Sumar, pallurinn og bjórinn?

Image

Víking sumaröl

Við Íslendingar erum mikið að stússa á pallinum okkar á sumrin enda er það fátt eitt notalegra en að sitja á pallinum í brakandi blíðu og kannski með einn „kaldann“ við hönd.  Ég tala nú ekki um þegar menn eru að grilla, þá er jú nauðsynlegt að hafa bjór við hönd eða ííískalt hvítvín.

Það er erfitt að lýsa því, það eru einhver tengsl sem myndast milli grillmeistara og bjórsins sem hann er með án hans er hætt við að fari illa, steikin brenni við eða verði þurr og leiðinleg.  Það er held ég bara of mikið að hafa tvær lausar hendur við grillið.  Þá fara menn að pota meira í kjötið og snúa að óþörfu, eitthvað er það amk?  Alla vega, bjórinn?  Hvaða bjór passar best á pallinn?  Einu sinni sem oftar held ég að ekkert eitt svar sé rétt, smekkurinn ræður hér öllu.  Ég held þó að heit sumarsól kalli á léttari bjór sem ekki er of krefjandi.  Hveitibjórarnir koma fyrst upp í kollinn í þessu samhengi, hins vegar er það algengur misskilningur að hveitibjór sé þungur, mikill eins og brauð.  Slíkt heyrir maður oft þegar menn sem kannski ekki eru miklir reynsluboltar í bjórnum ræða um hveitibjór.  Nei hveitibjór er líklega sá allra mest svalandi af þeim öllum, er alls ekki þungur.  Ískaldur hveitibjór er eitthvað sem maður þarf að vara sig á því það er hætt við að hann drekkist hratt.  Sjálfur get ég ekki drukkið hveitibjór á veturnar svo sterk er tengingin við sól og hita á mínum bæ.  Dæmin eru mörg hér á landi um þessar mundir, þar má nefna nokkra, sá allra besti og þótt víðar væri leitað er Weihenstephaner Hefe Weissbier hann kostar dálítið en er vel þess virði.  Kemur frá elsta brugghúsi veraldar.  Fransizkaner er einnig ljúfur þýskur hveitibjór, heilmiklir ávextir í bragði þar sem perur bera hvað hæst.  Fransiz er á frábæru verði í Vínbúðinni.  Svo er alltaf Hoegaarden frá belgíu og svo eru ágætis íslenskir karlar til eins og Sumaröl frá Víking, Föðurlandsins Freyja frá Ölvisholti og Sumarliði frá Borg svo einhverjir séu nefndir.  Hinn klassíski lager gengur einnig mjög vel og er hann líklega vinsælasti bjórstíllinn á pallinum hér á landi.  Bjórstíll þessi er látlaus og mildur og ekki krefjandi verkefni.  Menn geta því auðveldlega einbeitt sér að fullu að grillinu án þess að láta flóknar bragðflækjur bjórsins trufla.  Dálítið eins og að horfa á Steven Siegal mynd.  

Hinir súru villibjórar, oft kallaðir „brett“ bjórar sem tilvísun í sveppi þá er gefa hvað mest í bragð bjórs af þessum toga, brettanomyces.  Þessi stíll er reyndar fyrir lengra komna, hann er þó oftast frekar mildur og þægilegur með súrum og þurrum blæ.  Minnir þannig stundum á þurrt hvítvín eða freyðivín.  Í grunninn eru þetta oft hveitibjórar, svo kallaðir lambic.  Nútímabruggun er hins vegar komin langt út fyrir öll box og reglur og því stundum erfitt að átta sig hvaða stíl maður er með í höndunum.  Belgar nota lambic sem grunn í hina frægu ávaxtabjóra sína og brugga þannig kirsuberjabjór, hindberjabjór ofl ofl.  Þessir bjórstílar eru virkilega ljúfir sumarbjórar.  Svalandi og ferskir og ganga svo sannarlega vel á heitum sólpalli.  Dæmin eru ekki mörg hér á landi, þó má finna flotta brettbjóra frá Mikkeller og þá helst á Microbar. Í Vínbúðinni er hægt að fá nú um stundir Mikkeller Arh Hvad? sem er í raun Orval klónn, afskaplega frískandi og skemmtilegur.  Minn uppáhalds ávaxtabjór sem ég nota oft sem fordrykk eða á pallinum yfir grillinu er Liefmans Cuvee Brut, belgískur ávaxtabjór sem byggður er á Oud Bruin and Goudenband, ofsalega ferskur, dálítið þurr og virkilega svalandi.  Þessi er eðal, kostar sitt en þess virði.  Verðið bjargar manni kannski frá að þamba hann í lítravís.

