Raidbeer á Kexinu, gríðarlega flottur lager

Raidbeer á Kexinu, gríðarlega flottur lager

Ég ef áður talað um Citra humalinn og ég hef talað um Raidbeer frá To Øl. Nú verð ég að gera það aftur, bara svona til að minna á þessa hamingju, fallegir hlutir verða aldrei of oft umtalaðir. Ég leit við á Kexið í gær en þangað fer ég alltaf annað slagið þegar mig langar í eitthvað gott í gogginn, einhverja tilbreytingu og svo er oft hægt að fá ljúfan bjór með. Best er bara að spyrja barþjónana beint hvort þeir séu með To Øl eða Mikkeller eða eitthvað svipað á krana. Í gær voru þeir með Raidbeer á krana en það vill svo til að sá bjór er einn af mínum uppáhalds bjórum og án efa með betri lagerbjór sem fyrirfinnst að mínu mati. Reyndar minnir bjórinn lítið á lager, ég myndi líklega gíska á öl og þá milt amerískt föl öl (american pale ale) ef ég væri að smakka blint.
Raidbeer er hins vegar bruggaður að hætti lagerbjóra með svokölluðu botngeri en hugmyndin með þessum bjór var að upphefja ágæti stílsins, sum sé lagersins eða pilsner stílsins sem er í miklu uppáhaldi hjá þeim félögum hjá To Øl.. Með þessu mótir vildu þeir sýna fram á að hægt er að gera flókinn og skemmtilegan lager. Þeir nota haug af humlum af bestu gerð, Simcoe, Centennial, Nelson Sauvin og svo rúsínuna í enda pylsunnar Citra.
Citra humallinn er dálítið nýr af nálinni, var fyrst ræktaður 2007. Humallinn hefur sætt dálítilli gangríni finnst mér ef marka má umsagnir á veraldarvefnum. Fólk virðist annað hvort elska hann eða hata og sumir virðast bara kunna illa við nafnið. Fyrir mína parta þá er þetta dásamlegur humall, hann er af amerísku bergi brotinn, inniheldur 11-13% alfasýrur sem þýðir að hann gefur mikla beiskju í bjórinn, eða hefur möguleika á því allt eftir hvernig hann er notaður. Hann er þó líkast til meira þekktur fyrir að vera öflugur ylmhumall sem gæðir bjórinn ofsalega ljúfum ávaxtakeim þar sem apríkósur og mangó koma sterkt upp í hugann. Citra inniheldur einnig hátt hlutfall af olíum en er lár í co-humulone olíu sem á mannamáli þýðir að hann hefur bara það besta að bjóða, flóknar bragðflækjur og beiskju en ekkert rusl með. Í bragði má finna ferska beitta humlana, haug af eróstískum ávöxtum og frískleika.
Í Raidbeer leikur þessi magnaði humall stórt hlutverk, maður finnur það bara um leið og bjórinn er kominn í glasið, ávextir og blómlegir tónar.. Citra fær hins vegar flotta mótleikara á formi áður nefndra humla sem skapa ofsalega skemmtilegar bragðflækjur sem er verðugt verkefni fyrir bragðlaukana. Svo er að sjálfsögðu einnig notað malt sem ekki er nánar gefið upp og svo hafrar sem gefa meðal fyllingu og örlítið sætan bakgrunn.
Bjórinn er einfaldlega frábær og ég tala nú ekki um af krana. Hér erum við með 5.2% bjór sem er léttur og þægilegur en hefur þó karakter, er ögn beittur án þess að verða hættulegur og svo heilmikla erótíska ávexti og blóm. Getur varla klikkað.

Tap takeover á Microbar – tvíburaslagur!

Tap takeover á MicrobarÞað er alltaf gaman þegar pöbbar taka sig til og gera eitthvað til að brjóta upp vanann.  „Tap Takeover“ er virkilega spennandi uppátæki sem þýða má sem kranainnrás þó það hljómi alls ekki eins lostafullt.  Þetta þýðir einfaldlega að venjulegi kranabjórinn fær að víkja fyrir einhverju spennandi og oft á tíðum sjaldgæfu öli.  Í gær gerðist þetta á Microbar og var viðburðurinn kallaður „battle between the twins“ sem tilvísun í þá félaga og bræður Mikkel Borg frá Mikkeller  og Jeppe Jarnit-Bjergsø frá Evil Twin.  Frá hvorum bruggaranum voru þrír karlar á krana,frá Mikkeller Santas Little Helper 2012 þroskaður á koníakstunnum, Green Gold ný útgáfa og Arh Hvad tunnuþroskaður á Sauternes tunnum og frá Evil Twin voru það Even More Jesus Porter, Hipster Ale og Ron and The Beasty Ryan, allir á 1200kr glasið.

IMG_2490Frábært framtak sem mætti vel endurtaka aftur og aftur og jafnvel aftur.  Þó svo að meiningin hafi líklega ekki verið að krýna einhvern sigurvegara kvöldsins þá var þetta nú samt „battle“ ekki satt?  Ég smakkaði þá alla fyrir utan Green Gold sem ég var lítt spentur fyrir akkúrat þetta kvöld þar sem mun betri karlar voru í boði.  Hef margoft smakkað þann klassíska og mér liggur ekkert á að smakka þennan nýja.  Það voru stóru karlarnir sem áttu hug minn í gær og þá verð ég að segja að Mikkeller Santas Little Helper kom ofsalega vel út.  Maður segir það kannski ekki oft, en ég ætla að gera það núna, hann var í raun fáránlega flottur.  Hellingur af kókost í nefi og sætur blær sem minnir á vanillu.  Í bragði var hann flókinn og flottur með kókoskeim og sætu.  Koníakið kemur þarna vel í gegn.  Gríðarlega flottur bjór sem klárlega átti vinninginn þetta kvöld.

Það er reyndar erfitt að kasta svona fram þar sem enginn bjór var eins þetta kvöld.  Allir hver öðrum ólíkari og því kannski erfitt að segja hver var bestur.  Hins vegar má maður alveg vera í ákveðnum gír og í gær var ég í harðjaxlagírnum og vissulega í jólaskapi.  Það verður svo að segjast að Arh Hvad barrel aged var gríðarlega ljúfur, ofsalega flottur með tunnukeim, smáááá vanillu og svo brettið á sínum stað en dálítið mildari en klassíska útgáfan.  Þessi bjór átti vinninginn hjá all mörgum þarna í gær heyrðist mér.

Evil Twin Even More Jesus Porter átti einnig marga áhangendur en persónulega fannst mér hann ekkert sérstakur.  Vissulega flottur Imperial Porter/Stout en þar sem ég er svo sem lítið fyrir þennan stíl nema hann sé örlítið sætur þá er ekki mikið að marka.  Menn voru amk mjög sáttir við hann.  Ron the Beasty Ryan kom líka vel út, ofsalega brettaður og flottur Saison sem hægt er að drekka all day long allt árið um kring.  Ummm vonandi er eitthvað eftir af þessum í kvöld.

Já ofsalega vel lukkað kvöld hjá þeim á Micro.  Takk fyrir mig!