Góðar veigar í sólinni…sólveigar?

Nú er sólin að koma fram og þá er gott að drekka góðar veigar...sólveigar? „Sumarið er tíminn þegar kvenfólk springur út“ söng skáldið eitt sinn og vissulega er eitthvað sannleikskorn í því.  Sumarið er einnig tíminn fyrir sól og svalandi  veigar eða það finnst okkur hér á bjórspeki amk.  Það vill svo skemmtilega til að Borg brugghús virðist líka sömu skoðunnar því þeir hafa nú skapað enn einn bjórinn, sumarveigar sem  þeir kalla Sólveig og er rétt að taka það fram að undirritaður er stórhrifinn af nafngiftinni enda ekki annað hægt ég meina kommon, sól og veigar! Það sama á reyndar við um bjórinn sem er stórgóður.  Um ræðir þýskan hveitibjór með haug af humlum af amrískum toga og má því tala hér um amerískþýskan hveiti IPA en þessi bjórstíll hefur verið dálítið vinsæll undanfarið meðal bjórnörda.  Með þessu móti fær maður fram svalandi áhrif hveitibjórsins sem er svo dásamlegur í sumarsólinni en svo þetta ómótstæðilega humalkick úr humlunum sem gerir bjórinn svo vanabindandi.  Þessa eiginleika tekst þeim hjá Borg vel að ná fram að mati okkar hér.  Bjórinn er fallegur í glasi, gruggugur og flottur með myndar haus.  Í nefi er þessi einkennandi gerkeimur sem gefur svo áberandi ávaxtakeim sem minnir helst á banana.  Humlarnir koma svo einnig vel fram og tvinnast inn í þetta með mjög skemmtilegri útkomu. Í munni er bjórinn afar hressandi, fylling í meðallagi, hann er mildur og svalandi eins og sumarbjór á að vera og humlarnir alveg mátulega áberandi með sína beiskju og blómlegheit.  Ég myndi segja að hér væri frábær bjór fyrir þá sem fíla hveitibjórinn en vilja svo eitthvað aðeins meira bit.  Þessi bjór verður einn af sumarbjórunum okkar hér á Bjórspekinni þetta árið.

Það má svo taka það fram að bjórinn fæst nú á krana víða, m.a. á Skúla Craft Bar og líklega víðar og svo er hann kominn í ríkið líka?

Founders Imperial Stout, einn sá besti í ÁTVR í dag!

Founders Imperial Stout, einn sá besti í ÁTVR í dag!

Ég hef áður fjallað um Founders, eitt flottasta brugghús veraldar og jafnvel þótt víðar væri leitað?  Síðustu vikurnar hafa fengist nokkrir af þeirra bestu körlum á betri krám borgarinnar og via sérpöntun ÁTVR.  Kannski hafa menn þegar smakkað t.d. All Day Session IPA frá þeim en hann er með eindæmum ljúfur IPA.  Nú í gær var svo að bætast við einn ægilega flottur, einn sá besti í ÁTVR þessa dagana að okkar mati, Founders Imperial Stout.  Svona eiga Imperial Stout bjórar að vera, þeir gerast varla mikið betri.  Við hér á Bjórspekinni erum svo alls ekki einir um þessa skoðun því þessi ofsalegi karl fær 100 stig af 100 mögulegum á Ratebeer sem fyrir þá sem ekki þekkja til er stærsta bjórsamfélag veraldar á netinu.

Founders Imperial Stout er gott dæmi um bjór sem má ALLS ekki drekka af stút….og ég meina ALLS ekki. Þessi bjór þarf að vera í fallegu glasi, helst einhverju svona tulip glasi, belgmiklu og á fæti.  Ég var svo heppinn að fá að gjöf Founders glas frá félaga mínum Andra sem er einn af þeim sem ábyrgur er fyrir stórauknu bjórúrvali Íslands.  Það er dásamlegt að fylgjast með bununni þegar hellt er í glasið, koooolsvört og þykk eins og olía beint úr iðrum jarðar.  Svo myndast þessi líka fallegi froðuhaus sem hangir nokkuð vel inni.  Í nefi er heilmikið í gangi, mikil sæta, og ristað sætt malt og svo keimur sem ég kannast vel við frá fornri tíð.  Þetta er lykt sem minnir furðu mikið á súkkulaðibananakökuna sem góð vinkona mín Ólína átti stundum til að baka handa mér þegar hún var í góðu skapi.  Frábær nostalgia.  Í munni er hann mikill, áfengið finnst varla nema sem flottur hiti.  Það er mikil beiskja í honum sem er nauðsynlegt til að draga úr sætunni sem skín þó í geng.  Sopinn liggur afar vel og hann er í raun fáránlega mjúkur í munni.  Svo er þarna kaffi, súkkulaði og einhver sæta sem ég kem ekki fyrir mig og loks ofsalega snoturt eftirbragð, korn, kaffitónar og karamella jafnvel.

