Skaði er skeður í Ölvisholti?

Skaði er skeður í Ölvisholti

Árstíðarbjórar eru orðnir heldur betur inn í dag hér á landi.  Litlu brugghúsin keppast við að brugga sérstaka bjóra fyrir sérstök tækifæri eða árstíðir.  Jólabjórinn og páskabjórinn eru t.d. nú orðið stór hluti af þessum hátíðum í hjörtu margra og í seinni tíð hafa þorrabjórar, oktoberfestbjórar og jafnvel sumarbjórar bætst í hópinn.   Árstíðabjór, eða eins og þeir segja vestanhafs, season beer er einfaldlega bjór sem bruggaður er fyrir ákveðin tíma árs og er því til í litlu magni og í stuttan tíma.  Fyrir vikið verður bjórinn dálítið meira spes og spennandi.  Mörg brugghús gera alltaf fasta árstíðarbjóra sem maður getur treyst á frá ári til árs  á meðan önnur koma með nýjar útgáfur ár hvert.  Þetta uppátæki færir bjórnum enn meiri sérstöðu því þegar hann er búinn þá kemur hann jú aldrei aftur.

Ölvisholt brugghús hefur lengi verið í uppáhaldi hjá mér og hafa þeir í gegnum tíðina teflt fram framúrskarandi árstíðarbjórum sem aldrei eru eins á milli ára. Má þar nefna hina mögnuðu Jólabjóra sem oftast liggja í efstu sætum í smakkprófum, páskabjóra og nú síðast sumarbjórinn Röðul sem er sérlega góður IPA.  Sumarbjórinn hefur verið dálítið óskilgreint hugtak hér á landi en menn eru hér frekar nýlega farnir að brugga bjór sem þeir tengja við þennan árstíma. Þegar ég er spurður hvað ég álíti vera sumarbjór þá kemur einn bjórstíll alltaf strax upp í hugann, það er hinn belgíski saison sem einnig er kallaður sveitabjór eða farmhouse ale.  Saison kemur upphaflega frá hinum frönsku mælandi hluta Belgíu, eða Vallóníu og var áður bruggaður í litlum sveitabrugghúsum eða sveitabæjum yfir kaldari haustmánuði ársins. Bjórinn var ætlaður sem svalandi drykkur yfir sumarmánuðina og gjarnan notaður til að fagna uppskerunni á bæjunum og er það líklega þaðan sem viðurnefnið „sveitabjór“ er komið.  Bjórinn átti að vera svalandi og þægilegur en varð þó að vera nægilega sterkur til að lifa sumarmánuðina af.

Ölvisholt er þessa dagana að leggja lokahönd á að koma glænýjum bjór í búðir sem er einmitt af þessari gerð. Bjórinn kalla þeir Skaði Farmhouse Ale (7.5%) og verður hann aðeins fáanlegur hér á landi út október í litlu magni.  Skaði er semsagt árstíðarbjór og verður þá líkast til að kallast haustbjór eða kannski oktoberfestbjór?  Bjórinn verður í það minnsta ekki sumarbjór þrátt fyrir stílinn en saison fæst svo sem í dag allt árið um kring svo þetta er allt í góðu lagi.  Líklega er þekktasta dæmi um stílinn hinn magnaði Saison Dupont sem fæst meira að segja hér á landi ef menn vilja láta á reyna.
Saison stíllinn er gjarnan með áfengisprósentu í hærri kantinum 5-6.5%  án þess þó að vera of sterkur, hann er gulur eða orange að lit með flottan froðuhaus og vel kolsýrður og spriklandi. Humlar koma við sögu og gefa notalega beiskju og stundum er hann þurrhumlaður til að gæða hann meiri angann.  Bjórinn er oftast dálítið sýrður og þurr á tungu og kryddaðir tónar áberandi.
Skaði er gerjaður með frönsku geri sem samkvæmt lýsingu bruggmeistarans gefur af sér þurran bjór með miklum esterum, kryddi og sítrusangann.  Þrátt fyrir frönsku tenginuna ætti ekki að rugla bjórnum við frönsku útgáfuna af sveitabjór, Biére de Garde sem er gjarnan mýkri, sætari og á meiri malt nótum.  Ölvisholt notar að hluta til maltaðan rúg í bjórinn sinn en það styður vel við kryddkarakterinn í stílnum og gefur notalega fyllingu í bjórinn.  Rúsínan í pylsuendanum eða botnfallið í bjórglasinu kannski eru svo hvannarfræin en bruggmeistarar Ölvisholts bættu þurrkuðum alíslenskum Ölvisholts hvannarfræum við á þroskunarstiginu til að gæða bjórinn íslenskum eiginleikum.

