To Øl / Buxton Collab Carnage IPA – Svekkelsi!

Birt þann af
IMG_2291

Carnage IPA – of mikið hype!

Ég hef stundum látið í mér heyra þegar ég er ósáttur við bjórinn eða réttara sagt öll lætin sem stundum er í kringum hann.  Það er svo oft þannig að menn gera mikið veður úr bjórnum sem svo reynist vera nákvæmlega eins eða amk mjög svipaður og annað sem kemur kannski frá sama brugghúsinu.  Ég ætla ekki að nefna Mikkeller í þessu samhengi því þá fæ ég fólk upp á móti mér 🙂  Ég geri mér reyndar vel grein fyrir því að brugghús sem brugga aðdáunarvert mikið af nýjum bjór lendir í því að gera bjór sem svipar til annara í eigin framleiðslu það er bara þannig og gott og blessað.
Það sem er að pirra mig núna er meira það að ég lét hafa mig út í það að eltast við einn svona bjór. Bjór þessi er samsuða tveggja brugghúsa To Øl sem gerir nú orðið ansi spennandi og ljúfa bjóra, m.a. einn af mínum uppáhalds Raidbeer og svo Buxton brewery sem er enskt brugghús sem virðist vera að gera það gott, hef ekki smakkað neitt frá þeim enn sem komið er.  Bjór þessi er 7% IPA sem þeir kalla Collaboration Carnage IPA.  Þeir gerðu svo annan bjór í sama samhengi sem er súr 4.9% bjór byggður á sama malti og humlum og sá fyrri.  Þetta var gert til gamans til að sjá hvernig svipaður grunnur getur orðið breytilegur eftir gerinu.  Bjórinn kalla þeir The Sky Mountain í höfuðið á hæsta fjalli Danmerkur Himmelbjerget.  Hér er um mun meira spennandi bjór að ræða.

Nóg um það, núna fyrir helgi var svo komið að því, heimsfrumsýning á bjórnum þeirra í nokkrum löndum á sama tíma á öllum stöðum.  Örfáir barir í heiminum sem sagt og einn af þeim Ale & Hop hér í Barcelona þar sem ég var einmitt staddur.  Klúðrið hér er dálítið mér að kenna að hluta til því á síðu Ale & Hop er þetta auglýst og svo er linkur á merkimiða Sky Mountain.  Á heimasíðu To Øl var svo ekki beint gefið að lesa sér til um þennan heimsviðburð heldur, ég set hér inn linkinn til gamans http://to-ol.dk/home/?p=768.  Þetta ruglaði mig amk í ríminu og ég fór því spennur, þvert yfir borgina….sem nota bene er ekki lítil, í steikjandi hita til að smakka þennan svakalega bjór.  Þegar ég kom á staðinn var sæmilega margt um manninn og gleði í mannskapnum, og viti menn einn af krönunum var aðgangurinn að þessum herlegheitum.  Ég keypti mér stóran bjór enda ofsalega þyrstur og spenntur, súrbjór er jú virkilega góður í hita.  Mér fannst samt eitthvað undarlegt við þetta allt saman þarna, sérstaklega þar sem merkingin passaði ekki við Sky Mountain  🙂 Komst svo að því að það var ekki sá bjór sem átti að vera á krana heldur þessi Collaboration Carnage.  Í æsingnum yfir því að fá að smakka Sky Mountain hafði ég bara lokað á Carnage IPA bjórinn, magnað alveg.   Bjórinn var  samt fínn, venjulegur IPA en akkúrat ekkert meira en það.  Þéttur og fínn, með góða fyllingu.  Ferskir ávextir í nefi, mango eða ástaraldinn.  Í munni mikil beiskja einnig og einhver krydd, jafnvel vanilla.  Ávextir ekki eins áberandi fyrir utan hefðbundinn sítruskeim/furunálar.  Mjög góður bjór og verkefnið skemmtilegt.  Hefði verið skemmtilegt að smakka báða bjórana saman, það er jú kjarni verkefnisins eða hvað?
Það er hins vegar á hreinu að það að eltast við þennan bjór meira en að rölta í næstu sérverslun er alls ekki þess virði.  Það er akkúrat ekkert spes við þennan bjór nema kannski höfundarnir og svo það að þeir geta haft hann dýrari bara af því að hann er collab bjór.

Cantillon Gueuze 100% lambic

Birt þann af
IMG_0502

Gueuze frá Cantillon, frábær villibjór.