Þróttmiklu áfengisbomburnar ganga kannski á heita pallinn líka, ég veit ekki?  Fullskrokka Imperial IPA (sjá nánar hér) er í það minnsta mikið notaður hér á bæ á meðan grillað er.  Hann er bara svo ljúfur og brakandi humlarnir eru vel til þess fallnir að koma bragðlaukunum af stað.  Hins vegar fer hiti og hátt áfengismagn ekki allt of vel saman að mínu mati.  Þannig finnst mér ekki Imperial Stout eða Barley Wine ganga í miklum hita á pallinum eða með grillinu.  Þessi bjórar eru ofsalegir laukatryllar með mikið bragð og þungskrokka.  Svona karla á að drekka fyrir háttinn á köldu vetrarkvöldi, eða það finnst mér.  Það skal þó hafa það bak við eyrað að hafi maður í hyggju að para bjór og mat saman sem er virkilega skemmtilegt þá er allt leyfilegt yfir grillinu.  Þ.e.a.s ef maður er að grilla rétt og búið að velja hárrétta bjórinn með þá er sjálfsagt að sötra hann með yfir eldamennskunni, hvernig svo sem viðrar!

Nóg um það, hvaða bjór kallar sú sjaldséða gula fram hjá ykkur?

Glervara er alvara!

20130629-145214.jpgÞað þarf oft lítið til að gleðja lítið bjórnörd! Ég hef lengi haft einstakt dálæti á Brewdog og þeirra bjór. Þeir eru meðal fremstu brugghúsa heims og gera spennandi og vandaðan bjór. Hingað til hef ég látið mér nægja að drekka bjór þeirra úr Mikkeller glasi sem er reyndar elegant glas en nú loksins er ég kominn með ofsalega flott Brewdog glas. Mér er strax létt, mér hefur eiginlega liðið eins og ég hafi lifað í synd hingað til, eignast börn fyrir brúðkaup:)

Já nú get ég notið Brewdog eins og á að gera það. Vandmálið bara með hvaða bjór skal vígja það með? Er það hinn öfluga humalbomba Hardcore IPA eða kannski hinn ofurljúfi, fallegi og margslungni Black Tokyo Horizon?

Nú er líklegt að einhverjir spyrji sig, hvað er maðurinn að tapa sér yfir glasi? Þetta er bara svo mikilvægt en ekki kannski eitthvað sem farið verður í gegnum akkúrat hér og nú í smáatriðum enda hef ég svo sem áður skrifað um glösin á Bjórbókinni. Það skal þó sagt að rétt glös, eða bara glös yfir höfuð skipta máli þegar við ætlum að meta bjór eða aðra drykki.  Ef drukkið er af stút þá tapast heilmikið af upplifuninni þegar lyktarskynið er tekið út. Í raun ætti þá hvaða glas sem er að duga eða hvað?  Í sjálfu sér jú jú en samt ekki?  Þetta hefur allt með stemningu að gera og jú jú dálítið snobb líka.  Mér finnst skemmtilegt t.d. að drekka bjórinn í réttu glasi og reyni því að verða mér úti um glös við minn uppáhalds bjór.  Ég hef oft tekið lítið dæmi þegar bjórglös eru rædd, það er nefnilega skrítið að sjá hvað mismunandi glas gerir fyrir þann drykk sem maður er að drekka.  T.d. freyðivínið í kaffibollanum í brúðkaupinu….ekki alveg að ganga finnst mér.  Eða kaffið í freyðivínsglasi?  Rauðvín af stút er líka eitthvað sem engin gerir með réttu ráði.  Rauðvínið á að fara í elegant glas, mér finnst t.d. ekki gaman þegar ég fæ það í mjólkurglasi sem reyndar tíðkast á stöku börum hér í borg.  Eða í pappa kaffibolla „to-go“.  Nóg sagt, glervara er alvara 🙂