Bjórinn kemur í skemmtilegum umbúðum þar sem minimalisminn er allsráðandi.  Einfaldur texti sem virðist handteiknaður og svo látlaus teikning af gamla góða traktornum undir sem gæti verið Zetor eða kannski Ferguson? í glasi er hann fallegur með karamellubrúnum blæ og  léttan froðuhaus.   Í nefi er sterkur keimur þar sem saman kemur ger, ávextir og krydd.  Í munni er hann áberandi gosríkur og léttur en þó bragðmikill og með dálitlum flækjum.  Saison yfirbragðið er greinilegt, beiskja er vel merkjanleg og áberandi kryddaðir tónar skapa flotta kontrasta og svo kemur hvönnin lúmskt fram í bakgrunni.  Skemmtilegur bjór sem smellpassar við Ölvisholt brugghús sem vissulega er sveitabrugghús.  Það er mat undirritaðs að bjór þessi ætti að vera fáanlegur allt árið um kring.  Flottur bjór og vandaður sem ég hvet fólk til að prófa.  Hafa ber í huga að hann er bara fáanlegur í mjög litlu upplagi því megnið af honum er flutt út til Noregs og Bandaríkjanna.

Auglýsingar

Teresa frá Borg, girnileg á Oktoberfest

photo (3)Nú fer senn að líða Oktoberfest, hinni árlegu risabjórhátíð í Munchen þar sem íturvaxnar barmmiklar bjórþernur færa í þyrstann líðinn bjór í lítravís og blindfullir karlar í leðursmekkbuxum syngja og tralla eins og enginn væri morgundagurinn.  Bjórhátíð þessi hefur smitað út frá sér í gegnum tíðina og má nú finna litlar útgáfur af oktoberfest víða um veröld.  Hér á landi tíðkast að halda svona bjórveislur í fyrirtækjum, á krám og nú það nýjasta, í tjaldi á Háskólalóðinni í kringum mánaðarmótin september/oktober.  Stóru brugghúsin í Þýskalandi, í kringum Munchen brugga ár hvert sérstakan oktoberfestbjór sem drekka á á þessari gríðarlegu bjórhátíð. Hér á landi eru menn einnig farnir að fikta dálítið við að brugga bjór að þessu tilefni.  Sumir halda í hefðina og brugga bjórinn eftir þýskum hefðum, svo kallaðan Märzen bjór sem bruggaður var í mars og svo látinn gerjast í rólegheitunum yfir sumarmánuðina þannig að hann væri tilbúinn til drykkju í lok september þegar Oktoberfest geisar sem hæst.  Upphaflegi Märzen bjórinn var dökkur lagerbjór en í kringum 1870 náði önnur tegund vinsældum og tók við af gamla dökka bjórnum.  Sá bjór var sterkari bjór af gerðinni Vienna lager eða amber-rauður lager sem bruggaður var í mars líkt og hinn upphaflegi Märzen.  Í dag er dálítið mismunandi hvernig menn brugga þennan bjór, Kanarnir halda sig enn við hina rauðu eða amber bjóra á meðan Evrópa er meira í gylltu tæru bjórunum.
Það eru þó alls ekki einhver fastskrifuð lög um hvernig oktoberfestbjór á að vera, menn hafa jú alveg frjálsar hendur í þeim efnum en oftast má finna einhverja tengingu við hátíðina.  Árið 2011 kom Borg með sinn fyrsta oktoberfestbjór sem hét einfaldlega Október (5), ekki minn uppáhalds Borgarbjór samt en fín pæling engu að síður.  Í fyrra kom svo annar oktoberfestbjór frá þeim, sá hét Lúðvík í höfuðið á Lúðvík I. sem ríktí í Bæjaralandi í upphafi 19. aldar.  Bjórinn var af gerðinni doppelbock sem er sterkur þýskur bjórstíll.  Nafngiftin var bæði virðuleg og afar viðeigandi því þegar Lúðvík, þá krónprins af Bæjaralandi, giftist fyrstu konu sinni Theresu þann 12. október 1810 sló hann til gríðar mikillar veislu í Munchen svo þegnar hans gætu glaðst með honum. Þessi hátíð festist svo í sessi sem Oktoberfest æ síðan.  Í ár er komið að nýjum oktoberfestbjór frá Borg, sá er nr 20 í röðinni. Um að ræða dálítið óvenjulegan stíl, India Red Lager, stíll sem líklega er ekki formlega til en hefur þó verið bruggaður í hinni víðri veröld áður.  Segja má að stíllinn sé blanda af India Pale Ale og Red Lager eða Vienna Amber/Red.  Menn eru hér með tenginguna við vinsæla Märzen bjórinn (Amber/Red Lager) en hafa svo poppað hann dálítið upp með humlum, frábær hugmynd! Önnur tenging er svo nafnið en svo virðist sem þeir hjá Borg hafi ákveðið að jafna kynjahlutfallið dálítið í bjórfjölskyldu sinni og eru farnir að nefna bjórinn sinn kvenkyns nöfnum.  Fyrst var það Garún (19) sem reyndar er ekki enn kominn í sölu (fer ekki í sölu hérlendis) og svo þessi, Teresa.  Til eru nokkrar merkar Teresur í sögunni sem og Lúðvíkar ef út í það er farið. María Teresa t.d. sem fædd var í

