Greinasafn eftir: Freyr

Humarinn er bestur með?

Mynd | Posted on by

Það er virkilega gaman að borða góðan mat og enn skemmtilegra þegar maður getur gert góðan rétt enn betri.  Það er t.d. hægt með því að sötra eitthvað ljúft með.  Nú er loksins komið sumar hér á klakanum og því má búast við að landsmenn fari að taka fram grillið og brasa eitthvað gott.  Humar er vinsæll á grillið og þá tala menn og konur oftast um humar og hvítt.  Það er virkilega góð blanda, ískalt hvítvín með hvítlauksristuðum humarhölum, salt og pipar og nóóóg af smjöri ummmm!  Það má þó ekki gleyma bjórnum í þessum efnum því hann býður enn einn vinkilinn og getur einfaldlega gert stórkostlega hluti fyrir humarinn.

Það þarf vart að taka fram að ekki er hægt að grilla humar nema sötra ljúfan bjór með það er amk mín upplifun.  Ef ég gleymi bjórnum við grillið þá fer yfirleitt ekki vel.  Það er svo sem ekki höfuðmál með hvaða bjór maður velur við grillið en sumar bjórgerðir passa betur en aðrar við humarinn.  Um daginn tókst mér næla mér í fullkomna humarhala af stærstu gerð frá Höfn.  Að vana lét ég þá liggja í smjöri, hvítlauk og dash af hvítvíni.  Kryddaði með salti og pipar og skellti á grillið.  Humarinn var álíka ljúfur og hann kostaði mig það vantaði ekki en hann varð enn betri með bjórnum.  Mér datt í hug að reyna belgískan bjór að þessu sinni og valdi einn af mínum uppáhalds, Tripel Karmeliet, hann hefur meiri prósentu en venjulegu lagerbjórarnir sem er ljómandi þar sem sumarið er enn ekki komið á fullt blúss og gott að fá smá hita í kroppinn.  Bjórinn  er margslunginn með kryddaðar nótur sem og ávexti og sætu.  Engir beiskir humlar sem stela senunni hér.  Þetta dansaði allt fullkomlega vel saman við humarinn og mun ég líklega taka þetta „kombó“ aftur næst.  Mæli með þessu, bjórinn fæst í Vínbúðinni og er vel hverrar krónu virði.

Aðrir bjórstílar koma einnig vel út með humarnum, ég er t.d. alltaf mjög ánægður með ískalda hveitibjórinn, belgískan eða þýskan.  Þessir karlar eru mildir og ferskir og fremur látlausir sem er mikilvægt.  Humar er „delicate“ matvara sem alls ekki má kaffæra með sterkum drykk.  Venjulegur lager, þá helst premium gengur einnig alveg.  Hann er hins vegar lítt spennandi en stundum langar mannir bara í eitthvað einfalt.  Svo eru hinir súru og þurru villibjórar, „brett“ ofsalega flottir með humar.  Þeir minna um margt á hvítvín.  Gallinn er að þessi bjórstíll er vandfundinn hér á landi.  Það er helst að líta við á Microbar eða reyna að sérpanta þá í Vínbúðinni. Belgíski blondinn er mjög góð pörun, t.d. Leffe eða La Trappe sem reyndar er hollenskur.  Þessir eru báður mildir, með góða fyllingu og dálítið sætir en þó með kryddaðan undirtón sem tónar vel við humarinn.  Fyrir þá sem vilja ögn meiri átök þá ganga belgísku Tripel bjórarnir einnig vel upp.  Westmalle Tripel td. ummm eða enn betra Orval sem blandar í raun saman tripel og brett hugmyndinni.  Hef reyndar ekki prófað þessa pörun en næst þegar ég kemst í Orval mun hann enda með heilum haug af humarhölum.  Gæti trúað að þar sé hið fullkomna hjónaband komið?  Það má reyndar benda á að nú um stundir fæst reyndar Orval „klónn“ sem kallast Arh Hvad? og kemur úr smiðju meistara Mikkeller.  Hvernig væri að prófa hann?

Það væri gaman að heyra ykkar reynslu á þessu.  Hvað hafið þið prófað með humar?

Brewdog Paradox Isle of Arran

Birt þann af

IMG_2201-1

Paradox Isle of Arran.  Þessi bjór er hluti af svo kallaðri Paradox seríu frá Brewdog sem byggir á þeirri hugmynd að brugga imperial stout sem svo er látinn þroskast á whisky tunnum.   Á þann máta dregur bjórinn í sig ýmis skemmtileg einkenni frá tunnunum sem þegar hafa tekið í sig hluta af þeim braðflækjum sem finnast í  því whisky sem í þeim lá.  Þó svo að erfitt sé að fá það staðfest þá virðist það vera Rip tide imperial stoutinn þeirra Brewdogmanna sem notaður er í grunninn og svo notast þeir við whisky tunnur frá mismunandi framleiðendum.  Sjálfur er ég ekkert of hrifinn af Rip tide en útkoman er allt önnur þegar hann er orðinn Paradox.

Paradox Isle of Arran er 15% imperial stout sprottinn úr tunnum frá Isle of Arran sem er skosk whiskygerð.  Bjór þessi kom fyrst fram 2008 og er ekki hluti af fastri framleiðslu brugghússins en dúkkar þó upp endrum og eins. Nú fæst hann á Microbar og í sérpöntun í Vínbúðinni.

Sá harði segir : Sæt lykt stígur úr glasi með malti og ögn viðarkeim, spurning um tunnuáhrifin?  Í munni er þessi frábæri bjór þróttmikill og þéttur.  Flókinn á tungu með sinfoníu af stöffi fyrir laukana.  Sætt malt, vínlegar nótur, ögn brenndur og heitur.  Það er einnig viðarkeimur einhver sem líklega kemur frá Whisky tunnunum og svo látlaus sæt vanilla laaaangt aftur í bakgrunni. Ekki mikið whisky til staðar að mínu mati sem er kannski gott þar sem sá drykkur er alls ekki í uppáhaldi.  Eftirbragð er langt, sætt og notalegt og fjarar út í dálítið etanól sem þó kemur vel út.  Mikill hiti og hamingja.

Já þessi er einn af þessum flottu Imperial Stout bjórum sem Brewdog kann svo sannarlega að skapa.  Ofsalega flottur og heilsteiptur bjór sem gott er að njóta einan og sér eða jafnvel enn betra…með djúsí eftirrétt t.d. heitri eplaköku með vanilluís ja eða fara „all in“ og fá sér blauta franska súkkulaðiköku með ummm.

Sá græni: Þessi er kolsvartur og hættulegur að sjá fyrir grænjaxlana.  Hann er þó fallegur „black is beautiful“ og froðan kemur vel út.  Í nefi er sætur keimur.  Í munni er ofsalega mikið bragð og hann rífur dálítið í.  Ég held að menn verði að fara varlega í þennan, í það minnsta að vita út í hvað þeir eru að fara.  Þetta er alvöru bjór af ölgerð og því langt frá því að bragðast eins og Egils Gull.  15% gætu orðið mörgum ofviða.  Um að gera að prófa samt.