Ég hvet fólk til að prófa þennan bjór en hafa það þó í huga að þetta er heldur pótent bjór með mikinn skrokk og bragð sem tekur vel í.  Að gefnu tilefni vil ég svo benda á að þessi bjór minnir ekkert á Guinnes sem menn virðast alltaf við þegar kemur að svörtum bjór.
Þessi bjór er magnaður einn og sér en enn betri með einhverju gúmmilaði og ég skora á ykkur að prófa með vanilluís með heitri súkkulaðisósu eða heitri eplaköku með vanilluís og svo auðvitað súkkulaðimús og þá er jafnvel hægt að hella örlítið af bjórnum yfir músina……maður fær bara vatn í munninn.

Lítill bitur gaur á Microbar

photo (14)Það er orðið dálítið langt síðan maður gat lofað sér að staldra við á uppáhalds barnum sínum og sötra bjór.  Maður er bara of upptekinn í vinnu öllum stundum.  Ég ákvað þó að laumast eftir kvöldvakt um daginn til að reka tungu ofan í nýja bjórinn þeirra Gæðinga sem þeir kalla “litla” bitter.    Bjórinn kalla þeir litla þar sem hann er aðeins um 4% í áfengi.  Mér skilst að upphaflega hafi þetta átt að vera annars konar bjór en svona er það nú oft, hlutir breytast, ákvarðanir eru teknar og útkoman er svo bara eitthvað allt annað en upphaflega var lagt upp með.  Það er það sem er skemmtilegt við þennan bruggheim.  Alla vega, bjórinn er bara stórfínn, þetta er léttur karl, mildur, mikil kornlykt í nefi og grösugir humlar.  Ekki þó áberandi blóm eða ávextir en mér skilst að bjórinn hafi verið þurrhumlaður í drasl.
Á tungu er hann þægilegur, og beiskjan kemur vel fram en er langt frá því að standa undir “bitter” nafninu í þeim skilningi sem hinn almenni borgari leggur oftast í nafnið.  Ég held að fólk fælist almennt dálítið frá þegar þeir heyra nafnið en hér er um að gera að lofa bragðlaukum frekar að dæma.  Hann er einnig dálítið maltaður og fylling í meðallagi.  Minnir dálítið á lager með stolt og sjálfstraust ef svo má segja.
Það er svo sem rétta rólið fyrir stílinn, english bitter  sem á að vera frekar léttur í áfengi, maður á amk ekki að finna það, humlar eiga ekki að vera áberandi í bragði en þó á beiskjan að vera merkjanleg.  Það er svo spurning orðið hvort maður eigi yfir höfuð að tala um stíla þar sem mörkin eru farin að vera svo óljós í dag.  Það er þó gott að hafa einhver viðmið.

Ég kunni virkilega vel að meta þennan flotta strák og Græni karlinn var mér loksins hjartanlega sammála, auðdrekkanlegur, þægilegur og umfram allt góður lítill bjór.  Hver segir að 4% sé of lítið?  Klárlega skella þessu á flöskur, ja eða dósir bara!

Þorrabjórinn, hvað átt þú að kaupa í ár?

IMG_1098Það er víða hægt að lesa umfjöllun um Þorrabjórinn t.d. í Fréttatímanum, Vísir, Mbl ofl ofl og bara allt gott og blessað um það að segja. Ég er hins vegar nokkuð viss um að margir lesendur verði bara ringlaðir á að lesa þetta því auðvitað fer það eftir hvaða bjórvitringar eiga í hlut hvaða bjórar lenda í efstu sætum.  Það er bara svo erfitt að gera þetta þannig að hinn almenni neytandi njóti góðs af.
Ég gæti auðveldlega sagt ykkur að Surtur (23) er langsamlega besti Þorrabjór 2014 og að Kvasir mjöður væri drykkur sem menn bara verða að smakka og láta svo bara allt hitt eiga sig. Þetta væri hins vegar bara mitt mat, það hjálpar lítið þeim sem alls ekki kunna að meta humla, stout eða mjöð! Best væri ef bjórdómarnir væri sniðnir fyrir hvern og einn sem er jú ómögulegt.  Ég er t.d. oft beðinn um ráð þegar félagar mínir standa ráðþrota í Vínbúðinni og vita ekkert hvað þeir eiga að kaupa.  Það er nokkuð auðvelt þar sem ég er farinn að þekkja bjórsmekk þessa fólks og get valið bjórinn miðað við það.   Þetta er hins vegar ekki hægt að gera með skrifum á netmiðlum. Auðvitað verða menn samt að skrifa dóma, það hvetur jú bjórframleiðindur til dáða og þeir fá kannski einhvern örlítinn vitnisburð um hvernig markaðurinn er að taka vörum þeirra…..eða hvað?   Ég veit það ekki svei mér þá.  Það er þó alltaf hægt að reyna, eitthvað verður fólk jú að hafa í höndunum þegar það stendur frammi fyrir úrvalinu í ÁTVR eða hvað?  Nú eru  7 Þorrabjórar og einn „þorra“ mjöður í boði þetta árið og kannski heldur dýrt að kaupa þetta allt, besta leiðin væri hins vegar að gera akkúrat það, að kaupa einn af öllum og smakka sjálfur og ákveða svo ferkari innkaup miðað við það. Fyrir þá sem ekki vilja fara þá leið þá eru mínar ráðleggingar þessar.