teresa

Teresa var flott og efnileg eins og bjórinn frá Borg

Vín og ríkti yfir Austurríki, Króatíu, Ungverjalandi og Bæheimi og víðar á 18. öld og önnur Maria Theresa, Spánardrottning sem var að dandalast með Lúðvík 14. Frakklandskonungi um miðja 18. öld.  Hér væri auðvelt að rugla saman parinu frá Borg og þessum tveim.  Umrædd Teresa sem hét reyndar Therese Charlotte Luise, full langt fyrir bjórmiða, var hins vegar uppi dálítið seinna eða í upphafi 19. aldar og sem fyrr segir giftist hún Lúðvík 1. á fyrstu Oktoberfest sögunnar.  Gaman að þessu. Spurningin er svo hvað oktoberfestbjórinn frá Borg mun heita að ári? Að nóg er að taka því þau skötuhjú áttu ein 9 börn , Maximilian , Mathilde Caroline, Otto, Theodelinde, Luitpold, Adelgunde, Hildegard , Alexandra og Adalbert.
Nóg um heimssöguna, bloggið á vissulega að fjalla um bjórinn. Teresa er ofsalega flott í glasi, koparlituð með fallega þétta froðu.  Í nefi má finna ljúfa tóna og sæta sem líklega kemur frá humlunum frekar en maltinu, dulítið af ávöxtum og svo korn.  Virkilega ljúffengt.  Í munni er hann bragðmikill og skemmtilega flókinn miðað við lager.  Fylling er góð og nokkuð fín beiskja án þess þó að ná IPA hæðum.  Það er nokkur sæta á móti frá maltinu og svo einhver ávaxtakeimur og sítrus sem stafar líkast til af humlunum.  Kemur virkilega vel út.  Eftirbragð er virkilega hugljúft með mjúkum „floral“ humalkeim.   Virkilega flottur bjór frá Borg og klárlega besti oktoberbjórinn þeirra hingað til.  Hann hefur allt sem þarf, frábæra lykt, fína beiskju og svo sætan „frúttaðan“ undirtón.  Ef ég væri enn að gefa einkunnir í krúsum fengi þessi 4 krúsir sem lager.

