg síðan staðurinn opnaði í mars 2013 eða jafnvel fyrr hef ég verið á leiðinni að prófa.  Snillingurinn á bak við Tørst er enginn annar en Jeppe J. Bjergsø (Evil Twin Brewery) tvíburabróðir Mikkels Borg Bjergsø sem menn þekkja einfaldlega sem Mikkeller, einn flottasti og virkasti (það má líka skipta út k fyrir t) bjórsmiður veraldar.  Gæði staðarins eru því nokkuð tryggð og ekki skrítið að staðurinn hafi verið valinn 15. besti bjórstaður veraldar á Ratebeer í fyrra og á topp 10 lista yfir bestu nýju pöbbum New York borgar þetta árið skv Time Out Magasine.  Ég var löngu búinn að ákveða að fara á staðinn sem fyrst, hitt kom mér svo skemmtilega á óvart, að ég gæti platað allt crewið með mér fyrsta kvöldið.
IMG_2846
Já við kláruðum tækjakaup í B&H á nokkrum klst og skiluðum varningi af okkur á hótel og svo var stefnan tekin á Tørst . Reyndar vissum við ekki mikið útí hvað við vorum að fara, það vill nefnilega loða við þessa bruggpaura að þeir virðast telja það flott og sniðugt að hafa ekkert of mikið af upplýsingum á vefsíðum sínum og stundum er jafnvel ógerningur að átta sig á hvað er að gerast. T.d. er „skemmtilegt“ að smella á about linkinn á Tørst síðunni, það kemur ekkert nema nafn og heimilisfang. Líklega á þetta fyrirkomulag að undirstrika hvað þetta eru hipp og kúl gaurar eða eitthvað þess háttar? Þetta er sérlega áberandi vandamál hjá Mikkeller enda er ég löngu hættur að fara inn á síðuna þeirra til að leita upplýsinga um nýjan bjór eða spennandi verkefni sem þeir taka sér fyrir hendur.  Hafið þið svo prófað að lesa utan á Brewdog flöskurnar, maður er litlu nær um innihald bjórsins. Tørst síðan er skárri en það vantar alveg bjórlista eða hugmyndir af því hvað þeir eru með á krana maður verður að treysta á aðrar síður á borð við beermenus.com.  Matseðill og verð er einnig dálítið hulið.  Ég komst þó að því að til að borða eftir kl 18:00 þá verður maður að panta borð á „Luksus“ sem er sér afkimi inn af sjálfum barnum.  Það kom þó ekkert fram hvað þetta kostaði eða hvað væri í boði en nafnið gefur þó einhverja vísbendingu.  Frekar pirrandi en hvað um það, maður vissi svo sem að bjórinn væri góður enda hver bjór framreiddur við rétt hitastig fyrir viðkomandi stíl og maturinn getur varla klikkað með Daniel Burns frá Noma (einum heitasta resturant veraldar) bak við eldavélarnar.
    Við komum þarna inn um kl 20:00 og á móti okkur tók þjónn sem tók niður nafn og hvarf svo baksíðis um stundarkorn.  Svo kom hann aftur brosandi hringinn og vísaði okkur í gegnum barinn og inn í annað herbergi bak við luktar dyr.  Barinn sjálfur er mjög plein og hrár.  Viðarbar, borð og stólar, einfaldar innréttingar en allt mjög stílhreint.  Kranarnir koma beint úr veggnum, allir eins og svo er spegill fyrir ofan þá með bjórlista og loks hanga dýrðleg Törst glösin yfir barnum, blá, fjólublá og appelísnugul.  Mikið sjónarspil fyrir lítinn bjórnörd.  Luksus var svipaður nema í stað bars var opið inn í lítið eldhús þar sem kokkar og þjónar voru á þönum.  Okkur var svo boðið að setjast og svo virðist bara hafa verið í boði 5 rétta máltíð, ekkert var farið í það hvað væri í boði en matseðilinn fengum við í lokin þegar við höfðum borgað.  Hins vegar gátum við valið um bjórpörun, 5 bjórar, einn með hverjum rétti eða bara free play hvað varðar drykki.  Við völdum jú auðvitað öll bjórpörunina enda alltaf gaman að sjá hvað menn mæla með sem pörun við matinn sinn og svo var jú sú staðreynd að við höfðum ekki hugmynd um hvað við værum að fara að borða og því skot í myrkri að fara velja sér bjór.
.
    Það er í stuttu máli hægt að segja að maturinn var algjörlega frábær og mikið ævintýri fyrir bragðlaukana.  Kokkarnir buðu einfaldlega öllum skilningarvitum okkar í eins konar rússibana.  Þarna komumst við einfaldlega í snertingu við eitthvað frá öðrum höttum í matargerð.  Þvílík snilld.  Hvert „session“ af þessum 5 samanstóð af nokkrum litlum réttum og svo einn bjór með.  Ég ætla ekki að reyna að lýsa matnum hér enda ómögulegt og eiginlega óvirðing við kokkana að reyna það.  Bjórinn var hins vegarimg_2317 ágætur en ég sé það núna að ég hefði átt að kanna hvaða bjór væri á þessum lista því tveir voru af belgískum toga og einn þýskur schwartsbier sem ég er ekkert ofsalega hrifinn af.  Þetta dansaði samt allt mjög vel saman og allir mjög sáttir.  Eftir matinn skellti ég mér svo á einn Evil Twin Femme Fatale Brett IPA (6%), alveg hreint ljómandi bjór og líklega sá besti þetta kvöld, léttur með belgísku yfirbragi, funky og flottur með beiskum humlum.  Ofsalega ljúfur.  Ég hafði reyndar einnig mjög gaman af fyrsta bjórnum, berliner weisse sem heitir Evil Twin Nomader Weisse, súr og ferskur. Já alveg frábært kvöld með frábæru fólki og mæli ég fyllilega með þessum stað, algjört möst fyrir bjórágugamanninn en menn verða að vera tilbúnir í útgjöld…litlar 20.000 kr ísl á mann takk fyrir en veeeel þess virði.  Auðvitað geta menn sleppt Luksus og farið bara á barinn fyrir mun minni pening.
.