SURTUR (23) FRÁ BORG

IMG_1085

Surtur (23) er „alvöru“ bjór, hann er þó ekkert meira alvöru en t.d. Þorra Gull eða Þorra Kaldi, en menn nota bara oft þessa lýsingu þegar talað er um flottan öflugan sælkerabjór fyrir þá hörðustu.   Þeir sem smökkuðu Surtinn í fyrra vita svona nokkurn veginn að hverju þeir ganga í ár.  Surtur 23 er hins vegar aðeins öðruvísi í ár en í hann eru notaðir amerískir humlar í miklu magni.  Fyrir vikið verður bjórinn beiskari og dálítið hvassari og því ekki eins mjúkur og t.d Surtur nr 8 sem var nokkuð sætari.  Þetta er mikill bjór og maður finnur alveg að það eru nokkrar prósentur í honum en kannski ekki alveg 10%.  Svo má finna dálítið ristaða tóna, kaffibaunir, dökkt 80% súkkulaði, beiskjuna frá humlunum og blómin.  Mjög skemmtilegur imperial stout sem drekkist einn og sér og þá alls ekki ískaldur eða með t.d. gráðosti, súkkulaðibaseröðum eftirréttum eða þorramatnum til að deyfa óbragðið.
Ef þú ert langt kominn í bjórfiktinu og þorir í stóra bjóra með mikið bit þá er það klárlega þessi, lang bestur.  Þú verður hins vegar samt að prófa Kvasir og Hval frá Steðja bara til að hafa prófað. Ef þú hefur hins vegar ekki mikið verið að færa þig upp á skaftið í bjórmálum og átt t.d. erfitt með Guinnes eða finnst Úlfur of beiskur þá skaltu bara alveg láta Surt vera og lofa þeim sem kunna að meta að njóta hans.  Það er nefnilega við búið að hann klárist fljótt því menn vilja geyma þennan karl.

HVALUR ÞORRABJÓR FRÁ STEÐJA

IMG_1065Talandi um Hval frá Steðja þá er þetta sá bjór sem allir verða að smakka í ár.  Sama hvaðan þeir koma.  Bjórnördarnir verða að smakka bara til að hafa smakkað svona bjór því þetta er einsdæmi í heiminum.  Styttra á veg komið fólk ætti líka að smakka af sömu ástæðu.  Önnur ástæða er einfaldlega sú að þó svo að hvalahlutinn sé ekki beint mjög trekkjandi þá er þetta bara býsna góður lager. Svo má auðvitað setja allt ofan í sig á Þorranum eins og dæmin sýna til þessa, hvað er betra en hvalbjór með æxlunarfærum sauðkindarinnar t.d.?  Hvalur er lager sem þýðir að hann er heldur auðdrekkanlegur, þó er hann með dálítið bit og bragðmikill svo bjórnördinn verði ekki fyrir vonbrigðum.  Það er ögn reykur í honum en þó mjög látlaus sem ætti ekki að fæla neinn frá…..borða ekki t.d. flestir hangikjöt?  (er svo sem ekkert sérlega hrifinn af því sjálfur).  Svo er einhver kornkeimur eða mjöl í bakgrunni, dálítið sérkennilegur en viðeigandi.  Þetta er hinn fínasti matarbjór, nægilega bragðmikill og spes fyrir Þorra en þó ekkert sem stelur neinum senum.

KVASIR MJÖÐUR (22) FRÁ BORG

IMG_1091Annar drykkur sem menn verða að smakka, sama hvaðan þeir koma í bjórmálum er Kvasir.  Kvasir er mjöður og þó það kunni að hljóma eitthvað ofsalega sérkennilega í huga fólks þá er þetta líklega með mildari drykkjum í þessari upptalningu.  Hmmm eða kannski ekki alveg, hann er þó ekki eitthvað sem bara þeir geta drukkið sem eru fyrir eitthvað öðruvísi og framandi.  Nei Kvasir er kristaltær og kolsýrður mjöður sem minnir um margt á drykk sem vel flestir drekka með góðu móti, hvítvínið.  Gosið gerir hann reyndar kannski meira freyðivínslegan.  Kvasir er hins vegar ekki alveg eins og þessir drykkir því þá væri þetta jú alveg tilgangslaust.  Hann er með heldur kryddað yfirbragð og má finna myntu og ögn vanillu í nefi en það er hins vegar ekkert krydd notað við gerð hans.  Í munni er hann nokkuð sætur og þessi myntukeimur í bland við hunang kemur einnig vel fram. Kolsýran þægileg og svo er hann örlítið þurr á tungu.  Ég á eiginlega ekki orð yfir dómum sem þessi drykkur fær í Fréttatímanum og held ég að menn séu þar dálítið fastir í því að vera að dæma bjór en ekki mjöð.  Smekkur manna er vissulega misjafn sem er af hinu góða.  Þó Kvasir sé 9% þá kemur það alls ekki fram í bragði og ég er sannfærður um að þetta verði virkilega flottur sumarbjór ef menn nenna að geyma karlinn fram á sumar, þar sé ég fyrir mér að þamba kauða ískaldan yfir grillinu, með humar, sushi, léttum pastadiskum eða flottum fiski ummmm.
Já einfaldlega skylda allra Íslendinga að prófa fyrsta mjöð Íslands, þó ekki væri nema að deila einni flösku eða svo.