Húsbjór á Kaffibarnum – bjórmánuður!

Húsbjór!!! Hústónlist og eðalöl á Kaffibarnum

Frábærar fréttir af Kaffibarnum fyrir bjórnerði nær og fjær.  Kaffibarinn hefur lengi verið eini almennilegi staðurinn hér í borg að mati undirritaðs þar sem hægt er að fá almennilega tónlist til að dilla sér við framundir morgun.  Það hefur einnig verið hægt að fá einn og einn eðalbjórinn til að halda sér köldum. Nú ætla þeir þó að bæta um betur og hafa „bjórmánuð“ bara fyrir okkur nerðina, og svo auðvitað alla hina líka! Húsbjór mætti kalla þetta uppátæki, house music and beer, frábær blanda! Alla vega, bjórlistinn er ekki alveg klár en hann mun birtast á fésbókarsíðu Kaffibarsins á næstunni en meðal gesta á barnum má nefna ofurmenni á borð við Orval, Chimay, Duvel, fullt af Mikkeller og Brewdog ásamt fleiru.  Það verður gaman að fylgjast með þessu hjá þeim.  Frábært uppátæki.  Undirritaður verður amk með annan fótinn á Kaffibarnum næsta mánuðinn, til í bjórspjall og létta sveiflu.

Ástríkur kominn!

Ástríkur kominn!

Ástríkur ferðast til Spánar!

Nú er Ástríkur kominn í búðir heima, rétt fyrir Gay pride sem brestur á með öllu tilheyrandi um helgina.  Þróttmikill bjór sem vert er að prófa.  Mér skilst að hann sé til í litlu upplagi og því um að gera aö drífa sig að grípa kippu.  Sjálfur ætla ég að geyma hann í ca ár því hann er ekki alveg nægilega þroskaður enn sem komið er þó hann sé ljúfur.  Þrátt fyrir myndarleg 10% þá virkar hann bara nokkuð vel hér í 30 stiga hita í Stiges á Spáni, yfirlýstum Gay bæ rétt hjá Barcelona.  Skemmtileg stemning, ég hefði átt að taka fleiri með hingað til að boða fagnaðarerendið!

Súr stemning á Microbar!

Já nú er það súrt á Micro!  Ekki að það sé neitt neikvætt samt, nei þvert á móti, þessu ber að fagna. Það er dálítið gaman hvað maður getur leyft sér að segja í bjórheiminum og það er svo túlkað sem jákvætt, eitthvað sem venjulegt fólk myndi tengja við neikvætt. Lítið dæmi, fúkkalykt!  Fer eftir stíl, þarf því alls ekki að vera neikvætt.  En að því súra á Microbar.  Sumir líklega búnir að fatta hvað ég er að fara, þeir geta þá klappað sér á öxlina, eitt bjórnördastig þar.  Já ég er að tala um bjór því nú er hægt að fá með þeim allra bestu villibjórum sem þessi veröld hefur að bjóða á Microbar.

Image

Við erum að tala karla á borð við Cantillon Iris, Cantillon Gueuze, Cantillon Kriek, Gueuze Girardin black label, og 3 fonteinen oude geuze.  Allt ofsalega flottir, svokallaðir villibjórar eða „brett“ bjórar ef maður slettir rosalega.  Ég hef smakkað þá alla og allt eru þetta framúrskarandi villibjórar og ekki svo sjálfsagt að fá þessa bjóra á bar og ég tala nú ekki um á litla Íslandi. Ég get mælt með þeim öllum og hvet fólk til að reyna að ná sér í nokkra dropa.

