Flokkaskipt greinasafn: Bjórdómar

Ommegang Game of Thrones Fire and Blood Red Ale

Mynd | Posted on by

Ommegang Game of Thrones Fire and Blod Red Ale

Ommegang er vinsælt amerískt brugghús sem er dálítið þekkt fyrir að smíða bjór eftir belgískum hefðum. Þessu hafði ég alveg gleymt þegar ég tók þennan með í körfuna í áfengisverslun nokkurri í Orlando á dögunum.  Líklega var það bara flaskan og þetta thema sem heillaði mig þá stundina.  Ég hef smakkað nokkra Ommegang bjóra og þeir hafa allir verið ágætir, hins vegar er ég á þeim stað í lífinu að ég er búinn með belgíska tímabilið, tók líklega of stóran skammt af því á sínum tíma.  Svo er það bara þannig að þegar ég vil belgískan bjór þá vel ég mér bjór frá Belgíu, ekki amerískan bjór sem bruggaður er eftir belgískum fyrirmyndum.   Þannig er ég bara.  Ef ég hins vegar fer út í belgískan amerískan bjór þá vil ég líka finna fyrir ameríska „twistinu“.

Að þessu sögðu þá að bjórnum.  Fire and Blood er bjór sem bruggaður er til heiðurs hinna gríðarlegu vinsælu Game of Thrones sjónvarpsþátta sem m.a. hafa verið teknir upp hér á landi að hluta til eins og þekkt er.  Bjórinn er af gerðinni red ale segja þeir og hann kemur í takmörkuðu magni í þrem mismunandi umbúðum.  Þ.e.a.s það eru þrír mismunandi drekar á merkimiðunum en bjórinn er sá sami.  Þeir sem horfa á þættina vita jú að drekarnir eru 3 og skýrir það þessa pælingu.  Þannig að, mig langaði bara að prófa þetta og þá er jú tilvalið að gera það á sama tíma og Game of Thrones er í sjónvarpinu.

Bjórinn er vissulega rauður í glasi og afar fallegur.  Froðan er flott og mikil en hverfur heldur fljótt.  Í nefi er mikið krydd og ávextir og líkist þannig belgískum tripel eða blond.  Auk þess er hellingur af ristuðu malti.
Í munni er hann skemmtilegur og þægilegur.  Mikið bragð, kitlandi kolsýra, fín fylling.  Það er mikill belgi í honum, krydd og pipar jafnvel eða er þetta chillí?.  Sætur maltkeimur skín í gegn en svo kemur þurr og beiskur keimur fram í restina.  Að hafa humlana svona áberandi í lokin tekur bjórinn dálítið út úr algjörlega klassíska belganum sem er mjög gott á þessum bæ.  Eftirbragð er svo langt og notalegt með sætu ristuðu malti og svo eins og dálítið súr tónn alveg í blárestina sem reyndar hverfur og breytist þegar líður á flöskuna eða þegar lögurinn volgnar, þá kemur fram þessi flotti chillí hiti, hér kemur drekinn fyrst fram í bjórnum.

Hinn ágætasti bjór, ég bjóst þó við meira „attitute“.  Virkar líklega vel sem matarbjór með ýmsum réttum.  Ef ég hins vegar á að vera alveg hreinskilinn þá eru umbúðirnar það besta við bjórinn að mínu mati.  Það er bara alltaf gaman að smakka svona bjór sem kemur út að einhverju tilefni og í takmörkuðu magni.  Er samt feginn að ég tók ekki allar þrjár flöskurnar.  Munum samt að ég er einhvern veginn búinn að overdosa á belgískum bjór.

Founders Imperial Stout, einn sá besti í ÁTVR í dag!

Mynd | Posted on by

Founders Imperial Stout, einn sá besti í ÁTVR í dag!

Ég hef áður fjallað um Founders, eitt flottasta brugghús veraldar og jafnvel þótt víðar væri leitað?  Síðustu vikurnar hafa fengist nokkrir af þeirra bestu körlum á betri krám borgarinnar og via sérpöntun ÁTVR.  Kannski hafa menn þegar smakkað t.d. All Day Session IPA frá þeim en hann er með eindæmum ljúfur IPA.  Nú í gær var svo að bætast við einn ægilega flottur, einn sá besti í ÁTVR þessa dagana að okkar mati, Founders Imperial Stout.  Svona eiga Imperial Stout bjórar að vera, þeir gerast varla mikið betri.  Við hér á Bjórspekinni erum svo alls ekki einir um þessa skoðun því þessi ofsalegi karl fær 100 stig af 100 mögulegum á Ratebeer sem fyrir þá sem ekki þekkja til er stærsta bjórsamfélag veraldar á netinu.

Founders Imperial Stout er gott dæmi um bjór sem má ALLS ekki drekka af stút….og ég meina ALLS ekki. Þessi bjór þarf að vera í fallegu glasi, helst einhverju svona tulip glasi, belgmiklu og á fæti.  Ég var svo heppinn að fá að gjöf Founders glas frá félaga mínum Andra sem er einn af þeim sem ábyrgur er fyrir stórauknu bjórúrvali Íslands.  Það er dásamlegt að fylgjast með bununni þegar hellt er í glasið, koooolsvört og þykk eins og olía beint úr iðrum jarðar.  Svo myndast þessi líka fallegi froðuhaus sem hangir nokkuð vel inni.  Í nefi er heilmikið í gangi, mikil sæta, og ristað sætt malt og svo keimur sem ég kannast vel við frá fornri tíð.  Þetta er lykt sem minnir furðu mikið á súkkulaðibananakökuna sem góð vinkona mín Ólína átti stundum til að baka handa mér þegar hún var í góðu skapi.  Frábær nostalgia.  Í munni er hann mikill, áfengið finnst varla nema sem flottur hiti.  Það er mikil beiskja í honum sem er nauðsynlegt til að draga úr sætunni sem skín þó í geng.  Sopinn liggur afar vel og hann er í raun fáránlega mjúkur í munni.  Svo er þarna kaffi, súkkulaði og einhver sæta sem ég kem ekki fyrir mig og loks ofsalega snoturt eftirbragð, korn, kaffitónar og karamella jafnvel.

Ég hvet fólk til að prófa þennan bjór en hafa það þó í huga að þetta er heldur pótent bjór með mikinn skrokk og bragð sem tekur vel í.  Að gefnu tilefni vil ég svo benda á að þessi bjór minnir ekkert á Guinnes sem menn virðast alltaf við þegar kemur að svörtum bjór.
Þessi bjór er magnaður einn og sér en enn betri með einhverju gúmmilaði og ég skora á ykkur að prófa með vanilluís með heitri súkkulaðisósu eða heitri eplaköku með vanilluís og svo auðvitað súkkulaðimús og þá er jafnvel hægt að hella örlítið af bjórnum yfir músina……maður fær bara vatn í munninn.