EINIBERJA BOCK FRÁ VÍKING

IMG_1103Einiberja Bock frá Víking. Svo eru það þeir sem eru dálítið svona á milli, hafa smakkað eitthvað af bjór en eru kannski ekki alveg tilbúnir í of mikla beiskju og hamagang.  Bock bjórstíllinn er alltaf fínn svona millistigsbjór því hér erum við með lager sem þó er mjög bragðmikill en er ekki með allt þetta auka ölbragð sem fer svo oft fyrir brjóstið á fólki.  Þeir hjá Víking virðast dálítið fastir í þessum stíl, páskabock, jólabock og nú þorrabock.  Allt í lagi með það, enda fínn bjórstíll.  Einiberja bockinn er flottur og bragðmikill.  Í nefi er dálítil karamella, ristað malt og ber.  Í munni er mikil fylling, töluvert malt og sæta og svo einhver notaleg beiskja frá einiberjunum.   Ljúft og gott eftirbragð með sætum keim sem loðir við varirnar.  Ofsalega flottur matarbjór sem hentar með flestu sem bragð er af.
Þó svo að bock stílinn sé að verða dálítið þreyttur þá mega þeir eiga það að pælingin er góð með einiberin en talið er að þessi ber hafi verið notuð til að bragðbæta bjórinn til forna.  Þjóðlegt á Þorra!
Þetta er bjór fyrir alla.

ÞORRA KALDI og ÞORRAGULL

Svo eru alltaf þeir sem eru forvitnir um árstíðarbjórinn og finnst stemning í því að hafa hann með á borðum en eru þó ekki vanir að prófa mikið annað en það sem þeir þekkja og eru vissir með.  Þetta fólk ætti kannski að láta Surt vera nema kannski fyrir forvitnis sakir.  Kvasir og Hvalur eru sem fyrr segir samt eitthvað sem allir verða eiginlega að prófa bara til að hafa prófað.  Þorra Gull er bjór sem er alveg öruggt val fyrir þennan hóp.  Hann er mildur og einfaldur og sára lítið verkefni fyrir bragðlaukana og ágætis matarbjór.  Annar slíkur er Þorrakaldi en Kaldi er nánast alltaf eins sama hvað hann er kallaður.  Vissulega finna menn kannski einhver blæbrigði í honum en í heildina er hann ofsalega einsleitur.  Þorrakaldi er alls ekki slakur bjór, þetta er vandaður lager í flottu jafnvægi.  Hann hefur örlitla beiskju sem jafnast þó út með maltinu, meðal skrokk og ágætis eftirbragð.  Hér eru menn öruggir en eru ekki að læra neitt nýtt. Kaldi hefur sætt mikilla vinsælda hjá okkur Íslendingum og er oft með vinsælustu árstíðarbjórum.

ÞORRAÞRÆLL FRÁ VÍKING

Þorraþrællinn frá Víking er einnig í léttari geiranum.  Um er að ræða svo kallaðan Ekstra Special Bitter sem er enskur bjórstíll.  Þó svo að nafnið bendi til þess að hann sé ofsalega beiskur þá er það alls ekki svo.  Í raun er það sem einkennir þennan stíl fullkomið jafnvægi sætu og beiskju, þ.e.a.s sætan frá maltinu vegur á móti beiskjunni frá humlunum og úr verður bjór með flott bragð með möltuðum undirtón, dálítinn toffee keim, flotta fyllingu og svo ögn bit til að íta aðeins við honum.  Þorraþrællinn er nokkuð öruggur bjór fyrir þá sem kunna að meta Kalda og Gullið en fyrir Surtsmenn væri hann heldur og léttur.

GÆÐINGUR ÞORRABJÓR

IMG_1109Loks nefnum við til leiks Þorrabjórinn frá Gæðingi.  Þessi er mjög skemmtilegur og myndi sennilega falla í einhvers konar milli flokk.  Um er að ræða stíl sem kallast brúnöl eða brown ale.  Þessi gæti vel gengið í fólk sem þolir ögn beiskju en vill samt ekki fá of mikið af því góða.  Úlfur er t.d. töluvert beiskari en þessi.  Í nefi er mikil lykt, hnetur og jafnvel leður og þegar líður á bjórinn kemur fram dálítið sætt píputóbak, virkilega notalegt allt saman. Í munni er hann hins vegar frekar blíður, eiginlega of blíður fyrir minn smekk.  Mér finnst alltaf vanta dálítinn skrokk í kauða til að styðja við lyktina.  Bjórinn er engu að síður fínn, nettir humlar sem gefa þægilega beiskju og svo ögn kakó.   Þetta er öl fyrir þá sem vilja eitthvað aðeins öðruvísi en þó ekki eitthvað sem fer yfir strikið.  Svo er bara svo gaman að skoða miðana á þessum flöskum frá Gæðingi en Hugleikur gerir þetta snilldar vel og á Þorrabjórnn skilið stóra mynd í þessari umfjöllun :).

