Páskabjórinn 2014

IMG_1347-001Þá er komið að síðustu árstíðarbjórunum í bili…..eða hvað, hmmmm?  😉  Alla vega, páskabjórinn er umfjöllunarefnið að þessu sinni og í ár eru þeir 6 talsins ef ég hef talið þá rétt.  Ég verð að segja að ég var ekki mjög spenntur í ár en það eru þó spennandi karlar þarna inn á milli.  Ég ætla ekki að skrifa um hvern og einn að þessu sinni heldur einbeita mér af þeim sem standa uppúr fyrir einhverjar sakir.
Það er nóg af bjór fyrir þá sem bara vilja fá þægilega og létta lagerinn sinn en þó með páskastemningu fyrir páskahlaðborðið.  Það er bara þannig að umbúðirnar gera bjórinn hátíðlegri þó svo að innihaldið sé eitthvað sem gengur allt árið um kring.  Þannig er það með Egils Páskagull sem er með nýrri uppskrift í ár, Víking Páskabjór og Páskakalda.  Þessa karla þekkir fólk vel og er óþarfi að fara nánar í þá hér og nú.  Í stuttu máli eru þetta allt léttir og einfaldir lagerbjórar hver með sínu sniði þó og sem gera ekki miklar kröfur til neytandans sem er bara gott og blessað.  Vilji menn hins vegar aðeins „hleypa bragðlaukunum út“ þá eru það Borg með Jesús, Steðji með Þara og Víking með Bockinn sinn.  Þessir þrír eru allir gríðarlega mismunandi, Páskabock Víkings er alltaf flottur og menn ættu að vera farnir að þekkja hann, bock er alltaf klassískur á páskunum og er virkilega flottur matarbjór og svo er hann bæði fyrir lengra komna sem og leikmenn.  Þarinn frá Steðja er hins vegar dálítið snúinn, mjög spennandi og alltaf gaman að fá eitthvað nýtt.  Hugmyndin er skemmtileg en fyrir mína parta gekk dæmið ekki alveg upp.
Jesús er svo sigurvegarinn í ár að okkar mati og má lesa nánar um hann hér.

Júdas frá því í fyrra orðinn stálpaður

Að lokum má svo minna á Júdasinn frá Borg sem kom út í fyrra.  Fyrir þá sem enn eiga hann til þá er hann orðinn virkilega flottur núna.  Hann var flottur þá en núna er hann orðinn mun skemmtilegri að mati undirritaðs og sprittið sem var næstum því truflandi fyrir ári er nú aðeins merkjanlegt sem flottur hiti og sæta.  Hann er sætur í nefi, suðrænir þurrkaðir ávextir, heilmikið malt áberandi.  Í munni er mikill hiti, hann er orðinn mjúkur og notalegur og sætt ristað malt er allsráðandi og fer þannig að minna dálítið á dobbelbock.  Svo eru þarna sætir suðrænir dökkir ávextir í bakgrunni.

Sem fyrr auglýsi ég eftir ykkar áliti, og munið það er sama hvað þið segið, það er ykkar mat!

Fjara í flösku frá Steðja, gengur það upp?

photo 2Einn af páskabjórum ársins er hinn undarlegi Þari frá Steðja.  Síðast var það Hvalabjórinn umdeildi og nú er það þarabjórinn?  Nafnið fær mig reyndar ekki til að æsast sérstaklega upp, það er bara eitthvað sem er fráhrindandi við tilhugsunina um að fá fjöru í flösku.  Þegar ég rölti um fjörur landsins, eitthvað sem ég geri allt of lítið af reyndar, þá finnst mér lyktin svona góð vond ef hægt er að segja svo.  Dálítið eins og hesthúsafýla, maður þarf að venjast henni til kunna að meta hana.  Þessar pælingar mínar breyta því hins vegar ekki að þetta er forvitilegt uppátæki og því ber vissulega að fagna.  Það er nefnilega og ætti að vera hugmyndaflugið sem ræður ríkjum þegar bjór er smíðaður.  Möguleikarnir eru endalausir, þetta snýst bara um að hitta á eitthvað gott ekki satt?

Ég gæti hins vegar trúað því að menn og konur þessa lands eigi eftir að hika dálítið við að kaupa þennan bjór um Páskana.  Til að byrja með er hann lítt páskalegur þegar kemur að nafni og svo held ég bara að þari í bjór sé eitthvað sem fólk sér ekki sem góða hugmynd.  Sjálfur tók ég bjórinn með heim bara til að svala forvitni minni.

Bjórinn er fallegur í glasi með fallega rauðan blæ og flotta froðu.  Það er mikil lykt af honum, korn, ristað malt en ekkert sem minnir á fjöruborð sem betur fer.  Lofar mjög góðu á þessu stigi.  Á tungu er þetta léttur bjór, meðal fylling og kitlandi gos.  Það er sæmileg beiskja, nokkur sæta og svo dálítið salt.  Þegar bjórinn fær að hitna aðeins þá kemur vel fram þessi sjávarselta og maður getur í alvöru ímyndað sér að maður sé í fjöru staddur með þangið upp að hnjám og stökkvandi marflær allt um kring.  Ég held að þetta sé vel samansettur bjór og uppátækið er skemmtilegt og frumlegt en ég tengi bjórinn þó ekki Páskunum á nokkurn hátt.  Ég held hins vegar að bjórinn ætti heldur heima sem fyrsti sprengidagsbjór sögunnar svona saltur og flottur.  Þegar þetta er sagt þá vil ég þó segja að fyrir mína parta þá gekk þetta ekki upp.  Ég gat ekki klárað bjórinn og það gerist ekki oft, kannski af því að ég var dálítið að bíða eftir Hardcore IPA sem ég átti í ískápnum, ég veit ekki en alla vega þá hitti þetta ekki í mark. Maður ætti kannski að gefa bjórnum annan séns þegar nær dregur Páskum?

Æ ég veit að ég er vondi karlinn núna, sorry en svona er það bara stundum.  Vonum bara að menn hætti samt ekki að lofa frumlegum hugmyndum að enda í bjór!