„Tørst, Brooklyn er alveg magnaður staður og ætti klárlega að vera ofarlega ef ekki efst á to-do listanum.  Einfaldar innréttingar, lítill og notalegur.  Frábær bjór á krana serveraður við sitt rétta hitastig, mikið frá Evil Twin en einnig perlur víða af úr heiminum.  Maturinn á Luksus sem er sér matsalur inn af barnum er vægast sagt magnaður en kostar sitt.  Ég spái því að Tørst verði kominn með Michelin stjörnu áður en langt um líður.  Besti bjór kvöldsins Evil Twin Femme Fatale Brett IPA.“

 .

Rattl N’ Hum á 33th street við 5th avenue.

.

IMG_2886Það var dálítil þynnka sem truflaði mig næsta dag en ég losnaði þó fljótt við hana eftir  gott kaffi og með því á næsta Starbucks, hitinn og uppgufunin hjálpaði líka til. Ráðstefnan (Internal Medicine for Primary Care) hófst ekki fyrr en kl 14 þennan daginn og því nægur tími til að vakna og versla dálítið.  Það fór lítið fyrir bjórnum þennan dag en það var ekki fyrr en eftir fyrirlestra dagsins kl 18:00 að ég gat farið að spá í bjórnum, eiginlega óþarflega seint fyrir bjóráhugamenn. Við Haukur félagi minn (ekki þó Haukur Heiðar Leifsson sem menn kannast kannski við úr bjórheiminum) ákv að byrja á The Ginger Man sem var í alfaraleið okkar félaga.  Það endaði reyndar með því að mér var meinaður aðgangur þar sem ég var ekki með skilríki á mér.  Já það var nefnilega föstudagur og í New York eru menn grjótharðir á þessu, um helgar fer enginn inn á pöbbana nema með skilríki.  Ég varð því að skjótast heim á hótel takk fyrir að ná í slíkt.  Skilaboðin þessi, verið með skilríki um helgar og ekkert múður.  Leiðir okkar skildu því þarna og var ákv að hittast aftur á staðnum eftir skamma stund.  Nú höfðu bjórvitringar heima á klakanum fengið veður af því að ég væri þarna á ferðinni og þeir Haukur Heiðar og Gunnar Óli bentu mér að smakka m.a. Ballast Point Sculpin Habanero IPA sem var fáanlegur á krana á The Ginger Man skv Beer Menus.  Það var mikið crowd á Ginger Man þetta kvöld og ekki hægt að fá sæti.  Ég pantaði mér þó samt þennan Habanero á meðan ég beið eftir Hauksanum.  Ég hef áður smakkað grunnbjórinn þeirra, Sculpin IPA sem er svakalega flottur og því taldi ég mig nokkuð öruggan.  Það er í fínu lagi að krydda bjór aðeins með chili eða einhverju öðru en fyrr má nú  aldeilis vel vera þessi var svakalegur, þetta var allt allt of mikið.  Svo mikið reyndar að ég náði ekki nema í hálfan bjór og þá gat ég ekki meir, tárin streymdu og nefholið hreinsaðist vel út.  Ég get með nokkuð miklu öryggi mælt með því að menn forðist þennan bjór, gaman að smakka en ekki eyða pening í heilan bjór.  Gunnar Óli, þú varst ekki að missa af neinu!
.     Ekkert bólaði á Hauksanum og því kominn tími á næsta bjór, eitthvað til að eyða þessu óbragði eftir Habanero.  Mig langaði eiginlega ekki að standa þarna mikið lengur og því renndi ég yfir bjórlistann á Rattl N Hum á Beer Menus og viti menn, Ballast Point Grapefruit Sculpin IPA á krana.  Ég ákvað að gefa Ballast Point annað tækifæri og snaraði mér yfir á Rattle N Hum enda bara nokkurra mín rölt frá Ginger Man niður á 33th street.