Kvasir, fyrsti íslenski mjöður nútímans og hinn kolsvarti Surtur mæta til leiks

IMG_1069Hó hó hó, nú eru litlu jólin að hefjast hjá íslenskum bjórnördum.  Þorrinn rétt handan við hornið sem þýðir Þorrabjór eins og maður getur í sig látið.  Ég veit að ég er ekki einn um það að hafa verið að bíða í heilt ár eftir Þorrabjór Borgar 2014.  Á morgun á sjálfum bóndadeginum er þessi bið loks á enda þegar allir Þorrakarlarnir koma til bygða.  Þar á meðal er vissulega Surtur nr 23, 10% þurrhumlaður imperial stout sem án efa á eftir að gleðja blótandi Íslendinga nær og fjær en frændur hans Surt 8, 8,1 og 15 þekkja menn nú þegar hafa fengið góðar viðtökur.  Ekki nóg með það heldur tefla þeir einnig fram alveg einstökum drykk sem við megum ekki kalla bjór. Sá heitir Kvasir nr 22 sem er mjöður bruggaður eftir íslenskum hefðum.  Virkilega skemmtilegt verkefni og verður án efa gaman fyrir sanna íslenska víkinga að ryfja upp löngu gleymd kynni við þennan göruga drykk og hvaða tímasetning hentar betur en Þorramánuður fyrir svona „aftur til forfeðranna drykk“?
Nafnið er komið úr norrænu goðafræðinni en Kvasir var nokkuð sérstakur gaur sem búinn var til úr hrákum ása og vana (mismunandi tegundir guða í goðafræðinni).  Hann átti hins vegar skamma ævi því bíræfnir dvergar tveir drápu Kvasir og bjuggu til úr honum mjöð sem veitti þeim er drakk skáldargáfu.  Já nú veit ég ekki, þeir félagar Valli og Stulli er vissulega framúrskarandi bjórgerðarmenn en hvort þeir séu á stalli guða á borð við ása og vana verður að liggja á milli hluta.  Hvað sem því líður þá skópu þeir þennan bjór og mögulega, líklega kannski hafa þeir laumað nokkrum hrákaslummum með til að hafa þetta allt eftir bókinni.  Svo má til gaman geta að ef menn drekka mikið af þessum mjöð þá fer að bera á skáldargáfum, þetta á reyndar við um alla áfenga drykki ef út í það er farið.

IMG_1085Ef við kíkjum aðeins á þessa tvo drykki þá kemur Surtur (23)  í sínum svörtu  flottu fötum sem fara honum einstaklega vel.  Í glasi er hann samur við sig kolsvartur með dásemlagan froðuhaus sem hangir vel inni. Þetta er ekki alveg hinn klassíski Surtur, ef það er þá til, því nú hafa þeir notað slatta af humlum í karlinn eða eiginlega alveg haug af þeim til að hressa hann við, þurrhumlun að hætti ameríkanans!  Fyrir vikið verður þetta aðeins öðruvísi stout, mætti jafnvel kalla hann imperial black IPA því humlarnir koma vel við sögu.  Hann er þó nær því að vera bara humlaður imperial stout að mínu mati þar sem hann nær ekki alveg þessum IPA hæðum, en maður ræður svo sem bara sjálfur.  Hvort sem um ræðir þá er þetta stórgóður bjór, haugur af ferskum humlum í nefi og í munni er hann bragðmikill með meðal fyllingu.  Hann er ekki eins mjúkur og smooth eins og Surtur nr 8 þar sem humlarnir gera hann heldur hvassari.  Sætan er hæfileg en einmitt þannig vil ég hafa imperial stout, ég vil amk ekki hafa þá of þurra og ristaða.  Humlarnir skapa mjög skemmtilegt jafnvægi við ristaðan brennda kornkeiminn.  Flott og ljúft eftirbragð og áfengið kemur hvergi fyrir.  Frábær bjór sem ég held að þjóðin eigi eftir að verða ánægð með.  Svo er það geymslan, nú er nefnilega komin dálítil hefð fyrir því að geyma öflugu karlana frá Borg í amk ár.  Þetta er ágætis pæling, Surtur 23 gæti alveg komið vel út í geymslu en hann myndi vissulega tapa humlunum og þeim ferskleika.  Það er þó ekkert sem segir að hann verði verri fyrir vikið og held ég að menn verði bara að prófa og sjá hvað setur…..það er jú það sem er svo skemmtilegt við þetta sport ekki satt?