Hvað er villibjór?
Skoðum aðeins þennan merka bjórstíl. Èg kalla stílinn villibjór en lambic er í raun réttara nafn og stundum hefur maður heyrt  orðið sjálfgerjaður bjór sem er kannski ekki svo vitlaust.  Þetta er forn og dularfullur belgískur bjórstíll og er hægt að finna vísbendingar um að hann hafi verið bruggaður allt aftur til ársins 1559.  Stíllinn á rætur sínar að rekja til Belgíu í kringum höfuðborgina Brussel,  nánar tiltekið frá héruðum suðurvestur af borginni en einnig var hann og er reyndar enn bruggaður í borginni sjálfri (Cantillon brugghúsið).  Ástæða þess að alvöru lambic var aðeins bruggaður á þessum slóðum liggur nefnilega í loftinu.  Já bjórinn er sem fyrr segir villibjór í þeim skilningi að ólíkt hefðbundum nútímalegri bruggaðferðum þar sem sérvalið einangrað bruggger er bætt út í urtina (bruggvökvann) þá er það ger sem er á sveimi í andrúmsloftinu, villt ger, leyft að gerja bjórinn.  Á þessum slóðum eru það gersveppirnir Brettanomyces bruxullensis og Brettanomyces lambicus sem leika þarna stærsta hlutverkið en fjöldi mismunandi örvera í andrúmsloftinu þarna nemur einhverjum tugum.  Þessir gersveppir gefa mjög sérstakt, einkennandi bragð og lykt í bjórinn. Oft er bara talað um „brett“ keim þegar bjórnum er lýst og sumir telja að „funky“ lýsi þessu eitthvað betur.  Hvorugt segir manni nokkuð nema maður hafi smakkað þessa bjóra áður og veit hvað maður á að tengja við þessi lýsingarorð.  Sjálfur upplifi ég þessa bjóra sem dálítið súra eða sýrða, ekki þó eins og sítrónukeimur, frekar svona eins og mjög þurrt hvítvín eða mysa.  Lyktin er líka dálítið spes, fúkkalykt, mysukeimur, smá sýra og ger.  Ég veit að þetta hljómar kannski ekki vel en bjórinn er dásamlegur og svalandi.   Til að fara alveg með rétt mál þá er ég hér í raun að lýsa afbrigði af lambic eða svokölluðum gueuze sem er blanda af þroskuðum lambic og ungum óþroskuðum lambic.  Gueuze er mun meira lifandi og frísklegri og vinsælli fyrir vikið.  Alvöru lambic, þ.e.a.s. 100% lambic er flatur og goslaus og 

IMG_2633

Iris smakkaður í fyrsta sinn á Ølbaren KBH.

mjög spes.  Það er mjög takmarkað framboð af þessum bjór í heiminum í dag en þó er hægt að fá hann á krana á nokkrum krám í Brussel.

Lambic er í grunninn hveitibjór í þeim skilningi að í hann er notað maltað hveiti í ca 30% á móti möltuðu byggi 70%.  Svo auðvitað humlar til að bragðbæta.  Humlar spila þó lítið hlutverk og eru alls ekki einkennandi í bragði eða lykt. Oftast eru jafnvel mjög gamlir humlar notaðir til að draga enn frekar úr áhrifum þeirra á bjórinn.  Áður nefndur Iris frá Cantillon er reyndar ekki bruggaður eftir þessum forskriftum því í hann er aðeins notað bygg (malt) og ekkert hveiti.

Ferlið – lambic og gueuze verður til!
Í stuttu máli er þetta þannig.  Fyrst fer fram mesking þar sem sykrur og prótein eru unnin úr maltinu svo sem ekkert sérstakt hér á ferð.  Útkoman er sykraður vökvi, bruggvökvinn eða urt eins og hann kallast á fellegri íslensku.  Því næst er bragðbætt aðeins með þurrum gömlum humlum.  Til að hafa það á hreinu þá er ég hér að fjalla um gömlu (oud) ósviknu aðferðina, en í dag eru margir farnir að fara frjálslegri höndum um gerð villibjóra og humlar leika oft stórt hlutferk. Nú er allt klárt fyrir gerjunina.  Urtinni er nú dælt upp í grunn föt sem oftast eru að finna efst uppá háalofti í brugghúsunum, jafnvel uppá þaki.  Þar fær urtin að liggja berskjölduð fyrir öllum þeim örverum sem fyrirfinnast í andrúmsloftinu umhverfis brugghúsið – hið einstaka „Brusselloft“ t.d.  Hlutfall gersveppana þarf að vera rétt, ekki of mikið af bakteríum sem skemma bjórinn en þær blómstra t.d. um sumarmánuðina. Menn hafa fundið það út að heppilegasta tímabilið þar sem skilyrðin eru alveg rétt eru frá október til apríl.  Það er því aðeins hægt að gera þessa bjóra á ákveðnum tíma árs og erum við því að tala um árstíðarbjór eða seasonal bjór.  Bjórinn er í raun aldrei alveg eins frá ári til árs því flóra andrúmsloftsins tekur örlitlum breytingum og sveiflum, það er því hægt að tala um misgóða árganga í þessum efnum.