.     Rattle N Hum er allt öðruvísi bar, þarna er maður kominn meira í svona ekta pöbba stemningu, dálítið myrkur og margir afkimar.  Stór skjár á veggnum með íþróttaviðburðum en þó er þetta ekki þessi hefðbundni „sportsbar“, langt í frá.  Það eru fánar, skilti og logo helstu brugghúsa heims um alla veggi og svo borð á víð og dreif úr tré með eikartunnum sem fætur.  Stór tafla er svo á veggnum við barinn þar sem bjórlistinn er ritaður með krít.  Taflan er uppfærð um leið og bjór klárast og nýr kemur undir.  Hér finnst mér eins og meira sé um sjaldgæfari bjóra en á The Ginger Man og því eins gott að hafa auga með bjórlistanum. Það var fullt af fólki þarna en ég fékk samt sæti.  Ég pantaði Ballast Point Grapefruit Sculpin og renndi svo yfir matseðilinn enda orðinn dálítið svangur þarna kl að verða 21:00.  Bjórinn var alveg stórmagnaður, humlaður og flottur, ferskur mjög og fengu humlar því að njóta sín vel.  Svo er þessi sítrus ávaxtakeimur og pínu beiskja frá grape ávextinum.  Ofsalega flottur bjór sem kom Ballast Point aftur í mjúkinn hjá mér þetta kvöld.  Ég fékk mér tvo því sá fyrsti hvarf svo fljótt ofan í mig.  Loksins kom svo Haukurinn og við gátum farið að byrja.  Matseðillinn leit mjög vel út, alls konar kræsingar, bæði barsnarl og svo stærri flóknari réttir.  Við Haukur fengum okkur burger sem stóðst væntingar og vel það.  Alltaf gaman að vera spurður um hvernig kjötið á að vera eldað þegar maður pantar burger hehehe.
.     Svo kom að næsta bjór sem reyndar endaði sem besti bjór ferðarinnar að mínu mati hvorki meira né minna en ég fékk mér hann samtals þrisvar í þessari ferð, Lagunitas Sucks 7,85% american strong ale hvað svo sem það er.  Bjórinn á sér skemmtilega sögu en hann varð eiginlega til fyrir slysni líkt og penicillinið forðum.  Jább, það var fyrir einhverjum árum að þá klikkaði eitthvað hjá Lagunitas við gerð jólabjórsins Lagunitast Brown shugga’ Ale sem er dálítið flóknari í framleiðslu en þeirra venjulegi bjór. Þeir náðu því ekki að koma bjórnum á markað fyrir hátíðarnar og til að reyna bæta fyrir það gerðu þeir þennan bjór þar sem þeir hrauna yfir lélega frammistöðu sína á umbúðunum, nafn bjórsins ber þess einnig merki, Lagunitas Sucks!  Bjórinn sló hins vegar í gegn og var fyrstu árin aðeins fáanlegur um hátíðarnar en nú sökum mikils þrýstings frá neytendum er hann fáanlegur allt árið um kring…sem betur fer.  Bjórinn er hreint út sagt frábær en hann nær einhvern veginn þessu fullkomna jafnvægi, hann er vel beiskur og humlaður eins og flottur IPA en svo með þennan flotta skrokk og alveg fullkomlega hæfilega sætu.  Ég held að þessi sé reyndar kominn á topp 10 listann yfir besta bjór sem ég hef smakkað.  Þennan bjór væri gaman að reyna apa eftir í brugghúsinu mínu einhvern daginn…sjáum hvað setur næstu vikur 🙂
IMG_2368
Rattle N Hum fær mín bestu meðmæli og ef ég mætti bara heimsækja þrjár krár í NYC þá væri þessi einn af þeim.   Ég kom þarna samtals þrisvar á þessum 4 dögum mínum og fékk alltaf góða þjónustu, bjór og mat.  Það er bara svo fullkomið að líta þarna við í 32 stiga hita og raka með stútfulla H&M poka og tilla sér niður aðeins og fá sér einn eða tvo ískalda.  Það gerði ég amk og þá er það auðvitað eitthvað ferskt og létt sem er málið.  Þannig smakkaði ég t.d. Allagash Saison, ofsalega flottur saison sem hefur allt sem til þarf, mildur, ferskur, létt humlaður, kryddaður með örlitlum súrum keim og svo var það Dogfish Head Festina Peche sem er af gerðinni Berliner weisse og gerjaður með ferskjum.Tveir bjórar sem ég get vel mælt með við svona tækifæri þó svo að Dogfish sé ekki að fá svakalega dóma á Ratebeer þá er hann nokkuð ljúfur. Það er svo aldrei of oft kveðin vísa, ekki endilega fara eftir því sem Ratebeer segir, manni hættir dálítið til þess að reyna bara við þá bjóra sem eru hátt reitaðir en það eru fullt af gullmolum þarna úti, maður verður bara að finna þá.
.