Svo er það Kvasir, fyrsti íslenski mjöður nútímans.  Til að byrja með þarf að árétta að hér er alls ekki um bjór að ræða heldur mjöð.  Mjöður á í raun meira skylt við vín ef út í það er farið en það er t.d. ekkert korn notað við gerjunina heldur hunang.  Það er því mikilvægt að demba sér í þetta með því hugarfari, ekki reyna að finna einhver bjórelement í honum.  Kvasir er síaður og  ofsalega fallegur í glasi, fullkomlega kristaltær og ljós.  Enginn froðuhaus sem að þessu sinni er viðeigandi, ekki finnum við froðu á hvítvíni t.d.   Ég hellti Kvasir í Borgar glasið en ég held að hann kæmi betur út í elegant hvítvínsglasi eða kokteilglasi jafnvel.  Í nefi eru heilmikið krydd, eitthvað sem minnir á myntu og vanillu.  Í munni er hann ofsalega bragðmikill og ferskur, heilmikil sæta en þó ekki eins og það hljómar þegar maður hugsar hunang.  Hann er dálítið þurr á tungu einnig og smá sýrður.  Minnir mjög á þurrt hvítvín með gosi, ja eða hugljúft Cava (hefði getað sagt freyðivín en er bara svo skotinn í Cava).  Þó Kvasir sé 9% þá finnur maður það hvergi í bragði, eitt prik þar.  Þessi drykkur kom mér virkilega á óvart og ég held að fleiri eiga eftir að reka upp stór augu og kunna vel að meta.  Þó svo að Þorrinn sé tilvalinn tími til að tefla svona drykk fram eins og fram hefur komið hér að ofan þá held ég að þetta sé einnig kjörinn sumardrykkur.  Ískaldur mjöður í sumarsólinni og hvað þá með sushi í stað hvítvíns, ja eða humar?  Ég hvet menn og konur til að prófa þennan flotta mjöð og kaupa nóg til að geyma fram á sumar, það er amk eitthvað sem undirritaður ætlar að gera.  Kvasir er hins vegar síaður og því lítið líf í honum og spurning hversu mikið hann breytist með aldrinum?  Ég spurði Valla af þessu fyrr í kvöld og hann sagðist bara ekki hafa hugmynd hvað myndi gerast.  Um að gera bara að prófa.
Kvasir kemur sem sagt í vínbúðina á næstu dögum, hann nær þó ekki inn fyrir morgundaginn og verða menn því að bíða fram í næstu viku.

Já báðir þessir drykkir fá mín atkvæði og enn og aftur kemur það skýrt fram hversu flott brugghús Borg er.  Ég er ekki einn um þessa skoðun því í kvöld mátti almennt heyra margar ánægjuraddir meðal fólks sem mætti í kvöld á Þorrasmakkið á K-bar.  Að venju var fullt út af dyrum. Þessir félagar hér að neðan voru mjög sáttir, bæði með Surtinn en einnig mjöðinn góða.

IMG_1082

Umdeildasti Þorrabjór allra tíma – Hvalur

Umdeildasti Þorrabjór allra tíma - Hvalur

Nú er Þorrinn alveg rétt handan við hornið, árstími sem þar til nýlega hefur verið fjarri því að vera í uppáhaldi hjá undirrituðum enda hefur gallsúr og úldinn(*) furðumatur ekki mikið höfðað til mín til þessa. Jafnvel brennivínið sem sumir segja að bjargi þessu öllu saman hefur ekki átt mikið uppá pallborðið að sækja. Þetta hefur þó allt breyst eftir að brugghús landsins tóku uppá því að brugga árstíðarbjór fyrir Þorrann. Nú er þetta allt í einu orðinn dálítið spennandi árstími því það er jú alltaf gaman að sjá hverju menn tefla fram hverju sinni og ekki skemmir það fyrir ef bjórinn er álíka furðulegur og ómetið sem menn borða þessa daga.

Einn af þessum bjórum í ár er einmitt þannig, furðubjór, nýr bjór frá brugghúsinu Steðja í Borgarfirði sem þeir kalla Hvalur Þorrabjór. Bjór þessi er ekki kominn á markað en hefur nú þegar vakið gríðarlega athygli bæði hér heima og úti í hinum stóra heimi. Líklega er þetta með sérstakari bjórum í veröldinni því Hvalur er eini bjórinn sem vitað er um sem bruggaður er með hvalmjöli. Þetta fer vissulega fyrir brjóstið á náttúruvinum um alla jörð, fólki sem heldur líklega að hér hafi heil hvalahjörð látið lífið fyrir bjórinn, einn hvalur á bjór! Þessar skoðanir sínar hafa menn látið í ljós bæði í fjölmiðlum erlendis sem og með grófum hótunum sem streyma nú inn um lúgur þeirra Steðjamanna. Þetta eru allt frá innantómum fúkyrðum að beinlínis lífhótunum sem m.a. felast í því að breyta eiganda Steðja, Dagbjarti Arilíussyni í bjór. Dagbjartur lætur þetta hins vegar allt sem vind um eyru þjóta og fagnar allri umfjöllun enda erfiður markaður þar sem menn þurfa að bera af til að koma sér á framfæri. Öll orka Dagbjarts beinist svo þessa dagana meira að því að koma þessum furðubjór á markað hér fyrir Þorran sem brestur á eftir 3 daga. Það er nefnilega svo að nú hefur framleiðslan og sala bjórsins verið bönnuð hér heima fyrir tilstuðlan Heilbrigðiseftirlits Vesturlands sem bendir á að allt hráefni til matargerðar verði að lúta ákv lögum. Þeir benda á Hvalur HF, þaðan sem mjölið er komið, hafi ekki leyfi til að framleiða mjöl til matvælaiðju.

