Mikkeller 19 – búinn á Kexinu

20130723-174810.jpg

Mikkeller 19, kominn og farinn!

Mikkeller 19 kom undir krana á Kexinu sl föstudag en nú er hann því miður búinn.  Já þessi staldraði furðu stutt við og ég vona að sem flestir sem lásu tilkynningu mína um daginn hafi náð að smakka. Sjálfur var ég svo heppinn að ná að smakka hann eftir næturvaktatörn alla helgina.  Kannski er maður óheppinn að hafa smakkað hann og kominn á bragðið og ekkert eftir?  Veit ekki.  Bjórinn er amk stórgóður.  Um er að ræða IPA sem hefur að geyma 19 humla sem notaður eru í Single Hop verkefninu sem ég hef verið að vinna í sl daga.  Er í raun bara hálfnaður með það verkefni.

Mikkeller 19 inniheldur eftirfarandi humla í eftirfarandi hluföllum: Simcoe 17,14%Citra 15,72%, Amarillo 14,29%, Sorachi Ace 10,71%Bravo 6,79%Colombus 6,79%, Cluster 4,64%Warrior 4,64%Cascade 3,57%, Centennial 3,57%, Palisade 2,86%Challenger 1,43%, Galena 1,43%, Magnum 1,43%, Mt Hood 1,43%, Tettnanger 1,43%, Nugget 0,71%, Super Galena 0,71%, Williamette 0,71%.

Á Kexinu er bjórinn serveraður í amerísku pint glasi.  Hann er mattur í glasi og með litla látlausa froðu.  Um leið og glasinu var skellt á borð fyrir framan mig fann ég strax mikinn angann.  Blóm, sæta og ávextir.  Svo dofnaði lyktin en kom svo aftur fram þegar leið á bjórinn.  Gríðarlega flottur í nefi.  Sæta, ögn mangó og blóm en svo líka þessi klassíski furunálakeimur og sítrus.  Citra humallinn ekki eins áberandi og ég var að vonast eftir en hann er þarna. Simcoe spilar hér líklega stærri rullu.  Í munni er bjórinn mjög þægilegur og flókinn.  Maður finnur að hér eru margir þættir sem spila saman.  Hann er vel beiskur og flottur. Ljúf fylling.  Alls ekki eins „floral“ eins og ég bjóst við, eða kannski var ég bara að vona það svona nýorðinn Citrafíkill.  Simcoe og Cascade kannski meira áberandi, sítrus og furunálar. Allir taka humlarnir þátt í bragði og kannski erfitt að ætla sér að tileinka ákv humlum eitthvað ákveðið bragð.  Allt spilar þetta saman. Í eftirbragði er hann ljúfur og sætur með beiskju á móti. Fínt jafnvægi.  Átta mig ekki á sætunni, vanilla kom fyrst í hugann en samt er þetta ekki beint vanilla?  Kannski karamell fudge?  Alla vega, flottur IPA, klárlega betri en single hop bjórarnir nema kannski Citra single Hop!  Væri magnað að poppa þennan upp í imperial hæðir.  Það er súrt að hann sé farinn af krana en góðu fréttirnar eru þær að næsti bjór undir krana er afar spennandi. Citrus Dream, glænýr bjór úr smiðju Mikkeller.

Sá græni er stuttorður í dag. Bjórinn er góður, það er mikil sæt lykt og eins og fyrr hefur komið fram ávextir og einhver blóm.  Í munni er allt annað að gerast.  Töluvert beiskur og bragðmikill.  Maður þarf að vita af þessu biti svo það komi manni ekki í opna skjöldu.  Er maður er næmur má finna ávesti á tungu.

Væri gaman að heyra frá fleirum….hvernig fannst ykkur þessi, þeir sem náðu að smakka?

Kölsch! Nýr gestur á krana á Microbar.

Kölsch

Kölsch hið þýska föl öl á krana á Micro núna!

Nýr bjór frá Gæðingi er á gestakrana núna á Microbar.  Um er að ræða mildan og ljúfan lager með sumarlegum blæ af gerðinni kölsch. Steini á Micro segir að í bjórinn sé notað bæði lagerger og ölger sem gerir þetta eins konar lager/öl blending. Bjórinn virðist ósíaður í glasi og heldur dökkur fyrir Kölsch stílinn.  Í nefi er hann með sætum blæ og hunang greinanlegt. Hann er mildur á tungu, fín fylling.  Það er þægilegur humalbragur yfir honumog dálítið krispí og hressandi.  Beiskja jafnast þó nokkuð vel út með sætu og hunangskeim.  Örlítið ávaxtabragð einnig. Allt í allt flottur bjór hjá þeim, ekkert stórverkefni fyrir óharðnaða.  Sá græni myndi taka vel í þennan bjór sem á vel heima á krana yfir sumartímann.  Hann er kannski ekki alveg klassískur Kölsch en hugmyndin góð.  Mæli með þessum bjór fyrir alla.

Stíllinn er þýskur að uppruna og á rætur sínar að rekja til borgarinnar Köln í Þýskalandi. Um er að ræða ljósasta bjórstíl Þýskalands sem sprottinn er af öðrum þýskum stíl Altbier á 19. öld. Kölsch er stundum kallaður hið þýska föl öl eða pale ale.  Altbier er dekkri bjór af gerðinni öl með koparlit en þegar menn náðu tökum á að stjórna betur ristuninni á bygginu gátu menn skapað mun ljósari öl. Kölsch er útkoman.  Í bjórinn er notað sérstakt ölger, yfirborðsger sem þýðir að stíllinn er í raun öl en svo er gerjunin látin malla við kaldar aðstæður og bjórinn þannig kaldgerjaður líkt og lagerbjór og svo er hann látinn þroskast eða „lageraður“ við frostmark um skeið.  Við þessar aðstæður leysir gerið ekki mikið af sínum bragðmiklu esterum úr læðingi og bragð verður milt og látlaust.  Klassískt hefur bjór þessi þó líkt og Altbier dálitinn ávaxtakeim.  Það má því segja að stíllinn sé öl/lager blendingur þó svo að strangt tiltekið sé um öl að ræða og bruggarar myndu ekki taka í mál að kalla bjórinn þeirra lager.  Það má til gamans geta að Kölsch er mjög local bjórstíll.  Líkt og kampavínið sem aðeins er „ekta“ ef það kemur  frá Champagne í Frakklandi þá eru aðeins örfá brugghús í og umhverfis Köln sem brugga bjór sem má kallast ALVÖRU Kölsch.