„Rattl ‘N Hum er einn af þeim flottustu í New York.  Frábær staðsetning, eiginlega við rætur Empire State byggingarinnar.  Notaleg pöbbastemning, bjórfrótt starfsfólk, frábær matur og ofsalega flottur bjórlisti sem stöðugt er uppfærður.  Mikið af sjaldgæfu stöffi á krana einnig.  Þessi staður verður að vera á listanum, svo einfalt er það bara.  Muna skilríki um helgar annars kemst maður ekki inn á neinn pöbb. Bjór ferðarinnar: Lagunitast Sucks American Strong Ale, þvílík fullkomnun.  Passa sig á Ballast Point Habanero IPA, allt of mikill bruni.“

.

Whole Foods bjórinn – gríðarlegt úrval

Það var liðið dálítið á ferðina og tími til kominn að færa bjór í bú fyrir heimferðina.  Það eru margar bjórbúðir í borginni og líklega best að fletta þeim bara upp á Beer Menus eða Ratebeer.com og lesa sér til um þá.  Mínar áætlanir snérust hins vegar meira um það að sameina tvær flugur í sama hattinn og fara í mína uppáhalds matvöruverslun í Bandaríkjunum, Whole Foods.  Ég einfaldlega elska þessa keðju,  hún þykir reyndar örlítið dýr en þegar maður hefur komið í eina svona búð veit maður afhverju og manni er eiginlega bara alveg sama um verðið.  Það er allt dásamlegt þarna, þeim tekst meira að segja að gera grænmetið girnilegt , brakandi ferskt og dásamlegt.   Tómatar, epli, mango og ávextir sem maður hefur aldrei heyrt talað um eða dreymt um, allt raðað upp í fullkomna píramida sem maður þorir varla að hrófla við.  Það er hins vegar í lagi því þegar maður tekur einn ávöxt úr þá er strax búið að fylla í skarðið með öðrum svo þetta líti allt vel út.  Við svona heimsókn verður maður óþægilega var við hve svakalega við Íslendingar erum að láta Bónus, Hagkaup og hvað þetta heitir allt saman taka okkur í þurrt vesenið.   Ég ætla svo ekki að byrja að tala um kjötborðið, það tæki bara of mikið pláss hér og svo er það auðvitað bjórinn.  Já allar Whole Foods búðirnar hafa sæmilegt úrval bjórs í hæsta gæðaflokki og svo er nefnilega ein og ein búð sem ber af.  Ein slík bjórparadís er einmitt að finna á Lower Manhattan, Whole Foods Bowery Culinary Center með um 1000 tegundir af bjór frá öllum heimsins afkimum, meira að segja okkar íslenski (sem má deila um) Einstök, því miður.  Já ég skammast mín nefnilega dálítið fyrir að láta bendla þjóð mína við þennan bjór, það er bara svo margt miklu betra og flottara sem við framleiðum en svona er þetta nú bara.  Það er svo einnig hægt að fá þarna „to go“ bjór í growlers og bjórsmakk við barinn.