Hvernig sem fer þá breytir það því ekki að hér er kominn fyrsti hvalabjór sögunnar sem smellpassar við Þorramatseðilinn. Sólúldnaðir selhreyfar, gallsúr hákarl, kafloðnir handplokkaðir hrútspungar eða hvað þetta heitir allt saman og svo ískaldur alíslenskur hvalbjór með, þetta hljómar bara allt svo rétt!
Bjórinn er 5.2% síaður og gerilsneyddur lagerbjór sem inniheldur einnig dálítið reykt malt og svo auðvitað hið próteinríka hvalmjöl frá Hval HF. Til að gera þetta enn þjóðlegra má svo finna hluta af texta úr Hávamálum á merkimiðanum, eitthvað sem sjálfur Óðinn átti að hafa lesið. Miðinn er svo að lögun eins og hvalur svo ekki fari á milli mála um hvað ræðir.

Það berjast um ýmsar tilfinningar í manni þegar maður opnar flöskuna og ekki laust við að það votti fyrir dálitlu stressi. Hér er maður með harðbannaðan drykk sem inniheldur mögulega baneitrað ósamþykkt hvalamjöl úr föllnum spendýrum í útrýmingarhættu. Verður þetta síðasti bjórinn minn? Var þetta síðasti hvalurinn á jörðinni? Verður þetta kannski einhver horbjóður eins og flest annað á borðum landsmanna yfir Þorran?
Allar þessar pælingar hverfa hins vegar um leið og bjórnum er hellt í glas og maður sér að hér er bara um bjór að ræða þó hann sé kannski ekki venjulegur. Fallegur í glasi koparrauður að lit með ágætis froðuhaus. Í nefi er lítið að gerast en það er þó dálítill reykkeimur sem kemur vel út. Svo veit ég í raun ekkert hvernig hvalmjöl ilmar en það er þarna einhver keimur sem ég hef ekki fundið áður.
Í munni er hann bragðmikill og kitlandi. Þægilega humlaður, ögn reyktur og svo einhver kornkeimur og sæta sem kemur fram í bakgrunni, eitthvað sem ég hef aldrei fundið áður. Minnir í raun ekkert á hvalkjöt enda kannski ekki við því að búast af mjöli. Skemmtilegur keimur samt og passar nokkuð vel við rest og gefur ljúft og langt eftirbragð.

Allt í allt vandaður og skemmtilegur bjór sem ég held að muni sóma sér mjög vel sem matarbjór ef hann yfir höfuð kemst á markað. Væri mjög spennandi að smakka hann með steiktu hvalkjöti.  Ég held þó að það sem er skemmtilegast við bjórinn er að hann er framandi og unnin úr einhverju sem maður á ekki að venjast, hann gengur því sem Þorrabjór þar sem allt er leyfilegt en fyrir mína parta myndi ég líkast til ekki vera of spenntur ef um heilsársbjór væri að ræða. Ég get ekki varist því að mér finnst hvalmjöl ekki hjóma sérlega girnilega en kommon….það er jú Þorri! Hvet alla til að prófa þennan, sannir Íslendingar drekka hvalabjór eða hvað?
Vonum bara að þessi bjór komi á markað, ég veit að Dagbjartur er enn ekki búinn að gefa upp alla von, sjáum hvað setur næstu daga.

(*) Viðbót – ég hef áður lent í þessu, gleymi alltaf að passa mig en þegar ég rita um Þorramatinn á ég það til að hreyfa við viðkvæmum taugum fólks sem virkilega kann að meta þennan mat.  Það er bara gott og blessað, gaman að halda í hefðirnar en ég vil þó árétta að hér eru það mínar skoðanir sem koma hér fram.  Þegar ég tala um úldinn og skemmdan mat þá er það skírskotun í það þegar við Íslendingar bjuggum ekki yfir kælitækni nútímans og brugðum á það ráð að leggja mat í súr til að reyna að auka geymsluþol (forða honum frá örverum). Hvað er það annað en að skemma mat? Það er klárlega skilgreiningaratriði hvenær eitthvað er skemmt, sumir segja t.d. sykur skemma kaffidrykkinn, of sterk krydd skemmi ákv rétt, of mikil sósa, kolröng sósa og svona mætti lengi telja.  Mjólk er t.d. ekki beint skemmd ef hún hefur súrnað, hún er það hins vegar að mínu mati.  Hvenær er svo mygluostur skemmdur….það er smekksatriði.  Alla vega, í mínum augum er mikið af þessum Þorramat skemmt.  Úldið er svo annað mál, tek bara svona til orða.  En þá er það hér með komið fram!

Founders Brewing eitt besta brugghús veraldar á Íslandi

FoundersBreakfastStoutFounders Brewing er frábært amerískt örbrugghús, eitt af gríðarlega mörgum slíkum í Bandaríkjunum en eins og menn vita er líklega hvergi annars staðar í heiminum eins mikil gróska í örbrugghúsum eða craft breweries eins og þau kallast á amerískunni.  Þetta eru brugghús sem einbeita sér af því að brugga vandaðan og spennandi bjór fyrir kröfuharða bjóráhugamenn í stað fjöldaframleiðslu á hlandkenndum vökva á borð við Miller, Budweiser og hvað þetta heitir allt saman. Þetta er harður heimur og ekki sjálfgefið að þessi brugghús geti fótað sig á mörkuðum þar sem samkeppnin er mikil. Það eru þó nokkur brugghús sem hafa náð að skara framúr og er dálítið merkilegt að spekúlera aðeins í því hvað veldur því.  Afhverju standa nokkur brugghús uppúr fjöldanum, hvað er það sem þau gera sem önnur ekki gera? Það er ekki gott að segja en leiða má líkum að því að það sé einhver blanda af hugviti í markaðsmálum og svo auðvitað gæði bjórsins sem ráða hvað mestu.  Hvað sem því líður þá er Founders er eitt af þessum brugghúsum sem hefur náð ákveðnum stalli í bjórheiminum og er bjór þeirra með þeim eftirsóttustu í heiminum, amk bjórheiminum í dag.