Bjórinn er semsagt látinn safna í sig örverunum úr andrúmsloftinu yfir sólarhring eða svo og svo settur á eikartunnur þar sem gerjunin fer fram og svo þroskun.  Lambic er látinn dúsa þannig á þessum tunnum í ein 2-3 ár.  Við þessa meðferð tapar hann nánast allri kolsýrunni sem myndast við gerjunina og er því flatur og dálítið „dauður“.  Þessi bjórstíll er því alls ekki allra.  Gueuze er öllu vinsælli bjórstíll og af sumum nefndur kampavín bjórheimsins enda aðferðin við gerð gueuze og champagne kannski ekki svo ólík.  Við það að blanda saman í flöskur ungum lambic sem enn inniheldur fullt af sykri og svo gömlum flötum lambic til að fá rétta bragðið á sér stað gerjun í flöskunni, seinni gerjun og við það myndast gosið sem gerir bjórinn svo spriklandi og flottan.  Svo er hægt að leika sér enn frekar með þennan grunn og skapa ávaxtabjóra ýmis konar á borð við Kriek, Frambozen og fleiri allt eftir því hvaða ber eru notuð í gerjunina en það er nú allt annað ævintýri.

Karlinn í Cantillon!

Stíll í útrýmingarhættu?
Fyrir ekki svo löngu síðan var lambic og gueuze ekki að gera það svo gott í heiminum.  Menn voru farnir að sækjast meira í mun sætari útgáfur með viðbættum sykri, gerfvi lambic eins og ég kalla þær.  Þessir drykkir þóttu auðveldari til drykkju og höfðaði meira til yngra bjórdrykkjufólks.  Það var nú ekki lengra síðan en 2003 þegar ég heimsótti Cantillon brugghúsið í Brussel í eftirmynnilegri ferð að ég komst að því að alvöru lambic væri á undanhaldi.  Ég átti skemmtilegt samtal við frúnna á bænum, eina af Cantillon fjölskyldunni og eigendum brugghússins.  Hún leyfði mér að smakka alls kyns furðubjóra, sumir hverjir svo magnaðir að orð fá því ekki lýst.  Hún sagði mér að bjór þeirra sem vissulega er alvöru lambic bjór væri alveg óvarin gagnvart innrás „gervi lambics“.  Ólíkt munkabjórnum, Trappist, sem ber varið Trappist merki til marks um að um ósvikna vöru sé að ræða þá er ekkert slíkt til fyrir lambic.  Menn geta kallað hvaða bjór sem er lambic eða gueuze.
Eitthvað virðist þetta nú vera að breytast síðustu árin sem betur fer, líklega að hluta til vegna áhuga flottustu örbrugghúsa heims á stílnum.  Stóru nöfnin á borð við Mikkeller, Brewdog, To Öl, Stone ofl eru farin að brugga ýmsar útgáfur af villibjórum sem sæta mikilla vinsælda í dag.  Þó svo að gömlu ósviknu aðferðinni sé kannski ekki fylgt til hins ítrasta þá eru þetta margir hverjir virkilega flottir bjórar með einkennandi gueuze eða „brett“ yfirbragð oft á tíðum og ekki með viðbættum sykri og gosi.  Þetta hefur t.d. hleypt aftur lífi í Cantillon og fleiri af gömlu góðu lambic brugghúsum belgíu sem nú eru orðin mjög eftirsótt.  Það þykir jú alltaf flott að fá ósvikna upprunalega bjórinn ekki satt? Þá erum við aftur komin að upphafs málsgreininni, súru stemningunni á Microbar þar sem nú fást einmitt þessir flottustu villibjórar veraldar.