IMG_2387Whole Foods var  sem sagt áfangastaður minn þennan daginn og strax eftir ráðstefnulok kl 12:00 hóf ég langt rölt niður 5th ave í átt að markmiði mínu.  Félagi minn var með í för en hann var eitthvað lasinn eftir kvöldið áður, líklega fengið ódýran bjór?  Við hefðum vissulega getað tekið neðanjarðarlestina en þetta var fallegur dagur og félagi minn þurfti á súrefninu að halda.  Þetta er líka fínt rölt og alls ekki leiðinlegt, er eitthvað leiðinlegt í NYC?  Ef maður fer þessa leið kemur maður t.d.að hinu víðsfræga Flatiron húsi við Madison Square.  Þetta er skemmtilegt hús sem maður þekkir frá fjölda ljósmynda af borginni.  Þarna er sniðugt að segja skilið við 5th ave og taka strikið niður Broadway.  Næst kemur maður svo að Union Square og er þá tilvalið að fá sér snarl á Bluewater Grill ef svo ber undir og ef veður er gott því ekki að setjast út á veröndina og horfa á mannhafið líða hjá.  Ég mæli með sushi-inu þar, alveg magnað og auðvitað ferskann IPA með.  Eftir smá púst og bjórun þarna héldum við félagar áfram dágóðan spöl, það má auðvitað taka subway í staðinn ef maður er að flýta sér.  Loks komum við að Whole Foods og þvílíkt úrval af bjór, gríðarlegt úrval af amerískum bjór og svo auðvitað annað stöff með.  Þarna skildu leiðir okkar því það eru fáir félagar mínir sem hafa sömu þolinmæði og ég í svona bjórbúðum.  Líklega einum og hálfum tíma síðar rölti ég af stað með mörg kg af bjór frá 1.st street og alveg upp á 39th á hótelið mitt.  Allt of langt ég veit, næst myndi ég líklega taka lestina, hins vegar græddi ég gríðalega góðan bjór á leiðinni, líklega 3. besta bjór ferðarinnar takk fyrir.  Já ég hafði merkt inn á bjórkortið mitt  Coopers Craft & Kitchen á 2nd avenue eiginlega bara af því að þegar ég skoðaði Beer Menus rétt fyrir brottför voru þeir með Dogfish Head 120 minute IPA á krana sem er einn af mínum uppáhalds.  Þeir áttu hann því miður ekki til sem er kannski gott því ég held að þetta hefði annars farið illa.  Í staðinn fékk ég mér Lagunitas Little Sumpin Extra, 8.5% DIPA og lofið mér bara að segja ykkur þetta er einfaldlega æðislegur bjór.  Fullkomið bensín á tankinn, humlaður, þéttur, ferskur, frúttaður og dásamlegur enda ekki við öðru að búast frá þessu fáránlega flotta brugghúsi, ég hef ekkert smakkað nema gott frá þeim.  Ef ég hefði ekki þurft að mæta á „Stand Up“ show á Broadway síðar um kvöldið (luxusvandamál ég veit) hefði ég líklega ílengst þarna langt fram á kvöld.   Pöbbinn var ágætur en ég skoðaði hann svo sem ekkert frekar.  Það var ekkert spes við hann, sæmilegt bjórúrval en ekkert í líkingu við hina staðina sem ég skoðaði í þessari ferð.  Mæli því ekkert sérstaklega með honum nema jú maður fari þarna í Whole Foods auðvitað.  Svo má benda á annan stað þarna rétt hjá, Jimmys sem ég heimsótti reyndar fyrir nokkrum árum.  Ég var ekkert ofsalega hrifinn þá en það var mjög gott úrval af bjór þar á þeim tíma.  Haukur Heiðar Leifsson, bjórperri er held ég nokkuð sáttur við Jimmys, það er þó eitthvað.

En áfram með smjörið, ég hélt áfram en gafst upp þegar ég var kominn á 23. stræti. Ég var eiginlega kominn of langt fyrir subway, það tók því bara ekki en ég var líka kominn of langt til að geta haldið áfram.  Alveg búinn á því.  Ég var alveg að því kominn að lippast niður og safnast til feðra minna þegar ég rak augun í Taproom 307 sem ég hafði aðeins lesið um á netinu.  Ég skreið því þangað inn og nældi mér í einn Greenflash Westcoast IPA af krana sem kom mér í rétta gírinn aftur, það er bara eitthvað við það að drekka amerískan west coast IPA á the east coast í Ameríku 🙂  Nóg um það, að var ekkert meira í bjórfregnum þennan daginn, ja nema jú að ég ákvað að laumast í Dogfish Head 120 minute IPA sem ég hafði verslað í Whole Foods rétt fyrir brottför á Stand up showið þar sem ég vissi að bjórinn þar væri algjörlega hræðilegur.

Svo er það ein ábending í lokin ef maður kaupir bjórglös, t.d. eins og á Tørst, maður getur tekið þau með í handfarangri svo lengi sem þau eru tóm.  Já þannig er auðveldlega hægt að komast hjá því að þau brotna.  Flöskubjórinn fer auðvitað í töskurnar og muna að pakka þeim bara vel inn.  Ekki vitlaust að vefja eldhúsfilmu t.d. utan um korktappa svo þeir skjótist nú ekki af.  Nánar um hvernig best er að færa björg í bú má lesa hér.

.

The Jeffrey, einn af topp þrem

.