Saga brugghússins er ein af þessum fallegu ævintýrum sem enduðu vel.  Það voru tveir áhugasamir heimabruggarar sem ákváðu að segja störfum sínum lausum og snúa sér alfarið að bjórgerð fyrir almennan markað.  Þeir helltu sér út í svimandi há bankalán og stofnuðu svo brugghúsið árið 1997.  Þetta var í Grand Rapids í Michigan.  Í upphafi brugguðu þeir bara hefðbundinn bjór, ekki vondan en ekkert sem menn tóku sérstaklega eftir, þeir voru á barmi gjaldþrots þegar þeir félagar Mike Stevens og Dave Engbers ákváðu að venda kvæðum í kross og skapa bjór eins og þeir vildu í raun sjálfir sjá bjórinn.  Bjór með hortugheit, eitthvað sem var ekki fyrir fjöldan heldur meira fyrir alvöru bjórnörda.  Þetta gekk svona líka vel upp hjá þeim félögum.  Vinsældir bjórsins jukust ár frá ári og nú er brugghúsið metið meðal bestu brugghúsa veraldar.  Á stærsta brjórsamfélagi veraldar Ratebeer.com hefur brugghúsið verið í 2.sæti yfir heimsins bestu brugghús tvö ár í röð og er nú í 3. sæti.  Þeir eiga einnig nokkra bjóra á lista yfir 50 bestu bjóra veraldar og bjór þeirra hefur unnið margoft til verðlauna á hinum ýmsu bjórkeppnum.

En afhverju er ég að skrifa um þetta flotta brugghús hér?  Jú ástæðan er sú að nú getið þið Íslendingar góðir smakkað brot af þessu ævintýri hér á Íslandi.  Já Founders hefur hafið landnám hér á landi og unnið er að því að eitthvað af þessu detti inn í ÁTVR en annars er hægt að nálgast bjórinn t.d. á Skúla Craft BarMicrobar og Roadhouse og líkast til víðar.

Ég hef smakkað nokkra í gegnum tíðina, Double Trouble Doubel IPA sem er ofsalega flottur DIPA, svo var það Breakfast Stout sem ég smakkaði fyrir nokkrum árum í Svíðþjóð.  Flottur stout sem unnið hefur til verðlauna.  Hann fæst einmitt hér á landi núna (þegar þetta er ritað).  Ég sé að ég hef ekki enn skrifað dóminn inn hérna og þarf ég að bæta úr því (er líklega krotað á servíettur einhverstaðar í skúffu).

photo 1Annar sem kominn er til landsins er svo Dirty Bastard Scotch Ale sem varð á vegi mínum á Roadhaous um daginn á fáránlega flottu verði vil ég bæta við.  Virkilega skemmtilegur bjór sem ég mæli sterklega með. Svo laumaði lítil bjórfluga að mér, eða kannski barfluga frekar að Founders All Day Session IPA væri á leið í ÁTVR.   Þetta er algjörlega frábær IPA og stendur fullkomlega undir nafni.  Þetta er svona bjór sem maður getur drukkið allan daginn nonstop.  Reyndar kom það mér á óvart hve fljótt hann kláraðist úr glasi, stórhættulegur alveg en það er svo sem það sem session bjór á að gera, þ.e.a.s vera auðdrekkanlegur bjór við öll tækifæri. All Day er fallegur í glasi, tær og flottur með fallega froðu.  Í nefi dansa amerískir humlar líkast til Cascade og Amarillo eða eitthvað í þeim dúr, ekkert annað rugl.  Í munni er meðal fylling og notalegt gos.  Humlar eru mjög hreinir og þægilegir og eftirbragð gott og langt.  Virkilega „clean“ IPA, ekkert rugl sem truflar.  Nokkurn veginn svona held ég að amerískur IPA eigi að vera og held ég að allir sem kunna vel við stílinn eigi eftir að elska þennan, líka þeir sem alls ekki fíla IPA heheh.  Já virkilega notalegur IPA og ef úr verður að hann fáist í ÁTVR þá mun þessi ávalt fljóta með í innkaupaferðum mínum í framtíðinni.

Svo er fleira spennandi sem undirritaður á eftir að smakka (þegar þetta er ritað) en mun klárlega laga það á næstu vikum.  Centennal IPA 7.2%, Porter 6.5% og Backwoods Bastard 10.2% sem reyndar mun fá þann heiður hér á bæ að verða Þorláksmessubjór ársins.