Ég skellti mér á Microbar um daginn í þeim tilgangi að undirbúa bragðlauka mína fyrir þá miklu Cava drykkju sem framundan er þar sem ég er að fara til Barcelona í tvær vikur (pistill um það síðar).  Gueuze er nefnilega tilvalin brú á milli bjórs og Cava 🙂

Mikkeller Beer Geek Vanilla Shake

Image

Á Microbar, Beer Geek Vanilla Shake

Beer Geek Breakfast var sá bjór sem kom Mikkeller á kortið á sínum tíma.  Hann hefur slegið í gegn hvar sem hann kemur fyrir í heiminum og allir sannir bjórnördar kannast við kauða.  Sjálfur var og er ég ekkert sérlega hrifinn af honum.  Þetta er vissulega mjög vandaður hafrastout og að nota gourmet kaffi í hann er vel þegin hugmynd.  Hins vegar kveikti hann ekki í mér, þannig er það bara.  Síðan þá hafa komið fram nokkrir nýjir bjórar sem tilheyra þessari beer geek seriu ef svo má segja.  Ég hef smakkað þá nokkra án þess að vera neitt yfir mig hrifinn.  Hins vegar varð ég ofsalega ánægður með Beer Geek Brunch Weasel sem er virkilega flottur imperial stout. Ég viðurkenni að ég er dálítið fyrir sætuna og ég elska vanillu, súkkulaði og kaffi og bjóráhuginn fer líklega ekki á milli mála.  Þegar ég sá svo að þeir voru að sulla þessu öllu saman í bjór var ég staðráðin í að komast yfir eintak.  Nú er þessi spennandi karl kominn hingað til okkar á Microbar, Beer Geek Vanilla Shake, 13% imperial hafrastout.  Bjórinn er bruggaður í norska brugghúsinu Lervig sem Mikkel er farinn að eiga mikil viðskipti við upp á síðkastið.

Planið í kvöld var reyndar að undirbúa yfirvofandi ferð til Barcelona yfir notalegu spjalli á Microbar með Cantillon Iris við hönd. Plön eiga það hins vegar til að fjúka út um gluggan og í staðinn sit ég hér einn heima (reyndar með hundinum), sólbrunninn eftir einn af 3 sólardögum sumarsins og drekk þennan öfluga imperial stout.  Allt annað en Iris.  Ferðin er þó enn fyrirhuguð eftir 6 daga.  Þegar ég opnaði flöskuna og hellti í glasið varð ég pínu skeptískur því það er haugur alveg af vanillu og súkkulaði sem ryðst upp úr glasinu.  Eiginlega um of, jafnvel fyrir sykurtönn eins og mig.  Ég varð eiginlega bara vonsvikinn.  Svo fékk ég mér sopa og þá liðu allar áhyggjur úr skrokk eins og hendi væri veifað.  Ummm, bjór þessi er ofsalega mjúkur og mikil fylling í honum.  Öflugur og bragðmikill með fullt af beiskju og ristuðu, brenndu jafnvel malti en svo fullt af vanillu og súkkulaði án þess þó að vera of væminn eða sætur.  Biturt kaffið kemur einnig til móts við sætuna, eins og svona eitt til tvö espresso skot með dash af vanillu. Nammi namm. Eftirbragð er svo dálítið beiskt með kaffi og brenndu malti.  Mjög ljúft allt saman.  Svo er spurning hvað varð um öll þau 13% áfengis sem leynast í flöskunni?  Maður verður þess ekki var nema í hita og hamingju.