img_2425

Sunnudagurinn rann upp bjartur og fagur og gríðarlega heitur.  Ég var eiginlega kominn í tímaþröng með H&M innkaupin, já ég fékk nefnilega með mér lista frá frúnni.  Það var gríðarlega heitt þennan dag, 32-4 stig og mikill raki.  Ég ætla að nota hér tækifærið og ráðleggja fólki að hafa með sér stuttbuxur og sandala ef ferðast er um sumar, ég var ekki með neitt slíkt og þurfti því að stóla á ölið til kælingar, maður veit jú aldrei hvað getur leynst í vatninu.
.     Planið var að klára skylduinnkaupin og reyna svo að túristast dálítið en það sem var mikilvægast, að skoða The Jeffrey sem er einn af þessum nýju flottu í New York borg og fær mjög góða dóma.  Þessi staður sérhæfir sig í gourmet kaffidrykkjum af öllum gerðum og stærðum á daginn og svo sérbjór og geðveikum sci-fi hanastélum á kvöldin.  Vissulega er hægt að fá bjór yfir daginn og kaffi á kvöldin en hitt kemur bara betur út á prenti ekki satt?  Bjórlistinn er nokkuð stór og úrvalið svalt, mikið af sjaldgæfu stöffi.  Ég fann strax á mér þegar ég las um staðinn að við ættum eftir að eiga vel saman, ég meina The JefFREY segir sig bara sjálft.  Staðsetningin er fín ef maður er að þvælast í kringum Central Park, Apple Store og þar um kring því þeir liggja á East 60th Street sem reyndar er dálítill spotti að rölta.
.     Þetta er snotur lítill staður sem er dálítið sérkennilega upp settur, það eru nefnilega tvær inngönguleiðir og er eins og um tvo staði sé að ræða, einn kaffibar og einn bjórbar sem báðir eru frekar þröngir.  Staðirnir enda svo í sameiginlegum litlum sal innst þar sem finna má borð og stóla og svo er hægt að setjast þaðan út í „beergarden“ ef vel viðrar.  Talandi um veður, það var búið að spá þrumuveðri þennan dag.  Hitinn var gríðarlegur og öll föt nánast gegnsósa af svita.  Skömmu eftir að ég kom á Jeffrey fór aIMG_2884ð rigna og ég er að tala um alvöru rigningu sko. Það er allt stórt í Bandaríkjunum og þessi regnskúr var engin undantekning með meðfylgjandi þrumum og eldglæringum.  Ég ætlaði fyrst bara að fá mér einn öl eða tvo og drífa mig svo að túristast eitthvað með Hauksanum en þar sem ég var strand þarna vegna veðurs urðu bjórarnir aðeins fleiri.  Ég get alveg sagt ykkur að það eru margir staðir verri að vera veðurtepptur á.  Það var hugguleg stemning á staðnum og bjórlistinn ofsalega flottur.  Barþjónninn var vinalegur og bjórfróður og mjög viljugur að fræða mig um ölið, svo fékk maður líka smakkprufur ef maður vildi sem mér finnst alltaf grand. Ég man eiginlega ekki eftir fyrsta bjórnum en bjór númer tvö var rosalegur, við erum að tala um annan besta bjór ferðarinnar, Stone Collective Distortion 9.3% DIPA.  Við erum að tala um fáránlega góðan bjór, veeeel humlaður enda hlaðinn Nugget, Comet og Calypso humlum ástamt nýjum áströlskum Vic’ Secret humlum sem ég kann lítil deili á.  Gríðarlega þróttmikill en í senn ferskur.  Vic’ Secret humlarnir koma vel út, hef aldrei smakkað þá fyrr.  Ég var hættulega fljótur með þetta monster og ákv að fara í einn kaffibolla svona til að friða samviskuna.  Maður verður jú að smakka kaffið þarna sem þeir monta sig svo mikið af. Ég veit ekki en mér fannst kaffið ekkert sérstakt, það var mjög gott en bara ekki sérstakt.  Líklega ekki gott að ýta kaffibolla á eftir DIPA?  Nú var ég orðinn svangur og enn rigndi hundum og köttum fyrir utan.  Matseðillinn leit ofsalega vel út og ákv ég að prófa osta og kjötbakkann þeirra, maður velur sjálfur ostana á bakkann og kjötið.  Svo verður maður jú að hafa bjór með og hvað er þá betra en belgískt öl með ostunum?  Júbb það er rétt nema hvað að ég er bara ekki að tengja nægilega vel við belgíska bjórinn þessa dagana.  Ég fór því milliveginn eftir að hafa fengið smakkprufu auðvitað og fór í belgískan IPA, De Ranke XX Bitter.  Gott stöff en eftir Stone virðist allt blikna í samanburði.  Osta og kjötbakkinn var svakalegur.   Já The Jeffrey er klárlega staður sem verður heimsóttur í næstu ferð, maður á svo eftir að prófa þessa margumtöluðu kokteila þeirra einnig. Það er tilvalið að drösla frúnni með og raða í hana kokteilum á meðan bjórinn er teygaður með góðri samvisku.

„The Jeffrey er einn af þessum nýju bjórstöðum í New York borg þegar þetta er ritað.  Þröngur og undarlegur bar sem er skipt í kaffibar og bjórbar.  Þeir gera stórgott gourmet kaffi, eru með mjög flottan bjórlista, sjaldgæft stöff og gott.  Svo segir sagan að þeir geri furðulegustu og bestu hanastélin í bænum.  Þjónustan er virkilega góð og ekki sparað í mann smakkprufurnar.  Maturinn er stórgóður.  Allt í allt virkilega ljúfur staður og ef ég mætti bara skoða 3 staði í NYC þá væri þessi á þeim lista. Bjór kvöldsins og jafnframt 2. besti bjór ferðarinnar: Stone Collective Distortion 9.3% DIPA

.

Samantekt
.