Ég hef margsinnis lagt mér þennan frábæra bjór til munns í gengum tíðina, alltaf þegar ég kemst í hann í raun því hann er ekki fáanlegur á hverju strái.  Ég fæ bara aldrei leið á honum, ég held að þetta sé einn af þeim sem erfitt er að fá leið á.  Mér finnst líka sérstaklega gaman að drekka þennan bjór þar sem ég hef heimsótt brugghúsið, Cantillon í Brussel og upplifað stemninguna í kringum gerð bjórsins.  Brugghúsið er lítið og lætur lítið yfir sér.  Frá götunni séð er ekki auðvelt að ímynda sér að þarna innan veggja fari fram gerð afurðar til manneldis.  Maður er vanur „sterílum“ aðstæðum.  Þegar inn er komið er maður staddur í undarlegu umhverfi, eins konar hlöðu jafnvel.  Allt dálítið gamaldags og aldrað, það vantar bara moldargólfið.  Maður finnur alveg forneskjuna í loftinu og áttar sig strax á að hér er maður staddur í alvöru brugghúsi sem bruggar alvöru bjór eftir aldagömlum hefðum. Það er örlítill rakaþefur í loftinu.
Þegar við frúin vorum þarna á ferð árið 2003 tók á móti okkur „frúin“ á heimilinu, mér þykir leiðinleg að muna ekki nafn hennar en hún var ein af Cantillon fjölskyldunni og eigandi brugghússins.  Ég átti gott spjall við þessa indælu konu sem hafði mikinn áhuga á Íslandi.  Þegar hún sá bjóráhuga minn leyfði hún mér að smakka ýmis konar bjór frá þeim, bjór sem menn fengu venjulega ekki að bragða á í hinum hefðbundna túr um brugghúsið.  Virkilega gaman að smakka þarna bjórinn með bruggmeistarann sér við hlið.  Ég man að Gueuze og  Vignerone komust strax í mikið uppáhald hjá mér.
Cantillon Gueuze er líklega vinsælasti bjór Cantillon, hann er amk þekktastur.  Gueuze kallast bjór sem gerður er með því að blanda saman ungum óþroskuðum lambic og eldri þroskuðum lambic.  Í Cantillon er lambic kallaður ungur eftir 1 ár á eikartunnum en vel þroskaður eftir 3 ár.  Áður en lambicinn fer á tunnur til þroskunnar hefur hann gengið í gegnum svo kallaða sjálfgerjun (spontant fermentation) í þeim skilningi að bjórinn (urtin) er látinn liggja í grunnum koparfötum uppi á háalofti þar sem andrúmsloft Brusselborgar fær að leika um hann.  Í andrúmsloftinu er einstök samsetning ýmissa örvera, bæði gersveppir og bakteríur.  Þeir sveppir sem gefa hvað mest bragð í þessa bjóra eru Brettanomyces bruxullensis og Brettanomyces lambicus.  Þaðan er komið gælunafnið brett bjór komið.  Maður talar oft um brettkeim eða að bjór sé brettaður t.d.  Hlutfall örveranna þarf að vera rétt til að bjórinn verði sem bestur, of mikið af bakteríum skemmir bjórinn.  Þess vegna er aðeins hægt að brugga þennan bjór á ákveðnum mánuðum á ári þar sem hitastig og raki er rétt fyrir hið fullkomna hlutfall (frá október til apríl).  Samsetning andrúmsloftsins er svo aldrei nákvæmlega eins frá ári til árs og því verður bjórinn aldrei alveg eins.  Það er því hægt að tala um misgóða árganga.

Eftir að hafa legið þarna í um sólarhring er bjórnum nú dælt niður í kjallara í eikar tunnur þar sem þroskun mun fara fram í 1-3 ár allt eftir því hvort bjórinn á að verða gamall þroskaður lambic eða ungur lambic fyrir gueuze eða aðra ávaxtabjóra sem brugghúsið er einnig rómað fyrir.  Það er virkilega skrítið að koma þarna niður.  Þarna er mikill raki í loftinu og fúkkalykt.  Eikartunnurnar gefa einnig mikinn keim og svo má finna gerlyktina í loftinu því sumar tunnurnar standa bókstaflega á blístri sökum gerjunnar og froða út um allt.  Það þarf því reglulega að hleypa af tunnunum svo þær splundrist ekki.  Eins og mannfólkið þá eru flugur mikið sólgnar í sætann bjórinn.  Við viljum ekki fá mikið af fluguleyfum með í bjórinn og því er köngulóm lofað að lifa þarna í friði og ró.  Köngulærnar sitja mikinn svip á þetta dularfulla leiksvið.  Það er allt bókstaflega á kafi í þykkum köngulóarvef, dálítið eins og einhver Indiana Jones mynd.  Köngulærnar veiða flugurnar en drekka ekki bjórinn, þannig vinnur náttúran með Cantillon fjölskyldunni og allir sáttir.

Til að búa til gueuze eru sérstaklega valdir eftir smökkun nokkrir mismunandi lambic bjórar og blandaðir saman í flöskurnar.  Ungi bjórinn inniheldur sykur sem keyrir svo seinni gerjun í flöskunum og gefur gosið.  Eldri lambic bjórinn gefur svo súra keiminn og bragð.
Þegar maður smakkar svo bjórinn eftir að hafa verið þarna staddur finnur maður alveg náttúruna í bjórnum, maður finnur lyktina, rakann og fúkkann í loftinu í kjallaranum og það er eins og maður sé kominn þarna aftur í kjallarann.  Það er erfitt að lýsa þessu, menn verða bara að smakka sjálfir.  Í nefi eru, mildir ávextir, eitthvað súrt og svo fúkkalyktin góða.  Kitlandi gos á tungu, þurr og dálítið beiskur og súr í senn.  Ofsalega svalandi og léttur en samt margslunginn.  Frábær gueuze!