Flokkaskipt greinasafn: Bjórdómar

Lervig, Hoppy Joe og Lucky Jack!

Mynd | Posted on by

IMG_0577

Það er ýmislegt sem hefur rekið á fjörur mínar hér í tveggja vikna ferð um Barcelona.  Þó svo að Spánverjar og ekki síst Catalonia sé þekkt fyrir allt annað en gourmet bjór þá er hann samt að skjóta rótum hér, amk í Barcelona.  Ég hafði fyrir ferð mína hingað flett upp nokkrum bjórstöðum á Ratebeer og merkt þá flesta á kortið mitt af borginni.  Ég spáði hins vegar ekki í því að ágúst er alls ekki besti tíminn til að ferðast hér um.
Ég ræð öllum frá því að koma hingað í ágúst,sérstaklega bjórnördum því það er nánast öll borgin lokuð.  Menn fara bara í sumarfrí og loka búllunum og láta helst engann vita.  Þannig komst ég aðeins í 3 af nokkrum bjórbúðum/pöbbum borgarinnar.  Stóri missirinn var The Drunk Monk sem er í smábæ hér skammt frá BCN en sá staður er gríðarleg bjórparadís.  Ekki meira um það.

Hoppy Joe frá Lervig!

Hoppy Joe frá Lervig!

Ég get þó ekki kvartað, ég datt inn á nokkra skemmtilega bjóra hér í heimsókn minn og þar á meðal þessa tvo karla frá Lervig.  Það var í raun óvart, ég var að eltast við bestu hamborgarana í bænum á Cerveceria Jazz sem bæði Björgvin félagi minn og Ratebeer hafði mælt með.  Reyndar höfðum við frúin snætt hér burger fyrir nokkrum árum þegar við kíktum við í mýflugumynd í heimsókn til Björgvins og Satu sem þá bjuggu hér.  Staðurinn hefur einnig að bjóða sæmilegt úrval af bjór.  Við höfðum rölt dágóðan spotta, með tóma maga, burger í huga og tvö svööööng þreytt börn bara til þess eins að koma að enn einum lokuðu dyrunum.   Þar var þó skrifað á lítinn miða á hurðinni, lokað fram í september vegna sumarleyfa, vei, now you tell me!  Súr, sár og svekktur strunsaði ég nokkur skref til baka og þá blöstu við mér opnar dyr og notaleg birta, dálítið eins og Gullna hliðið kannski?  Cal Marino hét staðurinn og hann leit bara nokkuð vel út.  Amk voru veggir hlaðnir vínflöskum og svo stórar eikartunnur um allt.  Þetta hlaut að vera eitthvað.  Við röltum inn og hittum fyrir vinalegan eigandann, Edvard sem renndi í gengum matseðilinn með okkur á ensku, allt ofsalega spennandi og framandi litlir smáréttir.  Svo var mér litið á lítinn kæli upp við einn vegginn. Viti menn, bjór! Já þarna var hægt að fá eitthvað af Cantillon, Brewdog og annað og svo rak ég augun í Lervig.  Lervig er lítið norskt brugghús sem líklega er hvað frægast fyrir það að vera nú farið að brugga bjór fyrir/með Mikkeller, t.d. beer geek seríuna og annað ljúfmeti.  Fyrst þetta var þarna fyrir framan mig ákvað ég nú að smakka jafnvel þótt maturinn hafi ekki alveg passað með.  Hoppy Joe er amerískt rauðöl en sá stíll getur verið dálítið mismunandi.  Oftast með rauðum blæ en þarf alls ekki að vera.  Amerísku útgáfurnar oft dálítið humlaðar og svo má stundum finna ögn ávexti og ristaðir malttónar eru áberandi.   Þetta eintak var ágætt, í nefi ögn af humlum, smá gerkeimur og dálítið toffee.  Í munni léttur og mildur með ristuðum malttónum og þægilegri beiskju.  Fylling létt til meðal og eftirbragð stutt og snubbótt. Í heild sinni ágætt rauð öl en ekkert meira en það.

IMG_0560

Lucky Jack

Svo var það hinn karlinn, ég smakkaði reyndar einn IPA líka frá Catalonsku örbrugghúsi en ég fjalla um hann síðar.  Lucky Jack er amerískur pale ale frá Lervig.  Stílinn þarf vart að kynna, bjórinn var ágætur, ferskur í nefi, ekki gamall, humlarnir blómlegir og sætir.  Í munni mildur og þægilegur, vel jafnvægisstilltur með beiskju og malti í alveg réttu hlutfalli.  Get vel mælt með þessum karli ef menn ná í hann.   Það skemmdi dálítið fyrir mér að eigandinn Edvard kom með þetta líka magnaða spænska rauðvín og lofaði okkur að smakka, það endaði reyndar með því að við keyptum allt of mikið af því til að drösla með heim til Íslands.  Rauðvín á jú rétt á sér líka, það er ekki það.
Já flottur staðurm, virkilega skemmtilegur matur og ljúfur bjór.  Edvard er einnig mjög viðkunnulegur og fróður um rauðvín, cava og jafnvel bjórinn.