New York er frábær borg, dásamleg jafnvel.  Það er bara eitthvað við hana, get ekki lýst því, að miklu leiti er það þó líklega bjórinn sem heillar mig.  Kannski er það vegna þess að frá New York á ég minningar um nokkra af bestu bjórum sem ég hef bragðað á.  Ef maður er aðeins undirbúinn þá getur ferð til New York einfaldlega orðið ógleymanleg bjórupplifun. Nokkur tipps, verið búin að merkja inn þá staði sem þið viljið skoða áður en lagt er í hann.  Myndið ykkur skoðun um það t.d. hér að ofan eða á Ratebeer.com eða farið eftir bjórlistunum á Beer Menus.

Ef ég ætti að plana bjórferð fyrir einhvern félaga minn með nokkrum línum þá kæmi það einhvern veginn svona út:  Reyndu að finna hótel miðsvæðis, ég veit ekki mér finnst eini staðurinn sem kemur til greina fyrir mig að vera nálægt Rattle ‘N Hum og The Ginger Man en þeir eru staðsettir mjög nálægt Empire State sem menn vilja jú skoða.  Tilvalið að geta bjórað sig bæði fyrir og eftir útsýnisferð á Empire State. Staðirnir liggja einnig nánast á 5th avenue og á 33th street eru margar af þessum stóru sem frúin fer pottþétt í, H&M og þetta allt saman.  Þá er nú gott að geta bara tillt sér á frábæran pöbb á meðan ekki satt? Notaðu tækifærið og prófaðu eitthvað sjaldgæft og amerískt.  Skoðaðu t.d. Ratebeer í því ljósi.  Ekki fá þér gamla góða Duvelinn eða Leffe, þú getur farið til Belgíu til þess.  Ef þú ert með óskalista, fylgstu þá vel með Beer Menus og sjáðu hvort draumurinn rætist ekki.  Ég mæli vel með matnum á Rattl ‘N Hum, frábær og þægilegur.  Þegar þú ert búinn að smakka slatta af bjór eftir nokkra daga verður þú líklega kominn á bragðið.  Prófaðu þá að fara í Whole Foods á Bowery og finna eitthvað af því til að drösla með heim svo þú getir örugglega tekið þátt í pissukeppninni á Facebook.  Auðvitað eru fleiri bjórbúðir í bænum, flettu þeim upp á Beer Menus, Whole Foods er bara svo dásamlegur sælureitur.

Menn vilja svo auðvitað skoða sig um eitthvað í Central Park ekki satt?  Það er um að gera að plana þá ferð vel þannig að maður endi við suðurendann.  Þar er apple búðin auðvitað ef menn eru fyrir slíkt en það sem er enn skemmtilegra er ein stærsta dótabúð í heimi FAO Schwartz og þá er ég ekki að tala um fyrir konuna.  Nei þetta er fyrir börnin, þvílík búð, það er ofsalega auðvelt að gleyma sér tímunum saman þarna því flest af þessu dóti er eitthvað sem maður hefur bara aldrei séð. Maður verður auðvitað að koma með eitthvað heim handa börnunum.  En að bjórnum, þegar maður er svo búinn að stússa þarna þarf að væta kverkar.  Þá er dálítið rölt niður á East 60th street en það er vel þess virði.  Þar liggur The Jeffrey.  Takið taxa bara ef margir pokar eru með.  Jeffreys er nýr staður, ofsalega vinalegur og tilvalið að fara með konuna þangað því þeir sérhæfa sig í gourmet kaffidrykkjum, frábærum bjór og svo snargeggjuðum hanastélum.  Það er alltaf hægt að gleðja frúnna með slíku ekki satt? Snarlið þarna er einnig virkilega vandað og gott.  Næst þegar ég verð í bænum mun ég líklega reyna að staðsetja mig nær Jeffrey og hefja daginn á kaffi þar svo bjór í hádeginu og kokteil á kvöldin fyrir háttinn!  Kannski ætti maður að gista bara á Waldorf Astoria sem er þarna beint á móti FAO Schwartz?

Að lokum vil ég nefnta Tørst áður en samantekt þessi verður orðin lengri en sjálfur pistillinn.  Ég ætla ekki að segja mikið um staðinn, menn verða bara að prófa.  Algjört möst að taka frá eina langa kvöldstund fyrir Tørst og helst panta borð á Luksus.  Það er garanteruð ógleymanleg stund.