Ég skrifaði þennan dóm jafnóðum á meðan ég var að smakka bjórinn.  Ég verð þvi að bæta við hér án þess að fara upp og breyta að þega líður á bjórinn þá verður hann nánast of mikið af því góða og ég held að ég geti bara tekið einn svona á kvöldi.  Bjórinn er reyndar ekki alveg búinn þegar þetta er ritað 🙂

Sá græni: Nú reynir á, risabjór fyrir litla bragðlauka.  Þegar hér er komið sögu ættu menn ekki lengur að vera hræddir við svarta litinn, við höfum lært að liturinn segir alls ekki allt.  Í nefi er ofsalega mikil lykt þar sem súkkulaði er mest áberandi.  Í munni er svo ofsalega mikið bragð og hann er mjög mjúkur í munni.  Beiskjan er áberandi en líka þessi súkkulaði kaffikeimur.  Þessi bjór er alls ekki fyrir veikar sálir og ég færi varlega í það að eyða peningum í hann einn á báti.  Væri þó sniðugt að kaupa flösku 3-4 saman bara til að smakka þessa geðveiki!

Ástríkur, hinseginn bjór?

Ástríkur, samkynhneigður bjór?

Öfugur, hinseginn bjór fyrir hýra?

Borg brugghús er að leggja lokahönd á nýjan bjór sem þeir tileinka gleði, hamingju og  hinsegin fólki.  Nú má maður ekki segja eitthvað vitlaust til að stuða ekki neinn eða hvað.  Alla vega bjórinn mun koma út fyrir Gay Pride hátíðina sem er á næsta leiti.  Bjórinn heitir Ástríkur og er merkimiðinn skrautlegur í fánalitum Gay pride og textinn á hvolfi.  Skemmtileg pæling.

Margur myndi ælta að hér væri mildur sætur ávaxtabjór á ferð, kannski eru það fordómar, ég veit ekk en bjórinn er amk allt annað en mildur og léttur.  Um er að ræða þrusu bjór með ein 10% áfengis.   Margslunginn og þróttmikill en þó með dálitlum ávaxtablæ.

‘Eg smakkaði þennan bjór síðast á krana fyrir ekki svo löngu síðan þegar Borg brugghús yfirtók Englis pub undir yfirskriftinni „Borgaraleg yfirtaka“.  Ofsalega góður bjór og mikill.  Undir venjulegum kringumstæðum myndi ég segja, alvöru bjór fyrir alvöru karlmenn.  Ég veit svo sem að það gæti verið stuðandi lýsing ekki hvað síst nú við þessar aðstæður? Ég skal ekki segja, eitt er þó víst að bjórinn stuðar bragðlaukana svo um munar en á góðan hátt.  Stuð er annað orð yfir fjör ekki satt? þetta er alvöru bjór, og hann mun án efa gera menn hýra. Ég er svo ekki frá því að ég hafi smakkað þennan bjór einnig á bjórhátíðinni á Kex hér um árið þegar Borgarmenn mættu til leiks með uppfærða útgáfu af Benedikt, frysta páskabjórnum frá Borg.  Sá bjór minnti helst á belgískan tripel, belgískan strong ale eða eitthvað þar á milli, ofsalega góður.  Þó svo að stílar séu ekki beint það sem menn eru að eltast við á Borg þá stendur Klausturöl á miðanum og það kemur alveg heim og saman við það sem maður er að upplifa.

Belgískt Gay pride klausturöl hehehe skemmtileg samsuða svona í sögulegu samhengi.

Mæli með þessu, flott framtak hjá Borg.

Sá græni er auðvitað með eitthvað væl líka. Sá græni er hinn mjúki bjórdrykkjumaður með viðkvæma bragðlauka og óharðnaða.  Hann kunni vel við lyktina, mikill ávaxtakeimur og bjórinn lofaði góðu.  Í bragði var hann ofsalega mikill og sterkur og áfengisbragð dálítið að trufla.  Það er samt ofsalega gaman að smakka bjórinn sérstaklega ef maður er bara viðbúinn því að hann taki dálítið í.