To Øl / Buxton Collab Carnage IPA – Svekkelsi!

Birt þann af
IMG_2291

Carnage IPA – of mikið hype!

Ég hef stundum látið í mér heyra þegar ég er ósáttur við bjórinn eða réttara sagt öll lætin sem stundum er í kringum hann.  Það er svo oft þannig að menn gera mikið veður úr bjórnum sem svo reynist vera nákvæmlega eins eða amk mjög svipaður og annað sem kemur kannski frá sama brugghúsinu.  Ég ætla ekki að nefna Mikkeller í þessu samhengi því þá fæ ég fólk upp á móti mér 🙂  Ég geri mér reyndar vel grein fyrir því að brugghús sem brugga aðdáunarvert mikið af nýjum bjór lendir í því að gera bjór sem svipar til annara í eigin framleiðslu það er bara þannig og gott og blessað.
Það sem er að pirra mig núna er meira það að ég lét hafa mig út í það að eltast við einn svona bjór. Bjór þessi er samsuða tveggja brugghúsa To Øl sem gerir nú orðið ansi spennandi og ljúfa bjóra, m.a. einn af mínum uppáhalds Raidbeer og svo Buxton brewery sem er enskt brugghús sem virðist vera að gera það gott, hef ekki smakkað neitt frá þeim enn sem komið er.  Bjór þessi er 7% IPA sem þeir kalla Collaboration Carnage IPA.  Þeir gerðu svo annan bjór í sama samhengi sem er súr 4.9% bjór byggður á sama malti og humlum og sá fyrri.  Þetta var gert til gamans til að sjá hvernig svipaður grunnur getur orðið breytilegur eftir gerinu.  Bjórinn kalla þeir The Sky Mountain í höfuðið á hæsta fjalli Danmerkur Himmelbjerget.  Hér er um mun meira spennandi bjór að ræða.

Nóg um það, núna fyrir helgi var svo komið að því, heimsfrumsýning á bjórnum þeirra í nokkrum löndum á sama tíma á öllum stöðum.  Örfáir barir í heiminum sem sagt og einn af þeim Ale & Hop hér í Barcelona þar sem ég var einmitt staddur.  Klúðrið hér er dálítið mér að kenna að hluta til því á síðu Ale & Hop er þetta auglýst og svo er linkur á merkimiða Sky Mountain.  Á heimasíðu To Øl var svo ekki beint gefið að lesa sér til um þennan heimsviðburð heldur, ég set hér inn linkinn til gamans http://to-ol.dk/home/?p=768.  Þetta ruglaði mig amk í ríminu og ég fór því spennur, þvert yfir borgina….sem nota bene er ekki lítil, í steikjandi hita til að smakka þennan svakalega bjór.  Þegar ég kom á staðinn var sæmilega margt um manninn og gleði í mannskapnum, og viti menn einn af krönunum var aðgangurinn að þessum herlegheitum.  Ég keypti mér stóran bjór enda ofsalega þyrstur og spenntur, súrbjór er jú virkilega góður í hita.  Mér fannst samt eitthvað undarlegt við þetta allt saman þarna, sérstaklega þar sem merkingin passaði ekki við Sky Mountain  🙂 Komst svo að því að það var ekki sá bjór sem átti að vera á krana heldur þessi Collaboration Carnage.  Í æsingnum yfir því að fá að smakka Sky Mountain hafði ég bara lokað á Carnage IPA bjórinn, magnað alveg.   Bjórinn var  samt fínn, venjulegur IPA en akkúrat ekkert meira en það.  Þéttur og fínn, með góða fyllingu.  Ferskir ávextir í nefi, mango eða ástaraldinn.  Í munni mikil beiskja einnig og einhver krydd, jafnvel vanilla.  Ávextir ekki eins áberandi fyrir utan hefðbundinn sítruskeim/furunálar.  Mjög góður bjór og verkefnið skemmtilegt.  Hefði verið skemmtilegt að smakka báða bjórana saman, það er jú kjarni verkefnisins eða hvað?
Það er hins vegar á hreinu að það að eltast við þennan bjór meira en að rölta í næstu sérverslun er alls ekki þess virði.  Það er akkúrat ekkert spes við þennan bjór nema kannski höfundarnir og svo það að þeir geta haft hann dýrari bara af því að hann er collab bjór.