Gæðingur Hveitibjór

Gæðingur Hveitibjór

Gæðingur Hveitibjór

Ég hef alltaf tengt hveitibjór við sumarið.  Reyndar átti það betur við þegar við bjuggum í Danmörku þar sem raunverulegur munur var á vetri og sumri.  Þar var hægt að sjá sól yfir sumarið og dagarnir voru heitir.  Þá er ekkert betra en að svala þorstanum með ferskum og mildm hveitibjór en ólíkt því sem margir halda að þá er hveitibjór mjög svalandi drykkur.  Þessi tugga er orðin ansi tuggin en það er enn þörf á henni.  Hveitibjór, þrátt fyrir nafnið er ekki eins og að drekka brauð.  Hann er ekki saðsamur eins og þungt brauð.  Hveitibjór er bruggaður úr blöndu af möltuðu hveitikorni og byggi.  Hveitið gefur vissulega dálitla fyllingu og svo hnausþykkan froðuhaus ef rétt er að honum staðið.  Bjórinn er hins vegar afar mildur og ljúfur og með lága áfengisprósentu.

Þegar þetta er frá þá getum við skoðað þennan nýja hveitibjór frá Gæðingi brugghús.  Til að byrja með þá verð ég að koma að miðanum en hann er svakalegur, ég fæ ekki nóg af þessum listaverkum Hugleiks.  Miðinn er með appelsínugulum blæ sem er dálítið skemmtilegt því þetta er alveg sami litur og á bjórnum þegar hann er kominn í glas. Appelsínugulur og skuggalega mattur með froðu sem reyndar nær ekki almennilegum hæðum og fjarar tiltölulega fljótt út.  Sem hveitibjór þá mætti froðan vera mun meira áberandi.
Í nefi eru mildir tónar, ger og áberandi pera eins og þýskum hveitibjór sæmir.  Kemur svo dálítið á óvart í munni, ég óttaðist að hann væri væminn og hálf braðglaus en svo var ekki.  Þrusu bragð, ekta þýskur hveitibjór, dálítil pera sem er alls ekki of áberandi og ekkert „bubblegum“ eins og stundum er.  Fylling góð án þess að verða of mikill.  Ögn beiskja með sem gleðir og kætir.  Flott eftirbragð.

Allt í allt, flottur hveitibjór sem hefur allt sem hveitibjór á að hafa fyrir utan froðuna.  Ég mæli klárlega með þessum.  Fæst stundum á krana á Microbar.

Sá græni: Þetta er flottur bjór af ölgerð.  Dálítið meira bragð en maður á að venjast í lagerbjór en alls ekkert sem ætti að trufla of mikið.  Beiskja er ekki of mikil en það er dálítið gerbragð sem gæti truflað ef maður er óvanur ölinu.  Ég held að fólk ætti auðveldlega að ráða við þennan sem t.d. fyrsta skref úr lager yfir í ölið.

 

Arh Hvad? Mikkeller Orval klónn

Arh Hvad? Orval klónn frá Mikkeller

Bjór þessi hefur valdið nokkru fjaðrafoki á fésbókinni okkar.  Menn heitir í umræðunni um bjórinn en líkast til allt byggt á dálitlum misskilningi og kannski stríðni.  Bjórinn er enn eitt fóstur Mikkeller. Um er að ræða dálítið spes bjór sem á að vera óður til Orval sem er einn af uppáhalds bjór Mikkels.  Oravl er belgískur Trappist bjór á súrum nótum.  Stílinn kallar hann Belgian Pale Ale sem er svo sem ágæti spæling því ekki getur hann kalla hannTrappist 🙂  Nafnið á bjórnum er orðaleikur og kannski erfitt að skilja nema maður sé vanur danskri tungu.  „Arh Hvad?“ hljómar í munni Danans dálítið eins og „Ogh Val“ eða bara Orval.  Þannig er leikurinn gerður.  Hér má sjá hvernig bera á fram nafnið, sjálfur Mikkel kemur þarna fyrir meira að segja http://www.youtube.com/watch?v=kpa8KEPZ9og&feature=youtu.be.

Nóg um það, nú hef ég smakkað þennan bjór amk 5 sinnum.  Í fyrsta sinn þá var það eftir 4 freyðivínsglös og tvo bjóra á Kex.  Það er kannski þess vegna sem hann virkaði ekkert sérlega spes í upphafi.  Góður bjór, ekta brett, ferskur og fínn.  Mikkeller hefur gert ansi marga „brett baseraða“ bjóra til þessa.  Villigerið setur mjög einkennandi mark á bjórinn og því er oft um keimlíkan bjór að ræða.  Þessi virkaði einfaldlega ekkert sérstakur í röðinni.

Álit mitt hefur sannarlega breyst eftir nákvæma smökkun með hreina pallettu.  Þetta er kannski gott dæmi um það sem ég hef oft sagt, sami bjórinn getur verið mismunandi eftir við hvaða tækifæri hann er smakkaður.  Nóg um það.  Bjórinn er stórglæsilegur í glasi, hnausþykk froða sem grípur dauðahaldi í glasveggina.  Endist allan bjórinn.  Í nefi er villigerið áberandi með sinn súra ferska blæ, lítið fer fyrir humlum.  Minnir þarna strax á Orvalinn.  Í munni er hann bragðmikill og ferskur.  Töluvert súr og brettaður.  Sítrus keimur og ögn humlar í restina.  Fylling er í meðallagi og svo er einhver bakgrunnur sem ég átta mig ekki alveg á.  Salt? Ristað malt? Ég veit ekki alveg.  Bjórinn er bara stórgóður, það er kannski það mikilvægasta og hann fæst hér í Vínbúðinni góðu.  Um samlíkinguna við Orvalinn þá vil ég sem minnst tjá mig að svo stöddu, það er orðið langt síðan síðasti Orval var drukkinn hér á bæ.  Hann minnir þó óneitanlega á hann en ég þarf eiginlega að smakka þá saman til að fara nánar út í það.

Þessi gæti komið skemmtilega út með grilluðum humar.

Sá græni: Flottur bjór, mattur og ósíaður.  Flott þétt froða.  Í nefi skrítin súr lykt en frískandi.  Í munni mjög skrítinn bjór fyrir þá sem ekki eru vanir bjórfikti.  Mjög forvitilegur bjór samt.  Súr og þurr og minnir á mysu.  Það er ekki víst að menn elski þennan í fyrstu, alls ekki.  Gott að hafa það í huga.