Baltic Porter frá Borg

IMG_2486
Maður er orðinn allt of góðu vanur held ég þegar maður er farinn að bíða óþolinmóður eftir næsta bjór frá Borg en nú er hann loksins kominn eða bara rétt handan við hornið.  Mér skilst að hann komi á barina í kvöld og svo í vínbúðirnar í næstu viku líklegast.  Ég held að ég sé ekki að fara rangt með heimildir þegar ég segi að þetta sé jafnframt fyrsti bjórinn sem kemur frá Borg eftir að Árni Long áður ÖB bruggari bættist í hópinn en hvernig sem er fyrsti eða annar þá skiptir það svo sem ekki máli, þetta er allt gott.  Ég býð bara Árna hér með formlega velkominn í hóp þeirra sem mega gleðja bragðlauka mína.
.     Hér erum við alla vega að tala um oktoberfestbjórinn þeirra Borgara sem þeir kalla Grétu, þetta er 7.3% baltic porter sem vel er til þess fallinn að þroska dálítið á flösku með öllum hinum stóru körlunum frá Borg. Það er bara svo gaman að sjá hvernig þessir bjórar breytast og dafna með tímanum.  Gréta fær líklega nafn sitt úr ævintýrinu um þau salgætissjúku systkin Hans og Grétu en tengingin við bjórinn er líklega sú að í hann eru notaðar 4 gerðir korns og auðvitað ger og vatn sem er jú uppistaða brauðs. Það er því heilmikið brauð í þessari kerlingu ef svo má segja, brauðmolar?
.     Porter er ekki minn uppáhalds stíll en ég dett þó annað slagið niður á mjög góða slíka, sjáum t.d. Myrkva frá Borg, og auðvitað skipta aðstæðurnar máli líka.  Gréta er reyndar ekki venjulegur porter, Gréta er baltic porter sem þýðir að maður fær alveg slatta af áfengisprósentum með í kaupunum.  Gréta er því næstum því imperial porter þó svo að hún kannski nái ekki alveg þeim stalli.  Menn vita sem þekkja mig að ég er sérlega hrifinn af öllu sem heitir imperial eða double eitthvað og því hef ég verið dulítið spenntur fyrir þessari kerlu hér.
.     Baltic porter er upphaflega kominn frá hinum baltnesku ríkjum svo sem Lettlandi, Eistlandi, Litháen, Póllandi og jafnvel Rússlandi og Svíar hafa einnig verið bendlaðir við stílinn. Á 18. öld barst hinn enski porter til þessara ríkja og svo hafa menn farið að gera sína eigin útgáfu.  Þannig varð baltic porter til sem túlkun þessara ríkja á stílnum.  Stíllinn er þó ólíkur hinum enska porter hvað varðar áfengismagn sem getur orðið töluvert og er því kannski frekar hægt að líkja stílnum við hinn rómaða Russian Imperial Stout.  Baltic porter þarf alls ekki að vera af gerðinni öl eða yfirgerjaður heldur er eiginlega algengara að um lager sé að ræða.  Ég veit, þetta hljómar ekki alveg rétt eða hvað?  Þetta er mjög maltaður stíll, mikið af korni í honum og því oft nokkuð sætur og þægilegur.  Þrátt fyrir háa áfengisprósentu  þá skortir hann þróttinn sem maður fær í frændum hans imperial stout.

„Árstíminn fyrir þennan bjór er einmitt núna að mínu mati, haustið, september/oktober, það er farið að kólna í veðri sem kallar á aðeins þyngri bjór og fleiri prósentur en þó er maður ekki alveg tilbúninn í hardcore imperial vetrarbjórinn.“ Græni Karlinn

Gréta er falleg í glasi, kolsvört og glæsileg með fallegan froðuhaus sem lætur sig þó hverfa nokkuð fljótt.  Í nefi er lítið að gerast, korn, malt, brauð og svo aðeins dökkt súkkulaði?  Í munni hins vegar lifnar hann allur við og stuggar aðeins við bragðlaukunum með kitlandi gosi og humlum.  Beiskja í hófi en er þarna þó.  Hann er nokkuð mildur á tungu, það er ögn hiti í honum frá áfenginu sem kemur virkilega vel út, haustlegt!   Skrokkur er meðal til mikill en ekki þó imperial þéttleiki.  Hann er alls ekki eins sætur og ég bjóst við, maltið er þó þarna og gefur ögn karamellutón, örlítið ristaður fílingur og svo eins og einhver lakkrískeimur í lokinn.  Allt kemur þetta mjög vel út og vekur því alveg réttu lukkuna.
Þetta er bjórinn til að drekka í bústaðnum á pallinum meðan sólinn sest og haustlaufin fjúka um í öllum regnbogans litum.  Þetta er ölið sem maður drekkur eftir erfiða vakt á Landspítalanum til að róa taugarnar rétt fyrir háttinn og þetta er bjórinn sem passar með lambinu, grillmatnum og stóra flotta djúsí BBQ borgaranum.  Þetta er bara nokkuð flottur og skemmtilegur bjór.  Svo er spurning hvenær Hans kemur út?  Varður það oktoberbjórinn að ári eða bara næsti bjórinn frá Borg?

Græni Karlinn : Skemmtilegur bjór, kolsvartur en ekki þannig á bragðið, mun léttari og einfaldari bjór en maður bjóst við.  Aðeins súkkulaði og lakkrís sem kemur skemmtilega út og svo er þessi þægilegi hiti í honum.  Nokkuð sáttur bara!